Σας παραθετω ένα κείμενο που ετοίμασα τα ξημερώματα της Δευτέρας και τελικά βρήκε χώρο εδώ μέσα!
Ασέβεια
Υπάρχουν πράγματα που πολλές φορές, όσο κι αν θέλεις να τα πεις, δεν μπορείς. Δεν βγαίνουν.. Υπάρχουν συναισθήματα που προσπαθείς στις δύσκολες στιγμές να τα κρατήσεις μέσα σου, όμως όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, δεν μπορείς παρά να ξεσπάσεις!
Αυτό που βλέπουμε τον τελευταίο μήνα δεν είναι ο ΠΑΟΚ, αλλά ένα συνονθύλευμα που δεν έχει αρχή, μέση και τέλος. Έχει μία διοίκηση πολύ σοφτ για τα δεδομένα του κόσμου και του ονόματος του ΠΑΟΚ. Έχει έναν προπονητή, που όσο καλός και συμπαθητικός μας είναι, δείχνει να έχει χάσει το μέτρημα και την μπάλα στα αποδυτήρια. Κι έχει και κάποιους παίκτες, αδιαμφισβήτητης αξίας, που κάνουν όλα τα υπόλοιπα εκτός από το να παίζουν μπάλα.
Από πού να ξεκινήσουμε και που να καταλήξουμε; Για τον κόσμο τα είπα τις προάλλες κι όσο δεν άρεσαν σε μερικούς αυτά που είπα, ήταν απλά η πραγματικότητα κι όσα βλέπουμε στις κερκίδες σε κάθε αγώνα.. Αυτή όμως είναι μία ξεχωριστή συζήτηση η οποία δεν έχει σημασία να ανοίξει τώρα. Πάμε στα καθ’ υμάς, ενημερώνοντας πως όσα γράφω, είναι ΚΑΘΑΡΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΑΠΟΨΗ και τίποτε παραπάνω.
Ξεκινώ από εκεί που λέμε ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Όπου φυσικά αναφέρομαι στη διοίκηση, η οποία για εμένα, κατέχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Σίγουρα, δε ζητήσαμε από κανέναν να είναι τέλειος, όμως ζητάμε τα λάθη να μην επαναλαμβάνονται και παρόλα αυτά, τα βλέπουμε συνεχώς μπροστά μας. Μιλάμε για την πιο σοφτ διοίκηση που έχουμε τα τελευταία χρόνια, η οποία, όσο σκληρή και διεκδικητική ήταν στην αρχή της θητείας της, άλλο τόσο απαθής έμεινε κι άφησε την ομάδα απροστάτευτη σε κρίσιμες στιγμές στη συνέχεια.
Η ανακοίνωση της διοίκησης και του Θ. Ζαγοράκη, εμένα προσωπικά, με γεμίζει μόνο ερωτήματα. Γιατί πολύ απλά, όλα αυτά θα είχαν αποφευχθεί αν υπήρχε, έστω η στοιχειώδης προστασία της ομάδας από τα αρπακτικά που εδώ και καιρό δίχως σταματημό πολεμούν την ομάδα. Αν υπήρχε μία στάση πιο σκληρή κι επιθετική απέναντι στην «κλίκα» της σούπερ Λίγκας και της ΕΠΟ. Αν υπήρχε φωνή του ΠΑΟΚ στα κέντρα των αποφάσεων κι αν υπήρχε συνεχής κι αδιάλειπτη παρουσία εκπροσώπου της ομάδας στα διάφορα «τραπέζια» που διοργανώνονται στα ακριβά εστιατόρια και ξενοδοχεία της Πρωτεύουσας. Εδώ ήρθε ο πρόεδρος της ΟΥΕΦΑ, ο κ. Πλατινί και στο τραπέζι βρέθηκαν όλοι εκτός από αυτόν που γνωρίζει καλύτερα από όλους ο Γάλλος, ο Θ. Ζαγοράκης.
