Euroleague 2010-2011

yiannisPAOKitaliaΑπαπα! Εκεί έπαιζε εκείνος ο Dominique του βάζελου..

Σωστός, αλλά όταν βλέπω κόκκινα τρελαίνομαι ...

Αδυνατώ να καταλάβω πως ο ρούλης είχε πάρει τον Μπλατ, απορώ πραγματικά...
Είδα μονάχα το δεύτερο ημίχρονο της Μακάμπι, περιμένω εκτενή ανάλυση αύριο από τους γνώστες και κατέχοντες..
Κανονίστε...

Γιατρέ μου,
το βάζελο τον θεωρώ (μαζί με το γαύρο προφανώς) ως καταστροφέα του ελληνικού μπάσκετ, οι φαρμακοτρίφτες μας ρουφάνε το αίμα και μας δηλητηριάζουν με τα φάρμακα τους εδώ και δεκαετίες για να πληρώνουν τα απίθανα συμβόλαια των παιχτών τους, ο ζέλικο (αν και προπονηταράς) είναι και μεγάλος κωλοπαιδαρας, οι βάζελοι (οπαδοί) με εκνεύριζαν πάντοτε περισσότερο κι από τους γαύρους και και και..
Γιατί λοιπόν παρόλα αυτά θέλω να κερδίσουν την κούπα??
Υπάρχει γιατρειά?

σκέψου τη Κυριακή κ θα σου φύγει.

πρωτη φορα ειδα φετος τη μακαμπι..πολυ ωραια δουλεμενη ομαδα με φοβερους εκτελεστες -δημιουργους.. αν και πιστευω δυσκολα θα μπορουν να κανουν τα ιδια στο βαζελο..αυτος ο παργκο ειδικα αλλη κλαση..καλος και ο σοφο που παιζει πλεον πιο εξυπνα αν και δεν εχει βαλει κινησεις ιδιαιτερες...

Καλή τύχη στη Maccabi Tel Aviv.

πιο ευκολα απο οτι και ο ιδιος ο ζοτσ θα περιμενε..

Ηταν δεδομενο οτι ο Σοφοκλης θα εχει ειδικη αντιμετωπιση.To plan b της μακαμπι δεν ηταν πουθενα..και οταν στο 5 με 5 κολλας τοσο ευκολα δυσκολα πιανεις ρυθμο...

Ωραιο φιναλε σε μια διοργανωση που σιγουρα δεν κερδισε η καλυτερη ομαδα αλλα κερδισε η ομαδα που φορμαριστηκε οταν επρεπε.

Απέκτησε τεράστια ψυχολογική ώθηση ο Παναθηναϊκός αποκλείοντας την κάτοχο του τροπαίου και διοργανώτρια του F4.
Περίεργη η φετινή Ευρωλίγκα με αρκετές απογοητεύσεις (Ούλκερ, ΤΣΣΚ), εκπλήξεις και πολλά αμφίρροπα παιχνίδια.
Ο Παναθηναϊκός έχει πλέον το know how, είναι η πιο βαριά φανέλα αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη.

φίλε daat καταλαβαίνω πως το λες το "δεν κέρδισε η καλύτερη ομάδα" αλλά πρέπει να ομολογήσουμε οτι τελικά κέρδισε η καλύτερη ομάδα... δεν θέλω να σταθώ σε τεχνικές λεπτομέρειες αλλά θα τα πω λίγο καραγκουνίστικα: 12 αυτοί 12 εμείς, αλλά πώς να το κάνουμε? άλλοι 12 αυτοί και άλλοι 12 οι άλλοι... + το οτι αυτός που κάθεται στον πάγκο της μίας ομάδας δεν χάνει ποτέ. και όχι δεν χάνει από τύχη. αν εξαιρέσεις τα 25 λεπτά στη Bologna, τον χαμένο ημιτελικό στη μόσχα και τη χαμένη σουπρολίγκα το 2000, ο βάζελος δεν πρέπει να τανε πίσω στο σκορ παραπάνω από 1 λεπτό σε όλους τους τελικούς που έχει παίξει. μπαίνει μέσα, ξέρει οτι θα κερδίσει, και απλά κερδίζει...