...επί εποχής Βερανζέρου βεβαίως βεβαίως...κατά διαστήματα
όπως όλοι μας άλλωστε
150.000 κόσμο δικό μας έχει η Αθήνα, ίσως και παραπάνω...αλλά συνδεσμιτικά είναι αλλιώς το πράγμα
λίγο πολύ...12.000 κόσμος γράφτηκε και ξεγράφτηκε τότενες στα 80ties και μονίμως υπήρχαν 1.500 έως και 3.000 περίπου ενεργά μέλη που πληρώνανε συνδρομές και τα ρέστα με φωτό στο book του παππού, που το τηρούσε ενίοτε...μου διαφεύγει το όνομα τώρα....το παλληκάρι που είχε ένα τυροπιτάδικο ακριβώς απέναντι από την είσοδο επί της Βερανζέρου ο μακρυμάλλης ή η πολύ χονδρή η κοπελλιά με τα γυαλάκια πάλι μου διαφεύγει το όνομα...(όποιος αδελφός θυμάται να τα αναφέρει please)
πάντως ενθυμού...ότι για την εκδρομή του επαναληπτικού με την Νάπολι στην Τούμπα....δήλωσα ''άλλο'' όνομα, γιατί εισητήριο θα παίρνανε μόνο όσοι τηρούσαν ευβλαβικά τις συνδρομές (δώσαμε anyway και μιά μρική extra προσφορά)...με αποτέλεσμα όταν επιβιβαζόμασταν το βράδυ στα 2 πούλμαν που πήγανε απάνω...να ακουστούν και κάτι εεεεεε....όταν ακούστηκε το όνομα που δήλωσα...και είδαν εμένα να μπαίνω εντός
...θυμάμαι τον κόσμο που έτρωγε πατσά...στα πατσατζίδικα της Αχαρνών...να χαιρετά και έτσι...πολύ γέλιο













Δεν ήξερα πού να την βάλω και την αφήνω εδώ, ευχαριστώ το παλικαράκι νωρίτερα σήμερα στην Ονασαγορου (Λευκωσία) πού με άφησε να φωτογραφίσω τη μπλούζα του, γράφει: "Πόλη χωρισμένη, αγάπη μία, club Λευκωσιας".