Πέρυσι μας έσφαξαν με το βαμβάκι και μία ανακοίνωση δε θυμάμαι να βγήκε. Πέρυσι ένα «παιδάκι» ονόματι Σπάθα, μας στέρησε ολόκληρο πρωτάθλημα και φέτος βρίσκεται και πάλι στους πίνακες. Φέτος δε θυμάμαι να είχαμε διαιτησία να μας έχει παίξει έστω 50-50. Την ίδια στιγμή, κάπου αλλού, διαιτητές πάνε κι έρχονται και χαμπάρι δεν παίρνει κανείς για το παιχνίδι που παίζεται στην πλάτη μας.
Αλλά δεν είναι μόνο το επικοινωνιακό κομμάτι της ΠΑΕ που.. υστερεί παρασάγγας ακόμη κι από αυτά των μικρομεσαίων του πρωταθλήματος. Είναι και το γεγονός ότι από πέρυσι έχουν χαθεί πολλά πράγματα στα αποδυτήρια που συνέδεαν παίκτες-προπονητή με τη διοίκηση! Πέρυσι ο Φ. Σάντος είχε ως συνδετικό κρίκο με τη διοίκηση τους Κονσεισάο και Βρύζα. Φέτος, ο Π. Δερμιτζάκης προσπαθεί μόνος τους να τα κάνει όλα..
Η διοίκηση πιστώνεται επίσης και πάρα πολλά προβλήματα που παρατηρήθηκαν και παρατηρούνται στη λειτουργία του γηπέδου και την εξυπηρέτηση των φιλάθλων-χρηματοδοτών της.
Τα τουρνικέ μάλλον είναι διακοσμητικού στοιχείου κατασκευές, μιας και οι τζαμπατζήδες έχουν αυξηθεί με ξέφρενους ρυθμούς. Πολλές φορές, η εξυπηρέτηση για την παραλαβή εισιτηρίων είναι μία ολόκληρη οδύσσεια για πολλούς. Κάποιες άλλες φορές, τα αντανακλαστικά της είναι τόσο αργά που μας προξενεί εντύπωση η έλλειψη οργάνωσης (βλέπε ανακοίνωση για τα εισιτήρια με την Ξάνθη). Ενώ σε άλλες περιπτώσεις, αντί να φερθεί σαν διοίκηση στο αγωνιστικό κομμάτι της ομάδας, αφήνει τα πάντα να εξαρτώνται από τον προπονητή και τους βοηθούς του. Έτσι λοιπόν, οι παίκτες νοιώθουν ελεύθεροι κι άνετοι. Βγαίνουν να διασκεδάσουν και ξεχνάνε να γυρίσουν πίσω. Δείχνουν απείθαρχοι και δεν έχουν το μυαλό τους εκεί, ενώ έχουν ξεχαστεί και οι εσωτερικές τιμωρίες και τα πρόστιμα που η ίδια διοίκηση πριν λίγο καιρό, καυχιόταν για την ύπαρξη τους και τα αποτελέσματα που έφερναν!
Η ίδια η διοίκηση, όμως, πιστώνεται και τα λάθη του καλοκαιριού όσον αφορά την έλευση του προπονητή, την αποδέσμευση του, την άφιξη κάποιου άλλου και γενικότερα την.. ανασφάλεια και την αναταραχή στα αποδυτήρια, μιας και όλοι πλέον ζουν σε καθεστώς απόλυτης αναρχίας κι αβεβαιότητας, τη στιγμή που για 2 χρόνια τα κρούσματα απειθαρχίας ήταν ελάχιστα. Κλίμα που γεννάται κι από τα ΜΜΕ της πόλης με τα γνωστά παπαγαλάκια (αυτή είναι μία άλλη συζήτηση) να ερίζουν γύρω από τα γραφεία της Μικράς Ασίας,. Τέλος, η δήλωση στη συνέντευξη τύπου ότι πάμε για πρωτάθλημα, έγινε πολύ σύντομα μια.. απλή ονείρωξη, καθώς, τόσο ο ίδιος ο πρόεδρος εκτέθηκε από την ίδια του την ομάδα, όσο και ο κόσμος! Κι αυτό είναι μίας πρώτης τάξης ευκαιρία να δούμε τη διαφορά νοοτροπίας και σκέψης μεταξύ διοίκησης και αγωνιστικού τμήματος!
