Ψιτ Ζήση.
Ρίξε μια ματιά 1 λεπτό.
* Ποιοι και πώς μάδησαν τον Δικέφαλο του Βορρά στερώντας του για δύο δεκαετίες τη χαρά της κατάκτησης ενός πρωταθλήματος
Είκοσι χρόνια (ασπρόμαυρα) κομμάτια
Οι ανίσχυροι και αιχμάλωτοι των φανατικών οπαδών μεγαλομέτοχοι και πρόεδροι και η αποστασιοποίηση από τον ΠΑΟΚ των ισχυρών οικονομικών παραγόντων της Βόρειας Ελλάδας
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΡΑΓΩΓΙΑΣ | Κυριακή 5 Μαρτίου 2006
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=5&artid=171741&dt=05/03/2006
Οταν στη δεκαετία του 1970 ο ΠΑΟΚ μεγαλουργούσε, έχοντας στη σύνθεσή του ποδοσφαιριστές-σύμβολα όπως ο Κούδας, ο Σαράφης, ο Τερζανίδης, ο Ασλανίδης, ο Παρίδης, ο διοικητικός ηγέτης του Δικεφάλου Γιώργος Παντελάκης θεωρούνταν ο κορυφαίος - μαζί με τον αείμνηστο Νίκο Καμπάνη του Αρη - παράγοντας που ανέδειξε ποτέ η Βόρεια Ελλάδα. Αν και πλάστηκε ένας μύθος γύρω από την ικανότητά του να διοικεί και κυρίως να επιβάλλεται, ακόμη και αυτός πολεμήθηκε, κυνηγήθηκε και εν τέλει αποσύρθηκε από την ενεργό δράση σχεδόν διαπομπευμένος. Το χειρότερο ήταν ότι δεν υπήρχε ουσιαστική κατηγορία παρά μόνο ο «ψόγος» ότι «δεν γίνεται ο ΠΑΟΚ μεγάλος με χαρτί και μολύβι». Παρά το κοφτερό μυαλό και τη λογιστική ικανότητα του κ. Παντελάκη να φέρνει ισοσκελισμένους ισολογισμούς στην ομάδα, οι οπαδοί του ΠΑΟΚ και ο τότε τοπικός αθλητικός Τύπος δεν μπορούσαν να του συγχωρέσουν ότι δεν διέθετε το χρήμα ενός Γουλανδρή ή το... βαλιτσάκι ενός Ματζεβελάκη! Σχεδόν 30 χρόνια αργότερα, ο κ. Παντελάκης με απογοήτευση παρακολουθεί τα διαδραματιζόμενα στον ΠΑΟΚ. «Βλέπω με θλίψη τα όσα συμβαίνουν. Αυτή η κατάσταση που επικρατεί είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν πηγαίνω εδώ και πολλά χρόνια στο γήπεδο» δηλώνει στο «Βήμα». Και από τη στιγμή που ένας διοικητικός παράγων σαν τον Παντελάκη κυνηγήθηκε, οι επόμενοι πρόεδροι θα ήταν δύσκολο να μην έχουν την ίδια τύχη.
Μετά τον Πέτρο Καλαφάτη, επί προεδρίας του οποίου ο ΠΑΟΚ κατέκτησε το δεύτερο πρωτάθλημα της ιστορίας του το 1985, οι προσδοκίες των οπαδών της ομάδας διογκώθηκαν, ίσως υπερβολικά. Ωστόσο οι ισχυροί οικονομικά παράγοντες της Βόρειας Ελλάδας που θα ήταν ικανοί να αντεπεξέλθουν στο power game των προέδρων λιγόστευαν. Μνημειώδης είναι η ατάκα του εκλιπόντος Χάρη Σαββίδη που εθήτευσε πρόεδρος του ΠΑΟΚ μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος, όταν οι συνεργάτες του πρότειναν κάποιον παράγοντα να συμμετάσχει στη διοίκηση: «Λεφτά έχει; Αν έχει, καλώς να ορίσει. Αν δεν έχει, τότε ας τον κεράσουμε μια... πάστα και ας κάτσει εκεί που βρίσκεται».
Πάστα... δεν κεράστηκε ο Θωμάς Βουλινός, που είχε για εκείνη την εποχή (1989-1996) οικονομική επιφάνεια, αλλά αντιθέτως υπέστη του λιναριού τα πάθη για να εξαναγκαστεί στην παράδοση των μετοχών. Επί προεδρίας του ο ΠΑΟΚ βίωσε μία από τις πιο μαύρες σελίδες της ιστορίας του. Στη ρεβάνς του Κυπέλλου UEFA με αντίπαλο την Παρί Σεν Ζερμέν στο γήπεδο της Τούμπας (1.10.1992) ο ΠΑΟΚ ηττάται στο ημίχρονο 0-2. Οι οπαδοί εισβάλλουν στο γήπεδο, το παιχνίδι διακόπτεται και ο ΠΑΟΚ αποβάλλεται από όλες τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για τρία χρόνια, ποινή που μειώνεται τρία χρόνια αργότερα σε μονοετή αποκλεισμό.
