Από την πόλη έρχομαι και στην κορφή.....ΜΠΑΣΚΕΤ

Ο Μέλβιν Τσίτουμ ήταν δίδυμο με τον Μάρλον Μάξεϊ στο Περιστέρι.Και μαζί με κάτι Αποσκίτηδες, Κασουρίδηδες και Μυλωνάδες που πετούσαν κάτι ξερά τρίποντα,συνέθεταν μια πολύ επικίνδυνη και καλή ομάδα. Και αν θυμάμαι καλά έχει περάσει και 2η φορά απ' το Περιστέρι και ήταν δίδυμο με τον Λοντερντέιλ.Θυμηθείτε κιόλας μια χρονιά που είχαν δίδυμο ξένων 2 ασπρουλιάρηδες αλλα πολύ καλούς Αμερικανούς, τον Γκρεγκ Τσερτς και τον Λανς Μπέργουολντ.

Ναι, κάπως έτσι είναι. Αν και αντιπαθώ να έχει η ομάδα μου λευκούς Αμερικάνους, αυτοί οι δύο ήταν πολύ καλοί.
Το όρθιο χιλιόμετρο Λοντερντέιλ ήταν γιος κληρικού. Καλός παίκτης (κυρίως λόγο ύψους) αν και αρκετά αργός.

TetradjeΝτομινικ Ουιλκινς (και μονο τιμης ενεκεν)

Είχαμε όλοι οι φίλοι του μπάσκετ, την ατυχία να πέσει στα χέρια του Μάλκοβιτς. Πολλοί καλοί και οι δύο (ο καθένας στο πόστο του) αλλά δύο τελείως διαφορετικές φιλοσοφίες που ποτέ δεν έδεσαν (και δεν θα μπορούσαν να δέσουν)

Έχεις δίκιο kostasff, ούτε κι εγώ πολυγουστάρω λευκούς Αμερικανούς στον ΠΑΟΚ. Όπως και να το κάνεις είναι πιο λαπάδες από τους μαύρους. Ειδικά τότε που μετά τον παιχταρά και άτυχο Μουστάφ, που είχε κερδίσει σχεδόν μόνος του την Μακάμπι στο Γιαντ Ελιάου, μας έκατσε Ματ Μπούλαρντ, δεν τους έχω σε μεγάλη εκτίμηση. Ήρθε πρόπερσι και ο απίθανος Χάμφρεϊ και έδεσε το γλυκό.

free4Πάλι για φαί μιλάς εσύ???
Κώστα εδώ νομίζω ότι θα γράψουμε την ιντερνετική ιστορία του μπασκετικού ΠΑΟΚ:
<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/OqD8lJ1qris&hl=en_US&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/OqD8lJ1qris&hl=en_US&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object>

φ@σουλα πουτ@νας γιε...

ElessarΟ Μέλβιν Τσίτουμ ήταν δίδυμο με τον Μάρλον Μάξεϊ στο Περιστέρι.Και μαζί με κάτι Αποσκίτηδες, Κασουρίδηδες και Μυλωνάδες που πετούσαν κάτι ξερά τρίποντα,συνέθεταν μια πολύ επικίνδυνη και καλή ομάδα. Και αν θυμάμαι καλά έχει περάσει και 2η φορά απ' το Περιστέρι και ήταν δίδυμο με τον Λοντερντέιλ.Θυμηθείτε κιόλας μια χρονιά που είχαν δίδυμο ξένων 2 ασπρουλιάρηδες αλλα πολύ καλούς Αμερικανούς, τον Γκρεγκ Τσερτς και τον Λανς Μπέργουολντ.

Ο Τσίτουμ ήταν δύο συνεχόμενα χρόνια στο Περιστέρι, την πρώτη με τον Λοντερντέιλ (95-96) και την επόμενη με τον Μάξεϊ (96-97).
Επίσης, νομίζω ότι Τσερτς και Μπέργουολντ δεν ήταν ποτέ μαζί... αλλά ότι ο δεύτερος ήρθε το 1993 να αντικαταστήσει τον πρωτο (ο οποίος έπαιζε εκεί τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια), την ίδια χρονιά που στο Περιστέρι ήρθε και ο τεράστιος Όντι Νόρις (στα 32 του). Όπως και να χει πάντως, πάρα πολύ καλοί παίχτες και οι δύο!!!

Αντρε Χάτσον και Πιτ Μάικλ του Μακεδονικού που με Χιλ (του ξανθομάλλη Αυστραλού τριποντάκια!), Μπαλογιάννη και Χαραλαμπίδη έφτασαν μέχρι τον τελικό του Ουλεμπ!

Γιατι ρε κωστακη ο σκαιλς και ο μπουλαρντ μια χαρα ηταν η μεγαλυτερη χαρα μου ειναι να βλεπω παιχτες με γλυκο σουτ και χωρις να ειμαι ρατσιστης αυτο μονο λευκος μπορει να το προσφερει στο κοινο πλην ελαχιστων εξεραισεων.
Τρανταχτα παραδειγματα οι 2 πιο πανω τοσο γλυκο σουτ σε ψηλο σαν του μπουλαρντ δεν εχω δει απο αμερικανο.

Ο Σκοτ ήταν αποκάλυψη...

Και σίγουρα το γλυκό σουτ όπως λες το συναντάμε κυρίως σε white boys...

Απλά όταν λέμε Αμερικανός Μπασκετμπολίστας, το μυαλό όλων μας πάει σε Yo Men Τυπάκια που καρφώνουν και πιθηκίζουν (με την πολύ καλή έννοια πάντα... εννοώ το σόου που δίνουν)

Άλλωστε το λέει και η φράση - ταινία...

White Men Can't Jump...

obanebane, το γλυκό σουτ μπορείς να το βρεις άνετα και από σέρβους. Τον αμερικανό τον παίρνεις για άλλα πράγματα. Όσο για τον Σκάιλς, στο πέρασμά του από την ομάδα μας ήταν τραγικός.
Υ.Γ. Δεν θα έλεγα πως λείπει το γλυκό σουτ από τους έγχρωμους π.χ. Έντι Τζόνσον (γαύρος). Απλά εμείς δεν πολυπαίρναμε τέτοιους λόγω της παρουσίας του Μπάνε και του Κόρφα. Αν και δεν έλειψαν κι αυτοί (Ράφιν, Κινγκ κλπ)

O KOITS μάλλον έχει δίκιο για τον Τσερτς που μάλλον αντικαταστάθηκε λόγω τραυματισμού από τον Μπέργουολντ.Και όσο για γλυκό σουτ δεν μπορώ να ξεχάσω τον Ρον Ρόουαν που ήταν πολύ καλός τη χρονιά που χάσαμε το πρωτάθλημα από τον βάζελο στον τελικό-παρωδία των 3 και βάλε ωρών για να αντέξει ο σάπιος Ράτζα. Ήταν όμως κάτοχος ιρλανδικού διαβατηρίου και δεν λογίζονταν ως ξένος.