Σχετικά με τη διαιτησία έχω να πώ πως ήταν το λιγότερο τραγική, χωρίς όμως να φταίει αυτή που εξελίχθηκε έτσι το ματς. Απλά σφύριζε πολύ δύσκολα φάουλ υπέρ του ΠΑΟΚ και ειδικα απο το 65 μέχρι το τέλος. Σε μια φάση που εξελίχθηκε σε αντεπίθεση του Ατρόμητου, ο Κοντρέρας πήγε να κάνε μια επέλαση και για 15 δευτερόλεπτα τον τραβούσαν και τον έσπρωχναν 2 αντίπαλοι, μέχρι που έπεσε, κι ο κοράκης δεν είδε τίποτα.
Επιλέον στην περίπτωση του πεναλτι, η μπάλα με μια απίστευτη διαστροφή ισορροπεί στα χέρια του Μαλεζά και του αντιπάλου, τα οποία προφανώς δεν σφυρίζονται διοτι πράγματι είναι ακούσια. Στη συνέχεια όμως ο παίκτης του Ατρόμητου δίνει στη μπάλα ένα ωραιότατο κροσέ, που ήταν ΠΕΝΑΛΤΑΡΑ, ακόμα κι αν κάποιος υποθέσει οτι το άθλημα χτες ήταν βόλευ και οχι μπάλα.
Κατά τα λοιπά, το ματς εξελίχθηκε όπως το περιμέναμε. Ο Ατρόμητος έχει καλογυμνασμένη, δυναμική και καλή επιθετικά ομάδα. Αλλά ώς γνήσιος ΠΑΟΚ, μπήκαμε στο γήπεδο φοβούμενοι το δυναμισμό του αντιπάλου.Νομίζω όμως οτι δείξαμε χαρακτήρα απο το 60 κι έπειτα, πιέσαμε πάρα πολύ και θέλαμε σαν τρελοί τη νίκη. Και αυτό ο ΠΑΟΚ έχει καιρό να μας το δείξει.
Μου άρεσε χτές που είδα το Μαλεζά να χτυπιέται απο τα νεύρα του, αφού ο τελευταίος Έλληνας που έχω δεί να χτυπιέται έτσι για τον ΠΑΟΚ, ήταν ο Ζωγραφάκης σε μια περίοδο που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε.
Ο Βιερίνια αφού δεν έβαλε τα κλάματα απο το ατιμώρητο ξύλο που έτωγε ΚΑΙ χτές, του αξίζουν συγχαρητήρια.
Πρέπει επιτέλους να ισορροπήσουμε ανάμεσα στα παιχνίδια που κάνουμε ΜΟΝΟ ατομικές ενέργειες, και στα παιχνίδια που κάνουμε ΜΟΝΟ σέντρες.Προσοχή στα Γιάννενα, απο όλες τις απόψεις.