άλλαξε ο τίτλος, μπαινει και αυτό:
http://www.paokmania.gr/stiles/anakoinoseis-nea-syndesmon/121893-anakoinosi-s-f-paok-ioanninon
Ο οπαδικός χώρος και ο οπαδισμός γενικότερα,τα χρόνια τα οποία διανύουμε κατά γενική αποδοχή είναι στα χειροτερά του.Κι αυτό δεν είναι αδικαιολόγητο.Πλέον όλες οι κινήσεις και οι πράξεις μας συνοδεύονται από την αντιστοίχη φωτογραφία η το αντίστοιχο ποστάρισμα σε διαδικτυακούς τοπους, ή ακόμα πιο εύκολα το αντίστοιχο "πάτημα" ενός γκράφιτι σε έναν τοίχο γραμμένο από αντίπαλο.
Όλα αυτά κατά την δική μας γνώμη έχουν μια ονομασία.Λεζάντα η αλλιώς ποζεριά.Καλώς ή κακώς όλοι έχουμε μπει σε αυτή την διαδικασία του να διαφημίσουμε τα κατορθωματά μας και να προσπαθούμε να αποδείξουμε στους άλλους πράγματα που θυμίζουν το παιχνίδι του ποιος την έχει μεγαλύτερη...Μέσα από όλη αυτή την διαδικασία στο τέλος καταλήγουμε να χάνουμε την ουσία.Ποια είναι αυτή;Το να ασχολούμαστε με την ομάδα μας,με αυτό που στα λόγια λέμε πως αγαπάμε.
Επειδή το κείμενο ξεφεύγει σε πράγματα που φαινομενικά δεν έχουν σχέση με την αιτία που γράφεται,θα μπούμε στην ουσία.Ο συνδεσμός μας πέρσι έχασε τον πιο ευχάριστο άνθρωπο του,τον άνθρωπο που κάθε σοβαρή κουβέντα μαζί του(ήταν δύσκολο να κουβεντιάσεις σοβαρά με τον Κωστάκη) σε γέμιζε γνώσεις και εμπειρίες οχι για τον οπαδισμό αλλά για την ζωή,την καθημερινότητα και τον δρόμο.Και αυτό δεν αφορούσε μόνο εμάς,αλλά όσους μπορούσαν να συναναστραφούν μαζί του στον μικρόκοσμο της πόλης μας.Είτε ήταν Π.Α.Ο.Κ. είτε όχι.Γι αυτό και ήταν αγαπητός από όλους.
Επιλέξαμε σε έναν συγκεκριμένο τοίχο να γράψουμε ένα απλό μήνυμα που στην ουσία ισχύει γιατί κανείς δεν πεθαίνει εφόσον δεν έχει ξεχαστεί.Ήταν το δικό μας μνημείο αυτός ο τοίχός.Όταν γύρναγε το κεφάλι εκει,θυμόταν και γέμιζε αναμνήσεις που στο τέλος έφερναν χαμόγελο.
Για να πας να πατήσεις αυτό τον τοίχο λοιπον πρέπει να είσαι μέσα σου πρώτα απο όλα σκατόψυχος και μετα μισάνθρωπος.Δεν βεβηλώνεις,δεν μας νοιάζουν θρησκευτικές προσεγγίσεις εξάλλου,αλλά στερείς το δικαίωμα της ανάμνησης σε κάποια άτομα που μέσα από την αγάπη για μια ομάδα μεγαλώνουν,τσακώνονται,γελάνε,ζούνε ρε φίλε στην τελική μαζί και γίνονται γροθιά.
Αυτή η γροθιά λοιπόν να γνωρίζουν οσοι νομίζουν πως μας πτοούνε με βλαχομαγκιές και χωριατιλίκια δεν θα σπάσει ποτέ και καλύτερα να μην την βρούνε μπροστά τους γιατί θα τους τσακίσει τα γεμάτα απο σκατά κεφάλια τους.
.
Υ.Γ Αν κρατούσατε οσα λεφτά χαλάτε για τα σπρει, θα είχατε ακόμα σύνδεσμο ανοιχτό.
Υ.Γ2 Δεν πα να γράφετε όπου θέλετε,η πόλη ανήκει στους κυπρίνους της.
---------------
Τα τονισμένα απο εμένα. πολλά και διάφορα νοήματα σε λίγες μονάχα σειρές...