Προσπαθωντας να καταληξω στο γιατι αγωνιστικα η ομαδα μεχρι τωρα παρουσιαζει ενα μετριο προσωπο, χωρις ομως να χαρακτηριζεται κακη, κατεληξα στο οτι υπαρχει προβλημα στην αμυντικη γραμμη. Η θεση του δεξιου μπακ ειναι η αχιλλειος πτερνα μας φετος, ενω στους κεντρικους αμυντικους εχουν δοκιμαστει σχεδον ολοι οι πιθανοι συνδυασμοι των Τσιριλο, Μαλεζα, Σαβινι, Μπισερα. Ειναι ολοφανερο οτι η απουσια του Κοντρερας (μαζι με Γκαρσια και τον ανερχομενο Βιεϊρινια ο ποιοτικοτερος παιχτης μας) ειναι κατι παραπανω απο καταλυτικη. Δεν ειναι μονο η αμυντικη λειτουργια που αλλαζει με τον ηγετη παροντα, αλλα κυριως η δημιουργικη αποδοση της ομαδας (δεν αναφερομαι στις περιπτωσεις που ο Κοντρερας παιζει σεντερ-φορ

).
Συνηθως οι αντιπαλοι μας κλεινονται με 11 παιχτες πισω απο την μπαλα κι εκει εχουμε φανει καπως δυσκοιλιοι. Αυτο συμβαινει γιατι κανενας αλλος κεντρικος αμυντικος μας δεν ξερει κατα το κοινως λεγομενο μπαλα. Οποτε αναγκαζεται ο Γκαρσια να γυριζει πισω στους κεντρικους μπακ να μαζεψει την μπαλα για να φτιαξει παιχνιδι. Με τον Κοντρερας παροντα τα πραγματα αλλαζουν. Ο Χιλιανος επειδη γνωριζει απιστευτη μπαλα για τη θεση του (για τα δεδομενα της Ελλαδας παντα), μπορει να ξεκινα αυτος τις επιθεσεις κι ετσι ο αλλος Παμπλο να μενει πιο μπροστα. Ο Κοντρερας εχει αξιοπρεπη πασα, μπορει να εμβολισει, να ανεβει περνωντας αντιπαλο και να δημιουργησει ρηγμα στην αντιπαλη αμυνα. Επισης καθοτι εγκεφαλικος παιχτης μπορει να διαβαζει το παιχνιδι και τι χρειαζεται να γινει ανα πασα στιγμη.
Στο διεθνες στερεωμα πολλες ηταν οι ομαδες που το παιχνιδι τους στηριζοταν στον ενα κεντρικο αμυντικο τους. Περα απο το θρυλο του Μπεκενμπαουερ, μπορω να ξεχωρισω τον Φ.Μπαρεζι, τον Ρ. Κουμαν, τον Κ. Αουγκενταλερ, ενω ο ανυπερβλητος Μ. Ζαμερ ξεκινουσε στο Euro 96 κεντρικος αμυντικος, αλλα ειχε μεγαλη ελευθερια κινησεων. Πιστευω φετος που ειμαστε πιο πληρεις θα βλεπουμε τον Παμπλο να ανεβαινει και να δημιουργει πιο συχνα.