Προσωπικά κρατάω μονο την πρόκριση και τα δυο γκολ (κυρίως τη γκολάρα του Lino).
Πολύ τρέξιμο, αλλα καθόλου καθαρό μυαλό. Λάθη επί λαθών, ελάχιστα βάλαμε τη μπάλα κάτω. Ευτυχώς είχαμε και την τύχη με το μέρος μας, αν και δεν απειληθήκαμε σοβαρά, πλην της φάσης του ακυρωθέντος γκολ (αμφισβητούμενο, θα μπορούσε και να το μετρήσει).
Υπήρχαν βεβαια οι απουσίες, αλλα πραγματικά δε μου άρεσε που τρέχαμε χωρίς νόημα και ουσία, παίζοντας ουσιαστικά το παιχνίδι των σερραίων. Πολύ κλωτσιά εκατέρωθεν, κακό θέαμα.
Πάμε παρακάτω, σκληρή δουλειά, ραμμένα στόματα και πάμε να πεθάνουμε στο καραϊσκάκη.
ΠΑΟΚ ρε!
ΦΙΕΣΤΑ ΜΟΝΟ ΤΟ ΜΑΙΟ...