Βέβαια, δεν είναι μόνο η διοίκηση που πιστώνεται λάθη. Είναι κι ο προπονητής. Αυτός που είναι υπεύθυνος να επιβάλλει την πειθαρχία στα αποδυτήρια. Αυτός που πρέπει να αποδείξει ότι είναι ο άρχοντας των αποδυτηρίων κι ο άνθρωπος που όλοι πρέπει να σέβονται και να ακούν, τηρώντας ευλαβικά τις εντολές του, αποφεύγοντας περιττά πράγματα ή δείχνοντας αδιαφορία.
Ο προπονητής πιστώνεται την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης στην ομάδα. Αυτός είναι, επίσης, που ευθύνεται για την έλλειψη πειθαρχίας των παικτών. Αυτός είναι που πρέπει να ψαχτεί, πως μία ομάδα που είχε αποκτήσει το μέταλλο του νικητή, τώρα πασχίζει να βρει την αγωνιστική της ταυτότητα. Και μέσα σε αυτά να υπάρχει και η πίεση από τους Δημοσιογράφους και τον κόσμο να παίζουν συγκεκριμένοι παίκτες, κάνοντας τον να μην έχει καθαρή σκέψη και να νοιώθει πως οποιαδήποτε κίνηση κι αν κάνει θα θεωρηθεί.. επικριταία! Αγωνίζεται πάντα με συγκεκριμένο σχήμα, χρησιμοποιώντας τους ίδιους καταπονημένους παίκτες, «ξεχνώντας» τους υπόλοιπους και ουσιαστικά.. καίγοντας και όσους αγωνίζονται συνεχώς κι όσους δεν έχουν χρόνο συμμετοχής. Κρίσιμα ερωτήματα που μόνο αυτός μπορεί να απαντήσει.
Από κει και πέρα, η μπάλα πάει στους παίκτες. Αυτούς οι οποίοι για δύο χρόνια μας κάνουν περήφανους με τα αποτελέσματα και τις αποδόσεις τους κι αυτοί που ξεχνούν το ποδόσφαιρο και παίζουν κάτι σαν μπάλα τον τελευταίο ενάμιση μήνα. Έχουμε ακούσει από παίκτες για δικαιολογίες τύπου ελλιπής και λανθασμένης προετοιμασίας, για έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, για ύπαρξη μεγάλου ποσοστού άγχους και πίεσης και διάφορα άλλα.
Καταρχάς, θα παρακαλούσα τη διοίκηση να απαγορεύσει τις δηλώσεις στα ΜΜΕ. Κάνουν μεγάλο κακό κι αυτό το πληρώνει η ομάδα. Κατά δεύτερο, πιστεύω ακράδαντα ότι όλα τα παραπάνω είναι απλά κάποιοι λόγοι για.. να δικαιολογηθούν οι εμφανίσεις τους στον αγωνιστικό χώρο. Δε μπορεί επαγγελματίας παίκτης με παρουσία σε μουντιάλ να με κάνει ανόητο φάουλ στο κέντρο και να τρώει κόκκινη κάρτα. Δε γίνεται παίκτης του ΠΑΟΚ, αντί να αφοσιώνεται στα αγωνιστικά του καθήκοντα να κάνει τσαμπουκάδες στον διαιτητή.
Δεν μπορεί οι πιτσιρικάδες της ομάδας να εκμεταλλεύονται καταστάσεις και κάθε βράδυ να πιάνουν.. το πρωί, ξενυχτώντας σε νυχτερινά μαγαζιά, γκομενίζοντας μπροστά στα μάτια δεκάδων θαμώνων δίχως να έχουν επιπτώσεις.. Όλα αυτά είναι δείγματα απειθαρχίας, που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν.. ποινικό αδίκημα για παίκτη του ΠΑΟΚ.
