Ποδοσφαιρικά, αθλητικά "παρατσούκλια"

...και για να κλείσω τις κακές αναμνήσεις. Έχω ανέβει για δύο παιχνίδια σε τρεις μέρες μέσα: ένα με την Παρί και το άλλο στο μπάσκετ με τους γείτονες (πρώτη εμφάνιση Λέβινγκστον και απέναντι ο Τάρπλεϊ). Μια από τις μεγαλύτερες ήττες μας με 88-56 και καζούρα μέχρι και για τον Γουεά... Πίκρα το ταξίδι... Ποτέ ξανά τέτοια...

Μάκης Μαυρομιχάλης: "Μανάβης".
Ασφαλώς και λόγω της επαγγελματικής του ιδιότητας.

Για τον Μάκη, τα χουμε πει, τόσο τα καλά του, όσο και τα στραβά του.
Οσοι θέλουν να πουν κι άλλα, παρακαλώ να το πράξουν αλλού, υπάρχει σχετικό topic.
Oσοι τον πρόλαβαν πάνω στο κάγκελο με το θρυλικό πανώ της "4" και έφαγαν κάποια από τις καρπαζιές του, γνωρίζουν οτι στις μέρες του η κερκίδα μας ήταν υπάκουα καυτή.

Εναλλακτικό nick-name: "Στρατηγός".

Γιώργος Μπατατούδης: "Batman".

Tόσο για το λεξιπαίγνιο με τα πρώτα γράμματα τού επιθέτου του όσο και για την αποτυχημένη του προσπάθεια να μετατρέψει τη Gotham city της Τούμπας σε Γή της Επαγγελίας.

Τελικά αυτό που κατάφερε με τα ζογκλερικά του ήταν η Γη της... Εξαγγελίας, ένα μακρόπνοο σχέδιο για τον ΠΑΟΚ, με υπερ των 100 μεταγραφών δια της επιστημονικής μεθόδου "φύγε εσύ-έλα εσύ", πολλά χαμένα εκατομμυρια, ψηφιακές πλατφόρμες και μανιακούς Ιάπωνες συνδρομητές που θα ξενυχτούσαν ώστε να απολαύσουν το Μασακίγιο Μαεζόνο με το Δικέφαλο στο στήθος.

Ο Μπατμαν αποδείχθηκε Τζόκερ, παρ'ότι νυμφεύθηκε την Batgirl του στην Πόλη, με τιμές Προξένου και υπό τις ευλογίες τού ίδιου τού Πατριάρχη.

(Εναλλακτικό nick-name: "Απατατούδης").

Όλοι ξέρουν ότι το "reds", παρατσούκλι της μεγάλης ομάδας του Λίβερπουλ οφείλεται στα χρώματα της. Πώς και πότε πήρε το προσωνύμιο αυτό;
Μέχρι το 1964, οι παίκτες της Λίβερπουλ φορούσαν κόκκινες φανέλες και άσπρα σορτσάκια, όμως τότε ο Μπιλ Σάνκλι πήρε τη μεγάλη απόφαση. Ο παλιός παίκτης της Λίβερπουλ, Ίαν Σεν Τζον θυμάται το χαρακτηριστικό περιστατικό. «Ο Σάνκλι πίστευε ότι το χρώμα μιας ομάδας επηρέαζε και την ψυχολογία των παικτών της. Κόκκινο του κινδύνου, κόκκινο της δύναμης. Μια μέρα μπήκε στα αποδυτήρια κρατώντας ένα κόκκινο σορτς και το πέταξε στον Ρόνι Γιέιτς. «Για βάλτο να δούμε αν σου πάει», είπε. «Ρόνι, είναι απίστευτο! Είναι τέλειο. Μοιάζεις σαν να είσαι 2 μέτρα!». Τότε πρότεινα να φορέσουμε κόκκινα σορτς στον επόμενο αγώνα. «Και γατί να μην βάλετε και κόκκινες κάλτσες; Να βγείτε στο χορτάρι κατακόκκινοι!». Έτσι κι έγινε. Ο επόμενος αγώνας εναντίον της Άντερλεχτ ήταν ο πρώτος που η ομάδα εμφανίστηκε στα κόκκινα». Το παρατσούκλι Reds είχε μόλις γεννηθεί.

Σαράντης Πανταζής: "Χομεϊνί".

Άλλο ένα παράδειγμα, από τον παρααθλητικό χώρο, αυτό τού εκδότη της αθλητικής εφημερίδας με πωλήσεις ισχνότερες και από μαθητικό-σχολικό εγχείρημα και τού παλαι ποτέ θρησκευτικού ηγέτη τού Ιράν, που θα μπορούσε να εμπίπτει και στην κατηγορία "Ομοιότητες Προσώπων".

