The fisher king
Το να ενορχηστρώσεις ένα θίασο από τρελούς ώστε να τραγουδήσουν το "Ι like Boston in June...how about you?" δεν είναι σίγουρα μια απλή υπόθεση. Στην περίπτωση όμως που είσαι γενικά on the road τύπος και παίζεις καλύτερα εκτός από ότι εντός όπως είχα προειδοποιήσει (σιγά τα ωα, το ξέρουν και οι πέτρες τόσα χρόνια ρε oli) και έχεις και 4 δαχτυλίδια στο ένα χέρι τότε τα απλοποιείς εσύ τα πράγματα. Το Γενάρη οι Lakers απογοητευμένοι από τη μέτρια χρονιά του στην κανονική περίοδο ήθελαν να τον δώσουν ανταλλαγή στο Chicago για να πάρουν τον Hinrich αλλά τον σνόμπαραν και οι Bulls που ζήτησαν να αντικατασταθεί στη συμφωνία ανταλλαγής από τον R-test και τότε ο Jackson έκανε πίσω. Σε όλες τις σειρές των play off είχε να αντιμετωπίσει τους περισσότερο χαρισματικούς παίκτες των αντιπάλων (Westbrook, Deron Williams, Steve Nash, Rajon Rondo) και αρκετές φορές εξετέθη αμυντικά εξαιτίας τους.
Το σημαντικό όμως όπως μας το δείχνει και η εξαιρετική ταινία του Terry Gilliam (ιθύνων νους των Monty Python) δεν είναι το ότι μπορεί στη ζωή σου κάποια στιγμή να σου στραβώσουν τα πράγματα όπως συνέβη με τον Derek πριν 3 χρόνια όταν και ενώ έπαιζε στους Δυτικούς ημιτελικούς με τη Utah διαγνώσθηκε ότι η 11χρονη κόρη του Τατούμ πάσχει από ρετινοβλάστωμα έχει δηλαδή καρκίνο στο μάτι και χρειάζεται χημειοθεραπεία με εστίαση ακτινοβολίας στον αμφιβληστροειδή. Η επέμβαση έγινε στη Νέα Υόρκη τον Ιούνιο (Μου αρέσει) και ήταν επιτυχημένη αλλά η θεραπεία έπρεπε να συνεχιστεί και αφού ο Derek βοήθησε την ομάδα να πάει στον τελικό της Δύσης όπου υπέκυψε στους Spurs ζήτησε από τους Jazz να τον αφήσουν να πάει στο LA που υπάρχουν πολύ καλές κλινικές χημειοθεραπείας. Το 2009 φόρεσε και το τέταρτο δαχτυλίδι (είχε ακόμα 3 από την εποχή συνύπαρξης Kobe-Shaq) και μετά το break στο LA όπου δεν τα κατάφερε ούτε αμυντικά, ούτε επιθετικά αλλά ούτε και στην οργάνωση είχε έρθει η ώρα να λάβει μέτρα. Το να ενορχηστρώσει την περιοδεία του θιάσου που περιλαμβάνει έναν άνθρωπο-φίδι, έναν πυγμάχο, έναν αγαθό γίγαντα με διαλυμένο γόνατο, ένα λατίνο εραστή, έναν αριστερόχειρα (με πατέρα junkie) που έχασε νωρίς τη μάνα του και να αντικαθίσταται από τον Dabo με τα ιπτάμενα αυτιά που λατρεύει τα φιστίκια ήταν ακόμη μία πρόκληση για το βασιλιά της μοναξιάς. Σύμφωνα με το μεσαιωνικό θρύλο ο fisher king ήταν ένας βασιλιάς ο οποίος είχε χάσει το ενδιαφέρον του για τη ζωή και η χώρα του είχε μαραζώσει. Είχε παρατήσει το ίδιο του το στέμμα και είχε πάει για ψάρεμα όταν σε ένα περιστατικό που συνέβη εκεί ανακάλυψε εκ νέου το δισκοπότηρο της ζωής και όπως και ο Derek ξαναβρήκε το ενδιαφέρον του να υπερασπιστεί το στέμμα του φωνάζοντας με την απόδοση του πως δε θέλει να πάει από τώρα για ψάρεμα. Στο βίδεο που ακολουθεί από την αρχή ως το 1'50'' αποκλειστικά πλάνα από τις πρόβες των Lakers με τον Robin Williams στο ρόλο του Derek Fisher:
Ο αγώνας ήταν το ανάγνωσμα της άμυνας και έμελλε να ανατρέψει αρκετά από αυτά που είχαμε δει ως τώρα αλλά όχι τον παράγοντα κούραση μεταξύ 2ου και 3ου παιγνιδιού που βαραίνει πάντα τον περισσότερο ηλικιωμένο. O Garnett κάτω από το φως του φεγγαριού ξανάγινε ο λυκάνθρωπος της νιότης του ξεκινώντας τις επιδρομές του από την αρχή και σκοράροντας μετά από προσποιήσεις και ποσταρίσματα έμοιαζε αποφασισμένος να μας κάνει όλους να καταπιούμε τα πρόωρα συνταξιοδοτικά σχόλια μας για την πάρτη του. Ο Rondo συνέχιζε στο ίδιο στραντιβάριους αλλά η μεγάλη διαφορά βρισκόταν στον Ray Allen που από την trance zone που είχε βρεθεί στο προηγούμενο ματς σε ένα προνόμιο που έχουν οι μεγάλοι guru πέρασε στην twilight zone με 0 στα 13 εντός παιδιάς και 0 στα 8 τρίποδα. Από εκεί που τα έβαζε σχεδόν όλα δηλαδή και συνέβαινε το ένα άκρο τώρα πέρασε στο άλλο και τα έχανε όλα στη λεγόμενη Αποκαθήλωση του Μεσσία. Οι βασικές αρχές του μπάσκετ λένε ότι η ομάδα που υπερτερεί σαφώς στη ρακέτα έχει πάντοτε πλεονέκτημα έναντι της ομάδας που υπερτερεί στην περιφέρεια εάν και εφόσον η δική της περιφέρεια αξιοποιήσει την υπεροχή στα σκουπίδια (43-35 και πάλι υπέρ των Lakers) και τρέξει στον αιφνιδιασμό πράγμα που είναι το καλιφορνέζικο βούτυρο στο μπριος του Los Angeles.
Πράγματι, οι πρωταθλητές παρά τα 2 γρήγορα φάουλ του R-test που αντικαταστάθηκε επάξια αμυντικά από τον υιό (του θρυλικού απόφοιτου του UCLA αλλά και κορυφαίου center των Celtics) Bill Walton μπόρεσαν να τρέξουν στο transition και να πετύχουν κάποια εύκολα καλάθια και μετά το αρχικό 6-0 απάντησαν με ένα 11-26 και χάρη στην καλή κυκλοφορία έκλεισαν την πρώτη προηγούμενοι 17-26 . Εν ολίγοις εξαιτίας και της καλής άμυνας του Luke Walton (που ήταν 4 μήνες τραυματίας και δεν υπολογιζόταν ιδιαίτερα) πάνω στον Pierce και της συνεχόμενης αστοχίας του Jesus οι Celtics είπαν από νωρίς Χριστός και Απόστολος και η κούραση τους ήταν εμφανής. Σημαντική ήταν και η πρώτη αληθινή εμφάνιση του Lamar στους τελικούς που πέρασε αλλαγή αυτή τη φορά νωρίτερα στην πρώτη περίοδο και βρήκε επιτέλους και το ζητούμενο ρυθμό απ'εξω στεριώνοντας ακόμη και τρίποδο με ταβλό ανοίγοντας έτσι χώρους στη ρακέτα.
Στη δεύτερη ανέλαβε ο Bynum (9 πόντους στην περίοδο) που δεν έχει αντίπαλο στην κλάση, το ύψος και τη νοημοσύνη του στη σειρά και τα μασονικά τρίγωνα του Phil άρχισαν να δουλεύουν ακριβέστατα και κατά συνέπεια οι Lakers έφτασαν ως και το +17 με το σκορ στο 20-37. Ο πυγμαίος στο δέμας αλλά λεοντόκαρδος Nate Robinson ερχόμενος από το παγκάκι έδωσε με 5 συνεχόμενους πόντους μια ενεργειακή ώθηση και το ημίχρονο έκλεισε 40-52 με τον Doc Rivers να αφρίζει για την άμυνα.
Στα αποδυτήρια τους αφύπνισε και έριξε τον Tony Allen πάνω στον Kobe που είχε ήδη 16 πόντους με μέτρια ποσοστά αλλά χάραζε τα ισοσκελή τρίγωνα μοιράζοντας το παιγνίδι. Ο μπαξές άνθισε όταν με ένα σερί των Κελτών 25-11 το παιγνίδι έφτασε στο 61-65 μισό λεπτό πριν τη λήξη καθώς στους 7 συνεχόμενους πόντους του φιλέτου ανταπάντησε με άλλους τόσους ο συνεπώνυμος του Ray ο οποίος εμφανίστηκε επιτέλους στους τελικούς. Το σκορ για την 3η το έκλεισε ο Gasol με ένα σουτάκι από τα 5 μέτρα για το 61-67.