Οι οπαδοί «τρώνε» τον Βουλινό
Ο κ. Βουλινός δέχεται καταιγισμό πυρών και οι οπαδοί του ΠΑΟΚ κατεβαίνουν στο πεζοδρόμιο ζητώντας την απομάκρυνσή του. H αρχή του τέλους της προεδρίας Βουλινού σήμανε ουσιαστικά την 6η Νοεμβρίου 1995 με τον αγώνα ΠΑΟΚ - AEK. Στο 64' η AEK προηγείται με 3-1, ενώ οι οπαδοί είναι αποφασισμένοι να μην τελειώσει το παιχνίδι. Εισβάλλουν στο γήπεδο και το παιχνίδι διακόπτεται δύο φορές, με τη δεύτερη να είναι οριστική. Ο ΠΑΟΚ τιμωρείται με μείον τρεις βαθμούς και πέντε αγωνιστικές της έδρας του.
Την Πρωτοχρονιά του 1997 ο κ. Βουλινός, εξαντλημένος οικονομικά και κυρίως ψυχολογικά, παραδίδει τις μετοχές στους Γιώργο Καλύβα και Γιώργο Μπατατούδη, με τον πρώτο να εκτελεί καθήκοντα προέδρου για έξι μήνες. Ο κ. Μπατατούδης έχει τη φήμη επιχειρηματία ισχυρού που θα μπορούσε να σταθεί απέναντι στους προέδρους των μεγάλων ομάδων της Αθήνας. Παραμένει στο ιδιοκτησιακό καθεστώς ως τον Δεκέμβριο του 2003, δαπανά δισ. δραχμές και εκατομμύρια ευρώ, άσκοπα τις περισσότερες φορές, προλαβαίνει να γευτεί την κατάκτηση δυο Κυπέλλων (2001 - 2003) και φέρνει στην Τούμπα τον Ντούσαν Μπάγεβιτς και μερικούς από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν αγωνιστεί στα ελληνικά γήπεδα (Βρύζα, Φραντζέσκο, Γ. X. Γεωργιάδη, Οκκά, Καφέ, B. Μπορμπόκη).
Ο «Αθηναίος» Μπατατούδης
Μετά τα τέσσερα πρώτα χρόνια της παρουσίας του όμως εισπράττει χλεύη, ύβρεις και αλλεπάλληλες επιθέσεις τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του. Παραλαμβάνει γράμμα με μια σφαίρα μέσα, ως προειδοποίηση-απειλή για την ίδια τη ζωή του. Καίγεται το αυτοκίνητό του, καθώς και των συνεργατών του Γιώργου Κασιμάτη, Χρήστου Γκροζούδη. Για τους οπαδούς ο κ. Μπατατούδης ήταν ο άνθρωπος που ήρθε εξ Αθηνών όχι για να επενδύσει αλλά ουσιαστικά για να κερδίσει από την εμπλοκή του με τον ΠΑΟΚ, χρησιμοποιώντας τον ως όχημα για τις παράπλευρες επιχειρηματικές δραστηριότητές του. Το όραμα του κ. Μπατατούδη ήταν να βάλει τον ΠΑΟΚ στο χρηματιστήριο με κινήσεις που, όπως θρυλούνταν, γνώριζε καλύτερα από τον καθένα. H πτώση του XAA παρέσυρε τον ίδιο και εν τέλει τον ΠΑΟΚ σε οικονομικό αδιέξοδο.
Μπροστά στις πιέσεις που δέχεται ακόμη και από την τότε πολιτική ηγεσία του Αθλητισμού (υπήρξε καθοριστική η συμβολή του Ευάγγελου Βενιζέλου), ο κ. Μπατατούδης αποφασίζει να παραδώσει τις μετοχές στον Βασίλη Παγώνη και στον χρηματιστή και πρώην ασφαλιστή Γιάννη Γούμενο. Ο τελευταίος ονειρευόταν εισροή πολλών εκατομμυρίων ευρώ από τη διαφαινόμενη συμμετοχή της ομάδας στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Το χαμένο όνειρο του Τσάμπιονς Λιγκ
Ο αγώνας της προκριματικής φάσης στις 11 Αυγούστου με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ έμελλε να είναι μοιραίος και ουσιαστικά η αρχή της αντιπαράθεσής του με τους οργανωμένους οπαδούς.
Χρησιμοποιείται αντικανονικά ο κύπριος ποδοσφαιριστής Λιάσος Λουκά που ήταν τιμωρημένος από την UEFA η οποία είχε ενημερώσει τους Θεσσαλονικείς για την ποινή. Ο ΠΑΟΚ τιμωρείται με 3-0 άνευ αγώνα, αποκλείεται στη συνέχεια και από το Κύπελλο UEFA με δύο ήττες από την ολλανδική Αλκμααρ και ο κ. Γούμενος γίνεται persona non grata για τους οπαδούς.