Ρομπέρτο Μπάτζιο - Ο μικρός Βούδας



O κατά την άποψη μου καλύτερος μεσοεπιθετικός των τελευταίων 20 ετών , ο Ρομπέρτο Μπάτζιο πήρε το παρατσούκλι "μικρός Βούδας" όταν έκανε θρησκευτική μεταστροφή προς τον Βουδισμό.

Αντώνης Μαυρέας: "Δράκος" ή "Παγκρατίδης".

Εντάξει δεν ήταν και το πιο κομψό πράγμα, να σε αποκαλούν ως το "Δράκο τού Σέιχ-Σού" ή με το επίθετο τού γκαντέμη φουκαρά που συνελήφθη, τότε, τη δεκαετία τού '60 και τού φόρτωσαν ένα σωρό εγκλήματα που διέπραξε άλλος.

Αλλά και ο Αντώνης Μαυρέας, με τη σειρά του, δεν ήταν και ο πιο κομψός αμυντικός τού κόσμου, άσε που ειλικρινά δεν ξέρω καν αν υπήρξε τέτοιο είδος ποδοσφαιριστή, ever.

Ο Μαυρέας ήταν ένα πολύ δυνατό μπακ, δεν θα λεγα οτι ήταν και μέγας μπαλαδόρος, σχεδόν ανέκφραστος στο παιχνίδι του και με έφεση στις ειδικές αποστολές ("πιάσε αυτόν τον αντίπαλο και εξαφάνισέ τον, σε παρακαλώ") που τις έφερνε βόλτα, μια χαρά!

Θα μπορούσα να επικαλεστώ κάποια αποθέματα μαύρου χιούμορ που διαθέτω (καλά, δεν είμαι και ο Fantomas) και να ισχυριστώ ότι, ο Μαυρέας με το δυναμικό του παιχνίδι σχεδόν... στραγγάλιζε τον αντίπαλο.

ένα ενδιαφέρον παρατσούκλι είναι το "φαραώ".
Κόλλησε λίγο ή πολύ σε όλους τους Αιγύπτιους που έπαιξαν στην Ελλάδα, κυρίως στον ΠΑΟΚ (Μαγκντί, αδερφοί Χασάν, Σάμπρι, Σικαμπάλα)

Νόμιζα ότι το "μπέμπηδες" βγήκε σαν παρατσούκλι μετά το αεροπορικό δυστύχημα του 58, αλλά βρήκα άλλη εξήγηση :

Tο «κόκκινοι διάβολοι» αποτελεί παρατσούκλι των ποδοσφαιριστών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ λόγω των κόκκινων εμφανίσεών τους και του διαβόλου που υπάρχει στο σήμα της ομάδος. Αρκετοί υποστηρίζουν πως προέρχεται από την ημέρα της δημιουργίας του συλλόγου, ο οποίος αρχικά ονομάζονταν «Νιούτον Χιθ», με το παρατσούκλι «Χίθενς» (=Βάρβαροι).
Το δημοφιλέστερο προσωνύμιο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην Ελλάδα βέβαια είναι το «μπέμπηδες», το οποίο προήλθε από την ομάδα του Ματ Μπάσμπι, που κατέκτησε τη σεζόν 1955-56 το πρωτάθλημα της Αγγλίας με μέσο όρο ηλικίας των ποδοσφαιριστών της τα 22 χρόνια! Μία ομάδα που έμελλε ωστόσο να «χτυπηθεί» με τον χειρότερο τρόπο από το παιχνίδι της μοίρας, καθώς περίπου δύο χρόνια μετά (6 Φεβρουαρίου 1958), συνέβη το τραγικό αεροπορικό ατύχημα κατά τη διάρκεια της επιστροφής της αποστολής του αγγλικού συλλόγου από τη Γιουγκοσλαβία, όπου έχασαν τη ζωή τους 21 άτομα.

( Σατανά χάθηκες ρε μάγκα. Αυτή είναι η ομάδα σου ; )

Θόδωρος Αποστολίδης

"Τσέλιγκας" ή "Κόκκινος".
Το πρώτο ίσως λόγω της επαρχιώτικης προέλευσής του, αποκτήθηκε από την Καστοριά (γεννημένος στην Καβάλα).
Το δεύτερο σαφώς λόγω τού χρώματος των μαλλιών του.

Praktorinos αδερφε αυτη τη φωτο του Αποστολιδη την ειχα κι εγω...

Off topic...

Χα!
Αυτήν, όμως δεν την είχες!

Κι αυτη την ειχα βρε...ειναι του ΄81-'82, σωστα????

Η πρωτη του '79-'80 με τη φανελα asics tiger ή καπως ετσι δεν την ελεγαν???

H πρώτη τού 1980-81 (asics)
H δευτερη 1982-83 (Puma)
Αυτή (sorry για το κακό σκανάρισμα) είναι τού 1979-80 (adidas).