Στην τέταρτη ο Rondo ξεκίνησε μοιράζοντας ακόμα 2 ασσίστ (έφτασε τις 7) στον χαμηλοστήθη Big Baby που τις αξιοποίησε φτάνοντας τους 8 και με το σκορ στο 67-68 9 λεπτά πριν τη λήξη το ματς κρεμόταν και πάλι στην κλωστή. Ο γερο-ψαράς ως εκείνο το σημείο είχε 5 πόντους με 2 μόλις προσπάθειες οπότε άκουσε ξεκάθαρα την κυρά της λίμνης όπως λέει ο θρύλος και παίρνοντας από το χέρι της το σπαθί πέτυχε 4 συνεχόμενα καλάθια με μπασίματα και πατήματα στο high post ενώ μοίρασε και 2 ασσίστ συντηρώντας το προβάδισμα με 73-78. Ο Απόστολος Παύλος έστελνε και πάλι αρκετές επιστολές που πήγαιναν στο βρόντο αλλά 3μισι πριν το τέλος σηκώθηκε μετά από καλή περιστροφή και έσταξε το τρίποδο για το 76-78 ονοματίζοντας την "Προς Καλιφορνέζους Γ΄". Ο Lamar απάντησε με τσαμπουκαλεμένο lay-up όπου ως αριστερόχειρας έχει πάντοτε πλεονέκτημα απέναντι στον αμυντικό αλλά ο KG σηκώθηκε από τα 6 μέτρα και έγραψε το 78-80. Ο Gasol είχε τον Big Baby και φυσιολογικά τον πόσταρε και το έγραψε με ταβλό από το πλάι σουτάροντας από πάνω του αλλά και πάλι ο λύκος της Minessota γρύλλισε το jump shoot του φτάνοντας τους 25 πόντους που ήταν περισσότεροι από όσους είχε βάλει και στα 2 προηγούμενα ματς. Ήταν η ώρα του κυρίου clutch και ο Kobe σηκώθηκε από το high post και έγραψε το 80-84 στο 1 και 40'' πριν τη λήξη. Ακολούθησαν 2 φάσεις που οι διαιτητές χρειάστηκε να δούν τα replay για να δώσουν σωστά τις κατοχές στη διεκδίκηση και στα 54'' ο Jesus παρά την μέχρι τότε διαπόμπευση του πήρε την ευθύνη στους ώμους του και σηκώθηκε και πάλι για τρεις από τη γωνία. Ο Ναζωραίος αστόχησε όμως και στον αιφνιδιασμό ο Fisher βλέποντας το κενό και απέναντι σε 3 παίκτες δεν δίστασε να κάνει το μπάσιμο και παρότι δέχτηκε άθελο χτύπημα στο κεφάλι να κάνει το 80-87 σκοράροντας με ταβλό και σαλιώνοντας και τη βολή. Το τελευταίο καλάθι του Pierce και κάτι βολές του Vujasic και του Kobe (29 πόντοι αλλά από 9 στα πολλά 22 δίποδα και 1 στα 7 τρίποδα και βέβαια 7 ρημπάουντ, 4 ασσίστ, 3 τάπες με μία ωραιότατη στον Perkins και 2 κλεψίματα ώς οφείλουν να κάνουν οι αστέρες προσφέροντας και αλλού όταν δεν πάνε τα σουτ) έγραψαν απλά το τελικό 84-91.
Οι Lakers ανέκτησαν και πάλι το πλεονέκτημα έδρας και εξασφάλισαν πως ό,τι και να γίνει θα ξαναγυρίσουν στην California και θα έχουν την ευκαιρία κερδίζοντας τα 2 τελευταία εντός να πιούν καμπανίτη από τη 16η κούπα. Στόχος τους τώρα στα 2 επόμενα παιγνίδια στη Βοστώνη την Πέμπτη και την Κυριακή είναι να κερδίσουν τουλάχιστον το ένα ώστε να πάνε προηγούμενοι στο Staples και να τους αρκεί μία νίκη σε 2 παιγνίδια για να στεφθούν για δεύτερη συνεχόμενη φορά πρωταθλητές. Προσωπικά έβλεπα και πριν το τρίτο ματς ότι στα επόμενα 2 παιγνίδια οι ομάδες θα σπλιτάρουν τις νίκες παίρνοντας από μία για αυτό και το επόμενο βλέπω να πηγαίνει προς τη μεριά των Ιρλανδών που θα φουσκώσουν την περηφάνια τους μη ανεχόμενοι δεύτερο συνεχόμενο διπλό. Όπως και να'χει το πράγμα είμαι υποχρεωμένος να ευχηθώ σηκώνοντας το χέρι και φωνάζοντας προς τον γερό-Derek
Καλή ψαριά
http://www.nba.com/games/20100608/LALBOS/gameinfo.html