Και αν ο αποκλεισμός του ΠΑΟΚ από τους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ ήταν ουσιαστικά η αφορμή, βασική αιτία αντιπαράθεσης υπήρξε η ιδέα του για κατεδάφιση του γηπέδου της Τούμπας και η ανέγερση νέου υπερσύγχρονου σταδίου στη θέση του. Στην υπεραπλουστευμένη λογική των οπαδών ο κ. Γούμενος ήταν ο τυχοδιώκτης, που άλλαξε πέντε προπονητές σε δύο χρόνια (Αναστασιάδης, Φρίνγκερ, Καραγεωργίου, Κωστίκος, Ντουμιτρέσκου) και ο οποίος έχει αποκλειστικό στόχο την εκμετάλλευση του γηπέδου της Τούμπας.
Ακολουθούν συλλαλητήρια διαμαρτυρίας, αποχή από τους αγώνες της ομάδας και πετάγονται στους κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης φέιγ βολάν αναγράφοντας: «Ο λαός του ΠΑΟΚ απαιτεί ποτέ ξανά στον Γούμενο δεκάρα τσακιστή!». Ο εμπρησμός της εξέδρας στην Τούμπα πριν από μία εβδομάδα στο ματς με τον Ολυμπιακό ήταν η κορύφωση μιας επαγωγικά εξελισσόμενης αντιπαράθεσης η οποία, όπως φαίνεται, θα έχει και συνέχεια.
Οι φωτιές που έκαψαν τον ΠΑΟΚ
ΟΥΤΕ μία ούτε δύο, αλλά είκοσι φορές στην τελευταία δεκαπενταετία τιμωρήθηκε ο ΠΑΟΚ. Την περίοδο 1995-1996 επί προεδρίας Θωμά Βουλινού δίνει τρία παιχνίδια σε ουδέτερο γήπεδο εξαιτίας της διακοπής του αγώνα με την AEK: παίζει σε Τρίκαλα, Λιβαδειά και Βόλο με αντιπάλους Ολυμπιακό, Καλαμάτα και Απόλλωνα Αθηνών αντίστοιχα. Συνολικά και στα τρία παιχνίδια κόπηκαν περίπου 8.000 εισιτήρια. Από το 1998 ως και το 2003 δίνει άλλα επτά παιχνίδια σε ουδέτερα γήπεδα. H απώλεια εσόδων λόγω της μικρής χωρητικότητας των γηπέδων και της δυσκολίας μετάβασης είναι σημαντική.
Από την περίοδο 2003-2004 κάθε τιμωρία συνεπάγεται διεξαγωγή του αγώνα στην έδρα της ομάδας αλλά κεκλεισμένων των θυρών. Από τότε ο ΠΑΟΚ έδωσε δέκα παιχνίδια χωρίς θεατές: τρία την περίοδο 2003-2004, πέντε την περίοδο 2004-2005 και δύο την τρέχουσα περίοδο με αντιπάλους τον Ατρόμητο και τον Ηρακλή.
Οι οικονομικές συνέπειες από τις τιμωρίες ήταν σημαντικές. Ο Βουλινός τις είχε υπολογίσει στα επτά χρόνια διοίκησής του πάνω από 1 δισ. δρχ., συμπεριλαμβανομένων και των ζημιών από τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό. H πλευρά του Γιώργου Μπατατούδη έκανε λόγο για τα διπλάσια χρήματα. Στη θητεία του Γιάννη Γούμενου τα πρόστιμα από την UEFA υπολογίζονται σε 200.000 ευρώ και η απώλεια από τους αγώνες κεκλεισμένων των θυρών άνω των 3 εκατ. ευρώ!
Οι επιθέσεις προς προέδρους, συνεργάτες τους ή μέλη διοικήσεων του ΠΑΟΚ τα τελευταία 20 χρόνια είναι αναρίθμητες. Εκτός από τους εμπρησμούς αυτοκινήτων του Μπατατούδη και των συνεργατών του υπήρξαν επιθέσεις στα γραφεία του Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ τον Φεβρουάριο του 2002, πολιορκία των γραφείων της εταιρείας Intersat ιδιοκτησίας Μπατατούδη (Απρίλιος του 2001), επίθεση στους ποδοσφαιριστές τον Σεπτέμβριο του 2004, «επισκέψεις» οπαδών στην οικία του Γούμενου (Ιανουάριος 2005) ως και στο πρακτορείο Προ-Προ του Γιώργου Κούδα τον Μάιο του 2005 λόγω κουμπαριάς με τον Μπατατούδη. Κάποιες φορές οι επιθέσεις των «αγνώστων» έπαιρναν τραγελαφικό χαρακτήρα. Στις 16 Φεβρουαρίου 2006 επιτέθηκαν στα γραφεία του Βασίλη Παγώνη, πολιτικού μηχανικού, προκαλώντας υλικές ζημιές. Αποδείχθηκε ότι ο παθών είχε απλή συνωνυμία με τον έτερο μεγαλομέτοχο της ΠΑΕ ΠΑΟΚ!
Υ.Γ
Προσοχή λοιπόν.