Σύμφωνα με το πορτοκαλί σάιτ κατατέθηκε πρόταση εξαγοράς της Euroleague από το NBA.
Δεν υπάρχουν πληροφορίες για το τι σκοπεύει να κάνει το ΝΒΑ με το Ευρωπαϊκό μπάσκετ, αμφιβάλλω ο στόχος τους να είναι οικονομικός τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα.
Πρόκειται για 2 εντελώς διαφορετικά πράγματα (τα καλά και τα άσχημα της κάθε διοργάνωσης αν θέλετε τα συζητάμε), με την μεγαλύτερη διαφορά από όλες την κουλτούρα που υπάρχει στις 2 πλευρές του Ατλαντικού και δεν πρόκειται να αλλάξει, ούτε καν να συγκλίνει.
Καλώς ή κακώς το μπάσκετ εφευρέθηκε στην Αμερική και πέρασε από 200 κύματα μέχρι να φτάσει στο σημερινό επίπεδο- προϊόν, αντίθετα στην Ευρώπη μπασκετική παιδεία συναντούμε μόνο σε κάποιες χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, της πρώην Γιουγκοσλαβίας και σε κάποιες Μεσογειακές.
Το να ανοίξει η αγορά σε χώρες όπως η Αγγλία ή οι Σκανδιναβικές, προσωπικά δεν μου ακούγεται καθόλου άσχημο, το θέμα είναι πως θα επιχειρηθεί να γίνει όμως.
Η Ευρώπη είναι ένα σύνολο μικρών κοινωνιών που πολύ συχνά δεν έχουν καμία σύνδεση μεταξύ τους, ακόμα και αν βρίσκονται μερικά χλμ μακριά.
Το να φτιαχτεί μια γηπεδάρα λόγου χάρη στο Λίβερπουλ και να βάλουν μέσα μια ομαδάρα να παίζει δεν προκαταβάλει καμία επιτυχία, καθότι οι ντόπιοι στο Λίβερπουλ μπορεί να μην δίνουν δεκάρα για το μπάσκετ και να μην έχουν σκοπό να δώσουν.
Λίγο πολύ τα σημεία ενδιαφέροντος όσο αφορά το μπάσκετ στην Ευρώπη είναι διαμορφωμένα και είναι αυτά που είναι. Άντε να μπούνε άλλα 4-5 το πολύ σε κάποια μεγάλα αστικά κέντρα που έχουν πολυσυλλεκτικούς πληθυσμούς και θα υπάρχει ενδιαφέρον ώστε να γεμίζουν τα γήπεδα, διότι οι γεμάτες εξέδρες αποτελούν ίσως και το σημαντικότερο κομμάτι του προϊόντος.
Αυτό είναι μεγάλη υπόθεση και στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού με πολλές ομάδες να έχουν μετακομίσει από πόλη σε πόλη μέχρι να μονιμοποιηθούν κάπου που θα έχουν την μίνιμουμ εμπορική επιτυχία. Από τα πιο πρόσφατα παραδείγματα οι Μιλγουόκι Μπάκς που πριν αναγεννηθούν με τον Γιάννη και τις εξαιρετικές παρουσίες τους, δεν μαζεύανε ούτε 5.000 άτομα (να έχουμε και μια τάξη μεγεθών) κόσμο στο παλιό γήπεδο τους και ο τότε ιδιοκτήτης τους απειλούσε την πολιτεία του Γουισκόνσιν ότι θα έπαιρνε την ομάδα και θα μετακόμιζε στο Σιάτλ (το οποίο Σιατλ έχασε πριν 2 δεκαετίες την ομάδα του που πήγε στην Οκλαχόμα), αν θυμάμαι καλά.
Γενικά για ένα επιτυχημένο προϊόν - θέαμα τα μεγάλα πλήθη και οι γεμάτες κερκίδες είναι προαπαιτούμενο και αυτό γίνεται πιο εύκολα σε μεγάλα αστικά κέντρα.
Άλλωστε και το μπάσκετ σαν άθλημα είναι πιο αστικό, εξαιτίας του περιορισμένου χώρου που χρειάζεται για να παιχτεί, σε σχέση με άλλα δημοφιλή ομαδικά αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο, το ράγκμπι και το μπέιζμπολ.
Αν ο στόχος είναι να διαμορφωθεί μια κλειστή λίγκα με 24-30 σταθερές ομάδες που θα παίζουν 82-110 παιχνίδια την σαιζόν, όπως στο ΝΒΑ, νομίζω ότι είναι αδύνατον να γίνει. Εδώ η κουλτούρα προτάσσει τα εθνικά πρωταθλήματα και ακόμα και οι μεγαλύτερες ομάδες της Ευρώπης δίνουν τεράστια σημασία σε αυτά.
Όπως και να έχει θεωρώ απίθανο κάποιος σαν τον Μυστακίδη ή σαν αυτούς που ρίχνουν λεφτά στην Παρί ή στο Ντουμπάι να μην είναι πλήρως ενημερωμένοι για την όποια επόμενη μέρα. Ίσα-ίσα πιστεύω ότι μάλλον είναι καλύτερα ενημερωμένοι από τους υπόλοιπους και κάνουν κινήσεις για να προλάβουν τις εξελίξεις.
Αυτός ο Τζους Ματέο που είναι CEO της Ευρωλίγκας είναι σκυλί του Άνταμ Σίλβερ (κομισάριος ΝΒΑ) και είχε κάποια θέση στο ΝΒΑ μέχρι πρότινος.
Δεν θεωρώ απίθανο οι λόγοι να είναι ΚΑΙ γεωπολιτικοί.