
Λοιπόν, ο Raznatovic ο ευρωπαίος ατζέντης του (Beobasket) έχει κατ'αρχήν συμφωνήσει στην προσφορά των 120,000 ευρώ και βρισκόμαστε στο πολύπαθο θέμα των εγγυήσεων. Λίγα λόγια για τον 30χρονο με καταγωγή από την πατρίδα του Larry Bird την Indiana ο οποίος τον υπέγραψε το χωριανό του μόλις ανέλαβε πρόεδρος μετά τη φυγή του Donnie Walsh και παρότι o Owens δεν έγινε ποτέ ντραφτ έκανε έτσι το όνειρο του πραγματικότητα και φόρεσε τη φανέλα των Pacers to 2008 σε 31 παιγνίδια με μ.ο 4 πόντους, μιάμισι ασσίστ και ρημπάουντ σε 12' κατά μέσο όρο συμμετοχής όντας τρίτος σούτιν γαρδ πίσω από τον μετέπειτα Κέλτη Marquis Daniels και τον πρώην Laker Kareem Rush.
Προέρχεται από αθλητική οικογένεια καθώς ο αδερφός του ο Leroy (Fame

) παίζει ποδόσφαιρο στο Indiana State και ο άλλος του αδερφός ο Boyce είναι αθλητής τρίαθλου. Ο Andre που ήταν ήρωας στο γυμνάσιο στην Indiana καθώς είχε μετρηθεί με κάθετο άλμα 1 μέτρο και έξι εκατοστά (!) σκόραρε 24 πόντους και μάζευε 10 ρημπάουντ στο Perry Merridian και υπέγραψε από νωρίς στο τοπικό πανεπιστήμιο. Εκεί όμως σε 30 παιγνίδια δεν τα πήγε καλά σκοράροντας μόλις 4 πόντους και με τη συμμετοχή του να μειώνεται διαρκώς αποφάσισε να αλλάξει κολλέγιο και να μείνει 1 χρόνο εκτός δράσης όπως ορίζουν οι κανονισμοί για να υπογράψει στο Houston όπου ξανάνιωσε.
Στο τέλος της τριετής σπουδής του εκεί πήρε Bachelor σε sports management (βιογραφικό για τεχνικός διευθυντής άσε στη γραμματεία) και όλοι πίστευαν πως θα γίνει ντραφτ όταν στην τελευταία του χρονιά στο Texas ήταν και πάλι πρώτος σκόρερ και μάλιστα στο τουρνουά πριν το draft (Portsmouth final draft invitational) είχε ανακηρυχθεί στην καλύτερη πεντάδα. Ο ατζέντης του όμως ο Justin Zanik ήταν απασχολημένος περισσότερο με τον Rudy Fernadez και τον J.J.Barrea ενώ υπήρχαν 5-6 ομάδες που ενδιαφέρονταν για αυτόν τελικά καμία δεν τον διάλεξε. Οι Jazz τον κάλεσαν στο summer λιγ τους και τα πήγε πολύ καλά με 8 πόντους μ.ο και τελικά τον υπέγραψαν ως τον 15ο και τελευταίο παίκτη της ομάδας. Μετά από μια χρονιά που έπαιξε σε 23 παιγνίδια με 3 πόντους μ.ο το καλοκαίρι του 2006 η Utah τον αντάλλαξε μαζί με τον Devin Brown και τον Keith McLeod (τωρινός Νιόνιου) για να πάρει τον Fisher King από το Golden State. Οι Warriors τον άφησαν ελεύθερο τον Οκτώβρη και την έβγαλε στη Development League ως το επόμενο καλοκαίρι που τον πήρε ο Bird.
Ήταν πάντοτε αμυντικά συνεπής και εξαιρετικός σουτέρ τριών πόντων και με σταθερές φυσικά βολές για αυτό και όταν ο Bird αποφάσισε να τα αλλάξει όλα το επόμενο καλοκαίρι και να δώσει με ανταλλαγή τον Jermaine Ο'Νeal και να αφήσει τον Αντρέα ελεύθερο δεν έχασε την ευκαιρία ο γνωστός και μη εξαιρετέος Svetislav Pesic να τον φέρει στην ομάδα του Bane.
Εκεί έκανε καλή χρονιά παίζοντας 27 παιγνίδια με 11 πόντους μ.ο. από 40% στα τρίποδα, 51% στα δίποδα και 83% στις βολές ενώ μοίραζε σχεδόν 3 ασσίστ (2,9) έκλεβε μιάμισι φορά και έκανε ενάμισι λάθος. Κορυφαίο του ματς ήταν απέναντι στην Olimpia όπου έσταξε 26 πόντους με 4 στα 7 τρίποδα, 6 στα 8 δίποδα και 2 στις 2 βολές. Η ομάδα έφτασε ως τα ημιτελικά όπου αποκλείστηκε φυσιολογικά από την Partizan με εκείνον να σκοράρει 9 πόντους ενώ στο Eurocup αγωνίστηκε σε 12 παιγνίδια με 10.3 πόντους μ.ο και κορυφαίο του ματς τον αγώνα με τη Valencia όπου σκόραρε 25 πόντους με 3 στα 6 τρίποδα, 6 στα 8 δίποδα και 4 στις 4 βολές. Ο Ερυθρός Αστέρας έφτασε ως τον γύρο των 16 και με το τέλος της σεζόν ο Raznatovic που είναι πολύ μπασμένος δικηγόρος του εξασφάλισε τότε βουλγάρικο διαβατήριο και τον έστειλε για μεγαλύτερα ψάρια στην Turk Telecom.
Στα 4 παιγνίδια όμως που έπαιξε εκεί ήταν αρνητικός (περίπτωση Avery) και οι κινητοτηλεφωνάδες τον άφησαν ελεύθερο για να καταλήξει στην πατρίδα του Λάζου στο Krasnodar να παίξει άλλα 5 παιγνίδια με 9.6 πόντους μ.ο και 2,2 ασσίστ πριν η ομάδα κλατάρει οικονομικά και αφήσει τελικά ελεύθερους 7 παίκτες (Nikita Morgunov, Viktor Dubovitskiy, Vladislav Dragoilovic, Jakov Vladovich, Gerand Green, James Gist και αυτόν) ολοκληρώνοντας έτσι μια άσχημη χρονιά για αυτόν.
Είναι ένας combo γαρδ (όπως τον ήθελε από την αρχή ο Σούλης για να έχει δίδυμο εναλλαγής στον άσσο με τον Gray) με καλό πρώτο βήμα, και εκπληκτικό επιτόπιο αλλά ελαφρώς μέτριο drive στο τελείωμα (από τον Monroe) αλλά με ασυζητητί γλυκό μακρινό σουτ και πιο κοντρολαρισμένη μπασκετική παιδεία που είναι κλασσικό αποτέλεσμα του πανεπιστημίου του Houston όπου ήταν 1ος σκόρερ με 16 πόντους μ.ο και ήταν ο μόνος επί τριετίας που ξεκίνησε βασικός σε όλα τα ματς ενώ έφτασε και στη 10αδα της περιφέρειας στα κλεψίματα (1,6 ανά ματς).
Συμπέρασμα: Με τα ίδια χρήματα που έπαιρνε ο Monroe (120,000) αποκτάται κατά τη γνώμη μου καλύτερος παίκτης και έτσι 3 εβδομάδες πριν το ματς της Ευρώπης κλειδώνει η βασική πεντάδα. Απομένει από ότι μαθαίνω να κλείσει και το θέμα του T-Rex (και ο Trikaliotis να πάθει αναφυλαξία) και θα κινηθούμε για ακόμα έναν έλληνα γαρδ με ταβάνι τα 60 χιλιάρικα και φαβορί τον Παπανικολόπουλο και outsider Βεργίνη (δεν έχει αποφασίσει ο κατάδικος αν θα τον δώσουν δανεικό αλλά μάλλον θα τον κρατήσει) και Κυρίτση καθώς Παπαμακάριος και Χαραλαμπίδης είναι απλησίαστοι.