Δε θα κάνω τόσο εκτενή αναφορά στο παιχνίδι όπως τις προηγούμενες αγωνιστικές. Θα κάτσω να αναλύσω όμως μερικά κομμάτια του αγώνα και να δούμε που πραγματικά είχε ο ΠΑΟΚ λάθη που κόστισαν την ήττα σε ένα μέτριο παιχνίδι με λίγες καλές φάσεις!
Ο Σάντος παρέταξε την ομάδα με το 4-3-3 για πρώτη φορά τη φετινή χρονιά και στο πρώτο μισάωρο τον έβγαλε ασπροπρόσωπο. Η ομάδα μας έχασε ευκαιρίες, με κορυφαία την κεφαλιά του Μπακαγιόκο, ενώ έφτανε με αξιώσεις έξω από την περιοχή του κούνελου, χωρίς όμως η τελικά προσπάθεια να είναι η αναμενόμενη!
Mετά το πρώτο μισάωρο και με την αναστάτωση που προκλήθηκε από τη μάχη μεταξύ Γκαρσία-Ντιόγκο, η ομάδα μας είχε μία ύφεση και μία χαλαρότητα στην άμυνα. Ο Κοντρέρας είχε προβλήματα μετά το χτύπημα στον ώμο νωρίς στο παιχνίδι και ήταν αρκετά επιφυλακτικός στη συνέχεια. Ο Μαλεζάς δε θύμιζε πολύ τον καλό αμυντικό που γνωρίσαμε τα προηγούμενα παιχνίδια, καθώς είχε πολλά προβλήματα με τους γρήγορους επιθετικούς του γαύρου, παρόλα αυτά τον Κοβάσεβιτς δεν τον άφησε λεπτό να πάρει ανάσα. Πέρυσι είχε πολλά προβλήματα από το Σέρβο.
Σε εκείνο το "νεκρό" διάστημα λοιπόν, μεταξύ 30-45, η ομάδα, παρότι έχασε την ευκαιρία με τον Μπάκα, έχασε το καθαρό μυαλό και τη σωστή κυκλοφορία της μπάλας που είχε από τις αρχές του αγώνα και αυτό στοίχισε σε μια ανύποπτη φάση, όπου 4 παίκτες τρέχουν πάνω στην μπάλα, αυτή όμως καταλήγει σε αντιπάλους που με έξυπνη σέντρα στην κενή άμυνα μας, ο επερχόμενος αντίπαλος κάνει το 1-0 λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου, όπου και μας παγώνει.
Στην επανάληψη, αρχίζουμε και πάλι δυνατά, έχουμε την κατοχή και δημιουργούμε άγχος στους αντιπάλους μας. Χάνουμε ακόμα μία σπουδαία ευκαιρία με τον Μουσλίμοβιτς να μην τσιμπάει όπως θέλει την μπάλα και το 1-0 κατά να παραμένει. Στο τελευταία μισάωρο, με τον Ιβιτς εκτός λόγω προβλήματος και με τις δυνάμεις εξασθενημένες, βλέπουμε περισσότερο αντιποδόσφαιρο, παρά ματς.
Οι αλλαγές δε βγαίνουν στον Σάντος και ο αντίπαλος μας φτάνει στη επίτευξη και 2ου τέρματος και ουσιαστικά τερματίζει εκεί τον αγώνα..
Ο Χαλκιάς δεν ήταν πολύ σταθερός. Στην αρχή έσωσε την ομάδα με το διπλό τετ α τετ του Ντιόγκο (που πήρε καθαρά την μπάλα με το χέρι), έσωσε σε μερικές περιπτώσεις μπάλες, έκανε όμως και άστοχες εξόδους με αποκορύφωμα τη φάση του 86'.
Η άμυνα μας, με τον Κοντρέρας από νωρίς εκτός, ήταν σε πολύ μέτρια ημέρα και για πρώτη φορά ήταν η αχίλλειος πτέρνα μας. Ο Μαλεζάς προβληματίστηκε πολύ με τους ταχείς μέσους κι επιθετικούς των αντιπάλων, ενώ ο Μάρκος Αντόνιο που μπήκε στη θέση του Χιλιανού, κατάφερε να κρατήσει την ηρεμία, όσο γινόταν, στην άμυνα της ομάδας..
