Προχθές είδαμε έναν ΠΑΟΚ που επιθετικά δεν είχε καμία σχέση με την περσινή περίοδο. Οι αλλαγές σε σχέση με την περσινή ομάδα είναι:
- Ο προπονητής. Μπορεί να έχει συμβολή μόνο στο θέμα της ψυχολογίας, καθώς κατά τα άλλα παίζει το ίδιο σύστημα με τους ίδιους παίκτες. Είναι πολύ νωρίς για να κριθεί η προσφορά του.
- Ο Μπουσαϊντί. Δείχνει ποιοτικότερος επιθετικά από όλους τους παίκτες που πέρσι έπαιξαν στη θέση του, συμπεριλαμβανομένου του Κοντρέρας.
- Ο Ίβιτς δεν έκανε προετοιμασία και δείχνει φρέσκος. Υπήρχαν φάσεις που κεντούσε στο γήπεδο. Προβλέπω πάντως κοιλιά τον Γενάρη-Φλεβάρη (και αντίστοιχα σχόλια "δεν μπορεί, αργός" κλπ). Το ανάποδο προβλέπω με Γκαρσία. Τώρα σέρνεται, από Οκτώβρη θα πετάει.
- Ο Σάλπι. Όπως έλεγε και ο τρισμέγιστος Αλέ: "ανακάτεψε το σύμπαν, αντοχή στην ταχύτητα, πνεμόνια, γρήγορος, τα πόδια του ήταν σιδερένια (φτου, φτου), το δέ πλασέ ήταν μεγάλου παίκτου"!
Καμιά φορά πρέπει να προσέχεις τί εύχεσαι, γιατί η ευχή σου μπορεί να πραγματοποιηθεί. "Παίξε σαν ΠΑΟΚ, παίξε επιθετικά ΚΑΙ ΑΣ ΧΑΣΕΙΣ" άκουγα και διάβαζα εδώ και δύο χρόνια. Μετά τον αποκλεισμό (χωρίς να χάσουμε κιόλας) και ενώ και θέαμα είδαμε και πάθος και ψυχή, σχεδόν όλοι όσοι απαιτούσαν "επίθεση, ρίσκο" και τα συναφή, έφυγαν γκρινιάζοντας που "χάθηκε η μεγάλη ευκαιρία". Προσωπικά πάντως, είμαι περήφανος για την ομάδα που μου θύμισε εποχές '80 (Άιντραχτ, Μπάγερν, Σεβίλλη).
Τα καλύτερα έρχονται. Πέρσι τέτοια εποχή, σφυροκοπούσαμε την Βολερένγκα και φάγαμε ένα χαζό γκολ. Φέτος φτάσαμε να σφυροκοπούμε τον Άγιαξ, του βάλαμε τρία γκολ και μπορούσαμε άλλα τρία. Εξέλιξη.
Ξέρει ο Φρανκ.