Συγκίνηση, δέος και πάνω απ΄όλα ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ένιωσα με το τελευταίο σφύριγμα του Δαλούκα. ΝΑΙ!!! Επιτέλους ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΟΚ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ ΜΑΣ!!! Και δεν είναι μόνο το διπλό αλλά κυρίως ο τρόπος που το πήραμε. Μου ήρθαν στη μνήμη οι ατέλειωτες πορνοβραδιές του θρήνου στο CL. Τότε που ομαδάρες και ομαδούλες ξέσκιζαν τον δαφνοστεφανωμένο gay και αυτός ήταν ανήμπορος να αντιδράσει. Προχθές ήταν η ομαδάρα μας αυτή που του έκανε τον πάτο, χωνί από γραμμόφωνο. Τους έπνιξε, τους ταπείνωσε, τους εξευτέλισε. 2,5 φάσεις μας κάνανε στο βρωμοτήγανό τους κι αυτές έξω απ' την περιοχή. Κρίμα που δεν μπήκαν και τα δοκάρια να το έβαζαν και φωτιά το βρωμογήπεδό τους. Φανταστείτε να τους έβαζε τη γκολάρα ο Πάμπλο τι θα τους έκανε!!! Τεσπά, πήραμε το πολύτιμο 3ποντο, το παιχνίδι αυτό ανήκει στο παρελθόν. Όσο πανηγυρίσαμε, πανυγηρίσαμε. Το πρωτάθλημα έχει μακρύ και δύσκολο δρόμο αρχής γενομένης από το μας του Σαββάτου με τον Ατρόμητο. Εμείς θα είμαστε πάλι εκεί να κάνουμε την Τούμπα καζάνι αποθεώνοντας τους θριαμβευτές αλλά και σπρώχνοντας την ομάδα στη νίκη που τόσο πολύ χρειάζεται.
Ο ΠΑΟΚ πάνω απ' όλα.