Ο ΠΑΟΚ κι οι μεταγραφές των άλλων
Θα ξεκινήσω λίγο διαφορετικά. Εγώ σήμερα, 1 Σεπτεμβρίου 2011, βγαίνω και λέω ότι ο ΠΑΟΚ είναι το μεγάλο φαβορί για την 2η θέση, που οδηγεί στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Αν δεν τον πιάσουν, βέβαια, οι αυτοκαταστροφικές του τάσεις, που διαχρονικά είναι η μεγαλύτερη κατάρα αυτής της ομάδας.
Ξέρω ότι πολλοί θα πίστευαν ότι φέτος θα ήταν η ευκαιρία να πάρει και το πρωτάθλημα, αλλά όσο υπάρχουν οι πατέρες από τη μια, και οι μητέρες από την άλλη, ο ΠΑΟΚ θα πάρει πρωτάθλημα όταν βγει ο ήλιος από τη δύση. Το ξέρω ότι είναι μοιρολατρικό, στα δικά μου μάτια, πάντως, αυτή είναι η αλήθεια. Το πρωτάθλημα του ΠΑΟΚ στο σημερινό ελληνικό ποδόσφαιρο, είναι η 2η θέση. Κάποια στιγμή θα του κάτσει «ολοκληρωμένα». Κι αν του κάτσει, τότε το ξανασυζητάμε.
Ξέρω ότι πολύς κόσμος αισθάνεται οργισμένος που ο ΠΑΟΚ δεν έκανε άλλη μεταγραφή, δεν μπορώ να πω πως δεν τον καταλαβαίνω, αλλά δεν μπορώ και να πω ότι δικαιολογώ την οργή, έστω κι αν κάποια στιγμή πολλοί δεν μπόρεσαν να διακρίνουν τα φύκια (που τους τάιζαν και τους ταίζουν κάποιοι), από τις μεταξωτές κορδέλες. Μου τη δίνει μου αυτή την ώρα κάνω συγκυριακά τον συνήγορο του διαβόλου (και δυστυχώς, εδώ που φτάσαμε ο διάβολος είναι ο Ζαγοράκης), ωστόσο αυτή είναι η άποψή μου.
Για να μην τα πολυλογούμε, ο ΠΑΟΚ ήταν σε ένα μονόδρομο (να μειώσει το αγωνιστικό του μπάτζετ από τα 12-13 εκατομμύρια στα 7-8, γιατί ανάλογη είναι η πτώση των εσόδων) και είχε φέτος δύο επιλογές. Πουλάει τον Βιεϊρίνια με 5-6 εκατομμύρια (ναι 12, καλά…), καλύπτει κάτι τρύπες και παίρνει δύο – τρεις παίκτες. Δεν πουλάει τον Βιεϊρίνια, κόβει κάποια άλλα μη αναγκαία συμβόλαια, κρατάει την ομάδα του ανέγγιχτη και κάνει ένα – δύο μπαλώματα.
Ο ΠΑΟΚ επέλεξε εντέλει τη δεύτερη επιλογή, που σήμαινε και «σφιχτή» οικονομική πολιτική. Δεν το έκανε γιατί είναι μαζόχας, αλλά γιατί τα πράγματα έχουν σφίξει και τον επόμενο Απρίλιο μπορεί να κλάψει κόσμος με τις αδειοδοτήσεις. Ακούγεται γραφικό, αλλά θα το δείτε.
Τον ίδιο δρόμο, των μειώσεων και της «σφιχτής πολιτικής» έχουν ακολουθήσει όλες οι ομάδες. Μην κοιτάτε μόνο το σπίτι σας, κοιτάξτε και τα διπλανά. Οι μειώσεις του μπάτζετ είναι κατακόρυφες κι αυτοί που φεύγουν αντικαθίστανται από περαστικούς. Εδώ ο Ολυμπιακός, περίμενε να αποκλειστεί ο Παναθηναϊκός από το Τσάμπιονς Λιγκ, να σιγουρέψει τα 25 εκατομμύρια για να κάνει μεταγραφές.
Ο Παναθηναϊκός θα είναι φέτος η μεγαλύτερη κωμωδία ever και μέχρι τις τελευταίες μέρες πάλευε να πουλήσει τον Μπουμσόνγκ και τον Λέτο, γιατί κατά τον Οκτώβριο έρχεται αδυναμία πληρωμών.
Η ΑΕΚ έδιωξε τους τρεις από τους καλύτερους παίκτες της και για να μην τους πάρουν στο κυνήγι, πήρε τον Γκούντιονσεν, που εδώ και δύο χρόνια κάνει πρόβα για παλαίμαχος.
Ο Άρης πούλησε και τον Βαγκέλι κι αν ο Νέτο ή ο Μίσελ συμπληρώσουν τέσσερις κάρτες, δεν έχει μπακ να βάλει.
