Δεν γνωρίζω το τι γίνετε με νοικιασμένα αυτοκίνητα η με τα κότερα.
Θα μιλήσω για την εμπειρία μου που έχει σχέση κάπως με τα οικονομικά - ντιλ που ακούγεται εδώ και τόσο καιρό, για την ομάδα μας.
Εμείς οι Έλληνες είμαστε παράξενος λαός. Γιατί το λέω... Εδώ στην μακρινή Αυστραλία που είμαι, η γυναίκα μου ήταν Πρόεδρος ( άμισθη ) στην Ελληνική κοινότητα στην πόλη όπου και είμαι. Υπάρχει ένα χρέος στην κοινότητα το οποίο ανέρχεται στο 1 εκ. δολάρια. Ο Ελληνισμός εδώ στην πόλη που είμαι, είναι περίπου στους 2,000 ( Δεν είναι Μελβούρνη δεν είναι Σίδνεϊ) Είναι μια μικρή πόλη με λίγο Ελληνισμό. Τέλος πάντων το χρέος ανέβαινε και δεν κατέβαινε ποτέ. Ήταν στις 800.000 χιλιάδες και πήγε κοντά στο 1 εκ. Ο λόγος; τα πολλά αφεντικά όπως συνηθίζει ο Έλληνας να θέλει να είναι και να χώνεται την μύτη του παντού, όπως και γίνεται παντού σε αυτές της περιπτώσεις. Μπαίνω στο ψητό...
Κάνω μια πρόταση να πουληθεί το κτήριο όπου και είναι το πρόβλημα του χρέος. Με την ιδιότητα του Συμβούλου. ( είναι ένας τεράστιος χώρος που κάποιοι οραματίστηκαν να φαίνεται σαν την ΑΚΡΟΠΟΛΗ απ' έξω και μέσα να δουλεύει ως ταβέρνα και από πάνω να έχει τρία διαμερίσματα για να εισπράττει η κοινότητα χρήματα. )
Λέω στην γυναίκα μου ότι θέλουν να το αγοράσουν δύο άνθρωποι ο ένας Έλληνας που τον γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά και ο άλλος είναι Ινδός και να το το αξιολογήσουν ακριβώς όπως είναι οι τιμές στα ακίνητα αυτή την στιγμή στην αγορά. Και να φανώ εγώ ο αγοραστής του ακινήτου.
( ο Έλληνας είναι προσωπικός μου φίλος και έχουμε άριστες οικογενειακές σχέσεις μεταξύ μας. Και δεν θέλει να εμπλακεί ο ίδιος μιας και είναι γνωστός και δεν ήθελε να τον ταράξουν στα τηλέφωνα και στις επισκέψεις. Με βάζει μεσολαβητή)
Η γυναίκα μου καλεί έκτακτο συμβούλιο και δίνει την παραίτηση μου και την υποψηφιότητα μου ως αγοραστής. Μου δίνουν την τιμή η οποία ανέρχεται στα 1,5 εκ δολάρια. Τους λέω ότι το αγοράζω. Φαίνομαι πλέον ο υποψήφιος αγοραστής. Μου λένε ότι πρέπει να γίνει έκτακτη γενική συνέλευση. Καθορίζουν ημερομηνία και και μετά από 3 ώρες παίρνουν την απόφαση να μην το πουλήσουν γιατί κάποια Μέλη θεωρούν ότι το κτήριο αυτό κοστίζει περισσότερα από την τιμή που είπαν αρχικά. Ενημερώνομε και μου λένε ότι αν είναι πραγματικό το ενδιαφέρον μου να βάλω μέσα στον λογαριασμό 700 χιλιάδες δολάρια με την προϋπόθεση ότι τα λεφτά αυτά θα επιστραφούν πίσω σε περίπτωση που χαλάσει το ντιλ. Η γυναίκα μου βέβαια χειρίζεται όλο το θέμα προσωπικά πλέον και τους λέει να που την τιμή που θέλουν να το πουλήσουν. Αυτό ζητά ο άντρας μου. Η τιμή πήγε στα 2,9 εκ δολάρια. ( Ο οικογενειακό μας φίλος δίνει το πράσινο φως )