Ο Αραμπατζής, στην επανεμφάνιση του σε αγώνα και μάλιστα σε ντέρμπι, είχε πολλά προβλήματα με τον διεισδυτικό Τζόλε. Μόχθησε, έκοψε φάσεις, το καλό όμως είναι ότι αρχίζει πλέον να παίρνει αυτοπεποίθηση και φυσικά, ματς που θα τον ξαναστείλουν εκεί που ήταν πριν τραυματιστεί. Ο Σνάουτσνερ από την άλλη, ήταν από τους διακριθέντες, καθώς κατάφερε να κόψει πολλές επιθέσεις των αντιπάλων ενώ ανέβηκε κιόλας για να βοηθήσει κι επιθετικά..
Στο κέντρο, Βερόν, Γκαρσία και Ιβιτς, ήταν οι πιο ουσιαστικοί της 11άδας. Εκοψαν, έραψαν, δημιούργησαν, πάλεψαν, έδειραν, κέρδισαν κι έχασαν στο χώρο του κέντρου. Στο πρώτο ημίχρονο και στις αρχές του 2ου και οι 3 έπαιζαν πολύ ψύχραιμα και σε μερικές στιγμές μας φαίνονταν ότι έπαιζαν με τους αντιπάλους τους δημιουργώντας απίστευτες ενέργειες με τρίγωνα, πάσες, τακουνάκια κι άλλα παρόμοια. Σίγουρα το καλύτερο παιχνίδι και για τους τρεις του κέντρου στον άξονα..
Από τα πλάγια Κονσεισάο και Μπακαγιόκο μπορεί να μην έπαιξαν σαν διεμβολιστές, έκαναν όμως πολλές φάσεις και κέρδισαν πολλές μονομαχίες που στη διάρκεια κατέληξαν σε φάσεις ή σε υποψίες ευκαιριών. Πολύ θετική εμφάνιση και για τους δύο που δείχνουν να βρίσκονται σε περίοδο φορμαρίσματος κι αυτό θα πρέπει να το εκμεταλλευτεί η ομάδα μας..
Ο Ζλάταν Μουσλίμοβιτς έκανε ένα σχετικά καλό προς μέτριο παιχνίδι. Μαχητικός όπως πάντα και γρήγορος, δημιούργησε πονοκεφάλους στην άμυνα του Βαλβέρδε. Δεν κατάφερε όμως να μετουσιώσει σε τέρμα κάποια από τις ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν, είτε επειδή ήταν καλά κλεισμένος, είτε επειδή ήταν άτυχος..
Ο Σάντος δε φοβήθηκε το παιχνίδι. Επαιξε ανοικτά και έδειξε ότι κατεβαίνει στον αγωνιστικό χώρο όχι για να παίξει αντιποδόσφαιρο, αλλά για να πάρει το αποτέλεσμα, άσχετα αν στο τέλος δεν του βγήκε. Οπως επίσης και οι αλλαγές δεν του βγήκαν. Ο Μάρκος Αντόνιο κάλυψε καλά το κενό του Κοντρέρας, όμως Λάκης και Αθανασιάδης ήταν ακίνδυνοι. Κι αν για τον 2ο υπάρχουν πολλές δικαιολογίες, για τον πρώτο θα πρέπει να πούμε ότι σπατάλησε τουλάχιστον δύο υποψίες ευκαιριών, τη μία μάλιστα ενώ ήταν εντελώς ελεύθερος έξω από την περιοχή!
Η διαιτησία δεν ήταν πολύ καλή. Αυτό δε σημαίνει ότι έκανε τοπ σοβαρό λάθος. Εχασε σημαντικές φάσεις όπως η αγκωνιά του Ντιόγκο στον Γκαρσία, έδειξε πολλές κάρτες και στους δύο αντιπάλους, ενώ σε μερικά σημεία έδειχνε να χάνει τον πειθαρχικό έλεγχο του αγώνα..
Το γεγονός ότι έπρεπε να περάσει το 1/3 του πρωταθλήματος για να ηττηθεί η ομάδα ας σημαίνει πολλά. Το κυριότερο είναι ότι δείχνει σοβαρότητα και σταθερότητα. Είναι πολύ υπολογίσιμος αντίπαλος κι αυτό ουσιαστικά, είναι το κέρδος της φετινής χρονιάς για την ομάδα. Το ότι επιτέλους ανεβαίνει και πάλι στην υπόληψη των αντιπάλων και γιγαντώνεται ξανά. Αυτό είναι το βασικότερο!! Οτι αρχίζουν, όχι να μας υπολογίζουν μόνο, αλλά και να μας φοβούνται!
ΕΠΑΝΕΡΧΟΜΑΣΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
ΠΗΛΑΔΑΚΗ ΕΤΟΙΜΑΣΟΥ!!
