Κατ' αρχήν χίλια μπράβο στον Πέπερμιντ... ομολογώ ότι διαβάζω όλα σου τα ποστ, αλλά πρώτη φορά κατάλαβα τι ακριβώς εννοούσες όλο αυτό τον καιρό... μάλλον χρειαζόταν η σφαλιάρα για να καταλάβω...
Όντως κι εγώ στη λίστα σου θα πρόσθετα το τρίποντο του Ραγκάτσι και θα αφαιρούσα το πέναλτι του Μαλιούφα (ίσως να το αντικαθιστούσα με αυτό του Δαμανάκη...). Γιατί μετά την απόκρουση του Πφαφ, η πίκρα ήταν στιγμαία, και γρήγορα αντικαταστάθηκε από Υπερηφάνεια...
Μετά το τέλος του αγώνα με τη Μπενετόν, θυμάμαι ένα συνθηματάκι που φωνάζαμε (όπως και σε όλο τον μικρό τελικό με τη Ρεάλ) - "και στ' @ρχίδι@ μας το Πρωταθητριών..."
Ένα θέμα που μου έχει "κολλήσει" από χτες το βράδι: δεν πιστεύω ότι υπάρχει περίπτωση το γήπεδο να γίνει έτσι από μόνο του - θέλει "δουλειά"... τα κάναμε και μεις κάποιες φορές στη δεκαετία του '80, αλλά αυτό το χτεσινό ήταν άλλο πράγμα: τα άκρα είχαν μεν νερό - επικίνδυνο για γλίστρημα αλλά όχι και να σε καταστρέψουν, οι δυο περιοχές ήταν σχετικά καθαρές, αλλά στο κέντρο ήταν βούρκος. Εν όψει του γεγονότος ότι ξαναπαίζουμε εκεί σε δύο εβδομάδες, θα πρότεινα καλύτερη προετοιμασία και ίσως και λίγο "κατασκοπία" ως προς τις πρακτικές που θα ακολουθηθούν για την "προετοιμασία" του αγωνιστικού χώρου...