Πιστεύετε πως είναι όλοι τους ηλίθιοι; Αυτοί απλά επέλεξαν τη λύση «διώχνω μεγάλα συμβόλαια και πουλάω όποιον μπορώ κι έχει ο Θεός». Στην πλειοψηφία τους, οι παίκτες που πήραν παραπέμπουν σε γνωστή διαφήμιση. Αν ψάχνει η μάνα τους ποδοσφαιριστή, παίρνει στο 11880. Ο ΠΑΟΚ, αντίθετα, επέλεξε να κράτησε την ομάδα του.
Για να είμαι ειλικρινής, βλέποντας τη ρεβάνς στην Ουκρανία, αναρωτήθηκα που πάει αυτή η ομάδα. Αργότερα σκέφτηκα ότι έλλειπαν πέντε παίκτες, οι οποίοι θα είναι βασικοί. Είναι δεδομένο ότι με μία – δύο προσθήκες, ο ΠΑΟΚ θα ήταν μια καλύτερη ομάδα, καταλαβαίνω όμως το λόγο, που δεν έγιναν (αν και πιστεύω ότι έστω μια προσθήκη θα γίνει).
Ο ΠΑΟΚ είναι μία ομάδα με οριακό ρόστερ και φέτος θα τη βγάλει τσίμα – τσίμα. Το κακό είναι πως το ρόστερ του δεν είναι και τόσο «αθλητικό», δεν έχει αυτό που λέμε «παίκτες αθλητές», γι΄ αυτό νομίζω ότι πλάκωσαν κι οι θλάσεις.
Ο Μπόλονι, που χρόνια δούλευε σε Γαλλία και Βέλγιο, με πιο αθλητικά κορμιά, τους φόρτωσε λίγο παραπάνω κι έπαθαν όλοι θλάσεις. Ο ΠΑΟΚ είναι μια ομάδα χωρίς πνευμόνια, γι΄ αυτό και δεν πιστεύω ότι θα μπορέσει να παίξει φέτος το ποδόσφαιρο που θέλει ο Μπόλονι, θα συνεχίσει να παίζει όπως μπορεί. Έστω κι έτσι, πιστεύω ότι φέτος θα κάνει καλή σεζόν, γιατί αναλογικά και σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους, είναι στο συν.
Για να επιστρέψω εκεί που ξεκίνησα, αν το σύστημα του ΠΑΟΚ αποβάλει τις αυτοκαταστροφικές τάσεις, θα είναι μια ωραία χρονιά, παρά τις δυσκολίες. Είμαι σχεδόν βέβαιος, όμως, ότι θα είναι μια χρονιά με προβλήματα και πολλές αναταράξεις, με τον ΠΑΟΚ να παίζει κάθε βδομάδα με την πλάτη στον τοίχο, με το παιχνίδι της κάθε Κυριακής να μοιάζει με τη σπίθα, σ΄ εκείνη την παλιά διαφήμιση, που αρκούσε να φέρει την καταστροφή.
Κάποια στιγμή στα μέσα της προηγούμενης χρονιάς, είχα γράψει ένα blog με τίτλο «Αγαπήστε τον, είναι πολύ ΠΑΟΚ». Ψιλογραφικό ακούστηκε, όσο γραφικό φαίνεται, με την πάροδο των χρόνων, εκείνο το πανό έξω από τη Θύρα 1. Όσοι γουστάρετε αγαπήστε τον, όσοι γουστάρετε μην τον αγαπάτε…
Υ.Γ. 1. Η αύξηση άνοιξε 22 Αυγούστου, το θέμα των «επενδυτών» υφίσταται από τον Ιούνιο, αλλά μέχρι τις 31 Αυγούστου τα 6.000.000 ευρώ δεν μπήκαν, γιατί δεν πρόλαβαν να μαζέψουν τα χαρτιά… Ήθελαν όμως να φέρουν τον… Ακουϊλάνι (ή τον Ιακουίντα, θα σας γελάσω) αφού δεν έκατσε του Γιοβάνοβιτς ή του Τρεζεγκέ ή έστω τον Ανάκογλου αλλά δεν ήθελε ο κακός Ζαγοράκης. Κι ύστερα ήρθαν οι μέλισσες (εκείνος ο Ρίβας, πάντως, που σε αντίθεση με τον Γκούντιονσεν, αυτός κάνει πέντε χρόνια πρόβα για παλαίμαχος, δεν ήρθε)…
Υ.Γ. 2. Κρίμα, που η πίεση που δέχτηκε η διοίκηση του ΠΑΟΚ ήταν τέτοια, που την «ανάγκασε» να ανοίξει τη Μεσήμβρια στις 31 Αυγούστου. Κρίμα, γιατί μιλάμε για ένα παραμύθι που έγινε πραγματικότητα.
κουβεντιδης
οποτε κτλαβαινεται τι παιζει...ο καθεις οτι θελει λεει