Για εμένα, οι παίκτες είναι οι αποδιοπομπαίοι τράγοι της υπόθεσης. Είναι αυτοί οι οποίοι καθρεφτίζουν με την απόδοση τους, την γενικότερη κατάσταση της ομάδας. Είναι αυτοί που ενώ γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν.. δεν το κάνουν! Είναι αυτοί που ξέρουν που βρίσκονται, αλλά δε δείχνουν να το νοιώθουν.
Για εμένα η εμφάνιση τους στο ματς τον συμπολίτη, αποτελεί ΑΣΕΒΕΙΑ, ΚΟΡΟΙΔΙΑ και ΠΡΟΣΒΟΛΗ για το λαό του ΠΑΟΚ και για τα αδέρφια μας που θρηνούμε και σήμερα, 11 χρόνια μετά. Για εμάς, τους οπαδούς του ΠΑΟΚ, που είμαστε πάντα κοντά στην ομάδα μας εμπράκτως, στηρίζοντας ουσιαστικά την ομάδα, δίνοντας από το υστέρημα μας και ακολουθώντας την ομάδα παντού, τέτοιες εμφανίσεις.. συνιστούν ύβρη και μέγιστη ξεφτίλα του ονόματος και της αξίας του ΠΑΟΚ.. Για εμάς, ο παίκτης του ΠΑΟΚ πρέπει να τιμά, να ιδρώνει και να ματώνει τη φανέλα.. Όπως έκαναν αυτά τα παιδιά στα Τέμπη, αφήνοντας και τη ζωή τους για τον ΠΑΟΚ, οφείλουν κι αυτοί να παίξουν μπάλα και μη χαμπαριάζουν από τίποτα, μασώντας σίδερα και παίζοντας για την ομάδα και τον κόσμο.
Νοοτροπίες τύπου, παίζω στην Ευρώπη καλά για να προσελκύσω το ενδιαφέρον ομάδων ή δε βάζω το πόδι μου στη φωτιά, πρέπει να κοπούν μαχαίρι. Πρέπει οι υπεύθυνοι ΑΜΕΣΑ να βγάλουν μία άκρη και να ξαναφέρουν την ομάδα στο δρόμο των επιτυχιών, βγάζοντας την από το τέλμα και το λήθαργο του τελευταίου ενός μήνα. Ούτε τα λεφτά πρέπει να σκέφτονται, ούτε κάτι άλλο. Άλλωστε οι υποσχέσεις περί πληρωμών τους, ισχύουν και το έχουν δει! Ο κόσμος τους ξέρει και τους πιστεύει. Η διοίκηση κι ο προπονητής το ίδιο, άρα, ποιος ο λόγος να μοιάζουν σαν περιφερόμενοι θίασοι σε κάθε γήπεδο;
Το διάστημα που μεσολαβεί είναι πολύ κρίσιμο. Όλοι βρίσκονται υπό κρίση και υπό πίεση. Επειδή μερικοί δείχνουν να μη νοιώθουν, να ξέρουν ότι οι οπαδοί του ΠΑΟΚ θα είναι πάντα κάπου να τους ξυπνήσουν, εκτός κι αν δε θέλουν να το κάνουν!
Ο κόσμος είναι αγανακτισμένος και το γνωρίζουν, άρα είναι στο χέρι τους να αντιστρέψουν το κλίμα και να αποδείξουν ότι και μπάλα ξέρουν και απλά όλα αυτό που ζούμε, δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από μία αγωνιστική καμπή που πολύ σύντομα θα αποτελέσει παρελθόν!!
Ο ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ!
ΑΠΟ ΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ ΟΛΟΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΙΕΣΗ..
ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΑΝΕΙ ΠΟΙΟΙ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΟΧΙ!!
ΥΓ. ΑΔΕΡΦΙΑ ΖΕΙΤΕ, ΕΣΕΙΣ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙΤΕ!
ΥΓ2. ΕΜΕΙΣ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ
