Κι όμως, πέρα από το... μπλοκάρισμα του Αρβανίτη,
στέκομαι και προσκυνώ ευλαβικά
στα επαναλαμβανόμενα νηπιακά κλισέ
των πρώτων 20-30 δευτερολέπτων τού vanroy-video.
Αξεπέραστος Ξεφτελής.
Τον θυμάμαι σαν τώρα, μεσημέρι Κυριακής,
να περιγράφει ραδιοφωνικά
παιχνίδι της αγαπημένης του αεκ με τον ΠΑΟΚ, στην Κόρινθο.
Και, ναι, έστειλαν οι αθεόφοβοι το λύκο
να περιγράψει τα πρόβατα.
Ηταν η εποχή που ο σχολιαστής τού κάθε γηπέδου
περίμενε να πάρει το λόγο από τον συντονιστή των μεταδόσεων
και δεν πεταγόταν σαν π*ύτσα,
την ώρα που κάποιος άλλος μετέδιδε αλλού.
Και ενώ υπήρχε μετάδοση από άλλο γήπεδο,
στο στούντιο της ΕΡΑ αντιλαμβάνονται (από τις ζητωκραυγές, ίσως;)
οτι στην Κόρινθο έχει μπει γκολ.
Ο συντονιστής δίνει την πάσα:
"Συνδεόμαστε με την Κόρινθο, πρέπει να άνοιξε το σκορ, εκει, Στράτο;"
όταν μέσα στις διάφορες κραυγές του πλήθους
ξεχωρίζει, ακούγεται ΞΕΚΑΘΑΡΑ η φωνή τού σπίκερ:
"ΤΟΥΣ ΓΑ-ΜΗ-ΣΑ-ΜΕΕΕ !!!".
Ο συντονιστής επαναλαμβάνει: "Εχουμε συνδεθεί με την Κόρινθο".
Τίποτα. Μόνο φωνές.
"Στράτο, έχεις το λόγο!".
Ακούγονται κάτι ντράγκα-ντρούγκα,
θόρυβοι από ακουστικά και μικρόφωνα που μπαίνουν στη θέση τους
και ο Ξεφτελής λαχανιασμένος
- σαν να τον είχαν στη μέση ένας λόχος αόρκιστα ερεθισμένα φανταράκια
από το διπλανό στρατόπεδο -
να μας αναγγέλει επιτέλους ότι
"αγαπητοί ακροατές, η ααααεεεεκ προηγείται μεεε έεεεεναααα-μηδεεεεεν....".
Ηταν η μέρα και η στιγμή που το πρώτο μου τρανζιστοράκι
δώρο ενός θείου που πηγαινοερχόταν στη (Δυτική) Γερμανία,
αυτό που μου κράτησε παρέα επί πολλά-πολλά χρόνια
βρήκε τραγικό τέλος από πρόσκρουση σε έναν τοίχο του δωματίου μου.
Αυτό που λένε και οι παλιοί "η κακιά η ώρα, ήταν γραφτό να συμβεί".
Μα, πώς βρέθηκε εδώ αυτός ο τοίχος;
Και ήταν ο λόγος που έτρεχα από δω κι από εκεί μεσημεριάτικα
για να μαθαίνω την εξέλιξη ενός αγώνα
που έληξε με νίκη 1-3 της ΠΑΟΚάρας μας.
