H ομαδα παρουσιαζει δυστυχως σοβαροτατο προβλημα στα δυο 8αρια της στο συστημα 4-3-3 με το οποιο αγωνιζεται. Σορλεν και Φωτακης (ειδικα ο δευτερος) ηταν για μια ακομα φορα μετριοτατοι. Δεν κρατουσαν μπαλα, δεν ειχαν ουτε ψυχραιμια ουτε οξυδερκεια στην μεταβιβαση, δεν εκοβαν, δεν ανεβαιναν ψηλα για να χαλαρωσει λιγο η πιεση στα καρε μας, αδυνατουσαν πληρως να ηρεμησουν το παιχνιδι. Στο εικοσαλεπτο ειδικα 50-70, προκαλουσε αρνητικοτατη εντυπωση το γεγονος οτι σε καθε αποκρουση της περιοχης μας στα γεμισματα τους, δεν βρισκοταν ενα χαφ του ΠΑΟΚ να παρει την μπαλα, αλλα αυτη αντιθετα κατεληγε παντα στα ποδια των πρασινων σιχαμενων. Χαιλαιτ, η φαση του 45+ οπου ο ΠΑΟΚ πρεπει αν οχι να κανει το 1-2, τοτε τουλαχιστον να δημιουργησει μια μεγαλη ευκαιρια. Η ενεργεια του Φωτακη στην συγκεκριμενη περιπτωση και μιλαω για την απαραδεκτη πασα ερασιτεχνικου επιπεδου που εδωσε, ειναι ενδεικτικη του ολου προβληματος. Σε οτι αφορα τον Σορλεν ειδικοτερα, η παρατεταμενη πτωση της αποδοσης του, ιδίως απο την στιγμη που περυσι μας ειχε δειξει οτι προκειται για πολυσυνθετο, και κυριως εγκεφαλικο, παικτη ειναι, για εναν εξωτερικο παρατηρητη, εντελως ανεξηγητη.
Ο βαζελος, στο δευτερο ημιχρονο ειδικα ανεβηκε πολυ ψηλα, τα ακραια μπακ του εγιναν σχεδον εξτρεμ, ενω και ο Κατσουρανης ηταν μονιμος κατοικος της περιοχης μας. Με μια στοιχειωδως καλη κυκλοφορια της μπαλας απο τα χαφ μας, μπορουσαμε και οφειλαμε να δημιουργησουμε ευκαιριες στην αντεπιθεση και να τους κανουμε να μας φοβηθουν, πραγμα που θα σημαινε οτι στην πορεια του ματς, θα σταματουσαν να ανεβαζουν τοσους παικτες προς την περιοχη μας, φοβουμενοι για την ασφαλεια της πρασινοτρυπιδας τους.
Νομιζω λοιπον, οτι περισσοτερο ακομα και απο το γεγονος οτι η ομαδα αγωνιζοταν και παλι χωρις φορ, κυριο ρολο στο ΚΑΘΑΡΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ κομματι επαιξε η χθεσινη αβασταχτη μετριοτητα των δυο οχταριων μας.
Δυστυχως ο τεραστιος παικτης που ακουει στο ονομα Παμπλο Γκαρσια δεν φτανει. Αν ηταν βεβαια, οχι γρηγορος, αλλα λιγακι εστω πιο γρηγορος, ισως και να αρκουσε. Το ωραιοτερο γκολ που εχει πετυχει φετος ο ΠΑΟΚ ειναι προιον της κλασης ενος μεγαλου παικτη και ενος αλλου που εχει ολα τα φοντα να γινει μεγαλος, και ο οποιος επιτελους τελειωσε επιτυχημενα μια φαση, αρχικα με ενα εξαιρετικα δυσκολο κοντρολ και στην συνεχεια με πανεμορφο σουτ. Δυστυχως ο τριτος παικτης σπουδαιας κλασης που διαθετει η ομαδα, ο Παμπλο Κοντρερας, δεν απεδωσε τα αναμενομενα, και κατα την γνωμη μου φερει ευθυνη στο πρωτο γκολ, οπου αφηνει τον Κατσουρανη να πηδηξει ανενοχλητος. Πιο σωστα βεβαια θα επρεπε να πω ισως πως φερει μερος της ευθυνης και οχι την απολυτη ευθυνη, γιατι σε εκεινο το διαστημα ο ΠΑΟΚ ασκουσε μηδενικη πιεση στο κεντρο και η περιοχη μας φορτωνοταν με μπαλες συνεχως.
