Γιωρίκας τεμέτερον, 70 χρόνων συνταξιούχος από Γερμανίαν, έχει γυρίσει στο χωρίον του για τα γεράματα αφήνοντας στην Γερμανίαν τα παιδία του να συνεχίσουν τις δουλείες του...
Περνάει ένα πρωί έξω απ τη μονοκατοικία του με το μεγάλο οικόπεδο γύρω της ο Κωστίκας, τον βλέπει να χτίζει κάτι και ξεκινάει ο διάλογος...
"Καλημέρα Γιωρίκα, ντο ίνεται, ντο φτας εκεί;"
"Καλημέρα Κωστίκα...Υιός μου από Γερμανίαν πήρεν εμέ χθες τελέφωνον, δουλείες πάνε πολύ καλά, αγόρασεν Mercedes 600 ολοκαίνουριαν, το καλοκαίρι θα έρθουν διακοπές οικογενειακώς, ζήτησεν απ εμέ να του ποιήσω ένα parking να την κλείνει μέσα για να μην την γραντζουνάνε τα μικρά παιδία και χτίζω το..."
"Συγχαρητήρια Γιωρίκα, καλοτάξιδη και καλώς να τους δεχτείς..."
Μετά από ένα μήνα ξαναπερνάει ο Κωστίκας έξω απ το σπίτι και βλέπει ότι ο Γιωρίκας έχει χτίσει ήδη ένα κτίσμα 5 μέτρα φαρδύ, 5 μέτρα ψηλό, καμιά 30αριά μέτρα μακρύ και συνεχίζει το χτίσιμον!!!
"Γιωρίκα καλημέρα, ντο είν ατό;" ρωτάει απορημένος...
"Κωστίκα καλημέρα, υιός μου ξαναπήρεν εμέ τελέφωνο, δουλείες δεν παν καθόλου καλά και το καλοκαίρι θα έρθουν διακοπές με...το τρένον..."
Υ.Γ. Δεν είμαι πόντιος παιδιά αλλά ξέρω πόσο τους αρέσει τα ανέκδοτα τους να λέγονται στη δική τους γλώσσα και με τη δική τους προφορά, γι αυτό προσπάθησα να το αποδώσω στα ποντιακά με όσα λίγα ξέρω...Συγγνώμη από τους γνήσιους πόντιους αν έχω κάνει όποια λάθη...