Λένε στην γυναίκα μου αν το ενδιαφέρον μου είναι ολοκληρωτικό δικό μου και από που τόσα χρήματα ο άντρα σου. Η γυναίκα μου λέει ότι τα λεφτά υπάρχουν πείτε τι ακριβώς ζητάτε. Η γυναίκα μου δίνει την παραίτηση της στο Συμβούλιο και ζητά πριν φύγει να υπάρχει οικονομικός έλεγχος ώστε έτσι να μην δημιουργηθεί καμία αμφιβολία στα Μέλη της κοινότητας για τα οικονομικά της από την στιγμή που είμαι ο υποψήφιος αγοραστής. Ζητώ ο ίδιος ραντεβού με τον νέο Πρόεδρο της κοινότητας και να παραβρεθώ στο Συμβούλιο τους. Έτσι και έγινε. Μου ζήτησαν να βάλω το πόσο 1,1 εκ δολάρια για να αποδείξω σε αυτούς και τα Μέλη ότι το ενδιαφέρον μου είναι πραγματικό. Λέω ναι και ότι αύριο θα βάλω τα χρήματα. Μου λένε ότι υπάρχει και κάποιος όρος για την αγορά. Και οι όροι θα πρέπει να τηρηθούν στα συμβόλαια που θα υπάρξουν με τα την αγορά. ότι μόνο εγώ δεν είναι κάποιος άλλος κι αν είναι καποιος άλλος μαζί μου θα πρέπει να είναι Έλληνας γιατί ο χώρος ( κτήριο ) στεγάζεται δίπλα στην Εκκλησία. Δεν θα θέλαμε ξένους μου λένε. Και επίσης το πάρκινγκ θα είναι διαθέσιμο για τους ενορίτες που έρχονται στην εκκλησία και θα πρέπει επίσης ο χώρος της ταβέρνας με χωρητικότητα 250 καθισμάτων να ειναι διαθέσιμος για Ελληνικές εκδηλώσεις. Η αντίδραση μου ήταν αυτό δεν γίνεται γιατί τον χώρο θέλω να τον χρησιμοποιήσω εγώ. Μου λένε αυτοί είναι οι όροι. Σου έχουμε ακόμη μια πρόταση, η οποία πιστεύουμε ότι είναι πιο οικονομική. Σου πουλάμε τα τρία διαμερίσματα τα οποία είναι από επάνω με την τιμή 1,2 εκ. δολάρια. Έτσι βοηθάς στο χρέος της κοινότητας και σου βγαίνει πολύ πιο οικονομικά, γίνεσαι και ο ήρωας σε όλο τον Ελληνισμό. Τους λέω αν το δεχτώ θα συμφωνήσουμε στο 1 εκ δολάρια. Μιας και είναι όλο το χρέος της κοινότητας. Μου είπανε συγνώμη αλλά δεν γίνεται. Τους λέω μέχρι εχθές ήμουν σύμβουλος και γνωρίζω ότι το χρέος είναι κοντά στο 1 εκ.
Μου απαντάνε όποιος έχει χρήματα και θέλει να βοηθήσει τα βάζει. Τους απάντησα ότι είστε απίστευτη. Με αλλουνού χρήματα βάζετε όρους. Και το φοβερό είναι ότι προσπαθείτε να είστε κάτι σαν ιδιοκτήτες με το κλειδί στο χέρι και να μπαινοβγαίνει ο καθένας όποτε θέλει, με πληρωμένα τα πάντα με ξένα χρήματα που δεν είναι δικά σας.
Το ντιλ δεν έγινε ποτέ ξέρετε γιατί; Γιατί ο Έλληνας με ξένα χρήματα θέλει να κάνει κουμάντο !!!!
ΥΣ. Δεν είμαι με κανέναν Καπετάνιο, με κανέναν Σαββίδη. Εμπειρία ανέφερα.