Ετυχε να δω τον αγωνα Ολυμπιακος-Εργοτελης, ενα ματς στο οποιοι οι Κρητικοι εδειξαν αξιοθαυμαστη ποιοτητα και το οποιο σε οποιαδηποτε στοιχειωδως ευνομουμενη χωρα του πλανητη θα ειχαν κερδισει ανετα. Ο Εργοτελης υπεστη ετσιθελικη σφαγη απο ενα ατομο, του οποιου το ονομα ειναι αναξιο λογου οπως συμβαινει με ολα εκεινα τα οντα που εχουν αποδεχθει τον ρολο του λακέ, που εχουν επιλεξει στην ζωη τους να παιζουν τον ρολο του δουλου, που δεν διαθετουν την στοιχειωδη προυποθεση ανθρωπινοτητας, την αξιοπρεπεια. Η χθεσινη διαιτησια απο εναν Λακέ (με το λαμδα κεφαλαιο) στον αγωνα Πανχουντιακός-ΠΑΟΚ εδειξε για πολλοστη φορα οτι ο ΠΑΟΚ σαν μεγεθος, στον καταμερισμο εργασιας που υπαρχει στο εργοστασιο πουστιας του ελληνικου ποδοσφαιρου, ειναι απλως ενας ακομα Εργοτελης. Ο Λακες αυτος με το γλειμμενο με ποτασα μαλλι αντιμετωπισε τους ποδοσφαιριστες του ΠΑΟΚ, την ιδια οντοτητα του ΠΑΟΚ, με ενα τουπε που θυμιζε τσιφλικα που πρεπει να συνετισει τους υποτακτικους του. Ειναι αποκαλυπτικο το οτι σε φαση στο πρωτο εικοσαλεπτο του αγωνα, και ενω επρεπε ξεκαθαρα να κιτρινισει τον Κατσουρανη, επιλεγει απλως να του κανει παρατηρηση. Λιγο αργοτερα στο πρωτο του αντικανονικο μαρκαρισμα ο Παμπλο θα δεχθει με τετοια ευκολια την κιτρινη καρτα, λες και ειναι ο Φουφουτοπουλος, λες και θα επρεπε να αισθανεται τιμη που του γινεται η χαρη να δεχθει καρτα απο τον Λακέ, τον γιο ενος σεσημασμενου που ολως τυχαιως εκανε το ιδιο “επαγγελμα”.
Εντυπωση προκαλει επισης, αν και δεν θα επρεπε πλεον, η αντιμετωπιση του Λακέ απεναντι στον παναξιο αρχηγο του Πανχουντιακου, του οποιου η φατσα, το στυλ, η αισθητικη γενικοτερα, φερνουν στο νου κτηνοβατη αγροτη του Αιντάχο με προτιμηση σε νεαρα ρακούν. Ειναι αυτο το ιδιο ον, που μας πλασαρεται ως ο “τυπαρας”, ως αυτος που αγαπαει τοσο πολυ το ποδοσφαιρο σαν αθλημα που παντα παιζει για την χαρα της μπαλας και μονο και ουτω καθεξής. Εγω θα πω απλως οτι το ον αυτο ειναι τοσο ωφελιμο για το ποδοσφαιρο, οσο η λευχαιμια για την ζωη. Ισως και λιγο λιγοτερο (ωφελιμο).
Χθες βγηκα μετα το ματς για το συνηθες αλκοολικο καταπραυντικο, μια και μου ηταν αδυνατο να κατσω να ακουσω αναλυση του αγωνα και αναλυση φασεων απο τους συναδελφους του Λακέ. Διαβαζω εδω οτι ειπωθηκαν απο τους γνωστους εμετοστόμηδες, τα γνωστα και αναμενομενα. Νομιζω οτι εχω φτασει πλεον σε ενα σημειο ωστε να μπορω να κανω εναν σχετικο επιμερισμο ευθυνων μεταξυ αγωνιστικων ζητηματων του ΠΑΟΚ και λακεδων. Στην μπαλάντζα των χθεσινων γεγονοτων, θεωρω οτι αγωνιστικα ο ΠΑΟΚ ειχε τις δυνατοτητες να φυγει με το Χ τουλαχιστον και αναφερθηκα εν μερει στους λογους που αυτο δεν συνεβη πιο πανω. Οταν ομως, εστω και με αυτην την εμφανιση, πρεπει να κανω το 2-2 στο τελος και ο Λακές δεν μου το επιτρεπει, τοτε δεν θα επιδειξω “ανωτεροτητα” απεναντι στον Λακέ. Ως ΠΑΟΚτσης ειμαι ετσι και αλλιως ανωτερος του. Αυτος ειναι Λακές, οχι “εγω”.
"Η ιστορία επαναλαμβάνεται, την πρώτη φορά ως τραγωδία, την δεύτερη ως φάρσα."