Το σκατό στην κάλτσα
Πάει καιρός γαυράκια που μας θεωρούσατε σαν τον φτωχό συγγενή του πρωταθλήματος. Αυτή η περίοδος όπου κατεβαίναμε στο τηγάνι σας και μας θεωρούσατε σαν έναν εύκολο αντίπαλο, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Αν και ξέρετε πολύ καλά πως πάντα είχατε μέσα σας έναν φόβο όταν παίζατε με εμάς..
Και αυτό το φόβο τον αποκτήσατε εξαιτίας μας. Οι παλαιότεροι ξέρετε ότι πατώντας η ομάδα σας στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης φαίνονταν να κλάνει μέντες. Ήξεραν τι τους περίμενε στη θρυλική Τούμπα, γι αυτό κι όταν κατάφερναν να πάρουν καμιά ισοπαλία, έκαναν σα να έχουν πάρει τρόπαιο. Αν κι από τότε για εσάς πιο εύκολο ήταν ένα τρόπαιο, παρά μία νίκη μέσα στην Τούμπα.
Άλλωστε, για να το καταφέρετε αυτό, προσπαθήσατε πολύ, περίπου 20 χρόνια δηλαδή, και βάλατε κάθε θεμιτό κι αθέμιτο μέσο για να το κατορθώσατε, αλλιώς ξέρετε, ότι ακόμη θα προσπαθούσατε να σπάσετε αυτή την τρομερή παράδοση! Αλλά πώς να το κάνουμε, είχατε (κι έχετε) τον τρόπο να καταφέρνετε να στήσετε τις δικές σας παραδόσεις, στηριζόμενοι σε σαθρές, πλην όμως στέρεες πρόσκαιρα, βάσεις είτε με την ανοχή των κατά καιρούς συνεταιρισμών που διοργανώνουν το πρωτάθλημα και το κύπελλο, είτε με τη βοήθεια των διαιτητών!
Φοβάσαι γαυράκι γιατί ξέρεις ότι πλέον δεν είμαι αυτός που ήμουν. Φοβάσαι τώρα όμως, ακόμη περισσότερο, γιατί ξέρεις ότι είμαι αποφασισμένος να σε αμφισβητήσω και να σε στείλω στα τάρταρα μια και καλή. Άλλωστε, είμαι σίγουρος ότι ανέκαθεν πρώτος φόβος σου δεν ήταν ο βάζελος. Ήμουν και παραμένω εγώ. Ξέρεις ότι με τους άλλους, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο θα τη βγάλεις καθαρή. Με εμένα όμως, ΠΟΤΕ!
Το αντιλήφθηκες από πολύ νωρίς, όταν τότε, πριν από καμιά 45αριά χρόνια επιχείρησες να με κλέψεις τον Κούδα. Υπολόγισες όμως χωρίς το δικό μου πείσμα. Από την πρώτη σου κιόλας απόπειρα έφαγες τα μούτρα σου. Ούτε που είχες διανοηθεί πως θα εξελίσσονταν η συνέχεια. Χαμένα τρόπαια στο σπίτι σου, εξευτελισμός σου με νίκες-φαντάσματα, μία τρομερή παράδοση εναντίον σου και κάποιες ήττες-ντροπή για το όνομα και την ιστορία σου. Α, και μία τεράστια, ηθική ήττα όταν κατάφερες να δεις στη θύρα 7 του παλιού σου Καραϊσκάκη, μερικές χιλιάδες οπαδών μου να πανηγυρίζουν μία ξεγυρισμένη 4άρα που ακόμη τη σκέφτεσαι και κοκκινίζεις από ντροπή!
Αν και νομίζω ότι τα περισσότερα από όλα αυτά δε σε αγγίζουν, καθώς το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να έχεις μονίμως το πάνω χέρι με καθαρούς ή βρώμικους τρόπους. Δε σε νοιάζει να είσαι τίμιος όπως εγώ, σε αρκεί να είσαι τροπαιούχος με κάθε τρόπο. Επειδή όμως εγώ είμαι θιασώτης του «ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΙΑ ΚΟΥΠΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΒΕΝΤΙΑ ΠΑΡΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΚΟΥΠΕΣ ΜΕ ΨΕΜΑ ΚΑΙ ΠΟΥΣΤΙΑ», πιθανότατα, ό,τι σε λέω, να μη σε πολυενδιαφέρει.
Και δεν είναι μόνο τα παραπάνω που σε αναφέρω. Είναι πολλά περισσότερα τα οποία πιθανότατα να μη θέλεις να θυμάσαι από τον μοναδικό σου μαμιά στην Ελλάδα (για την Ευρώπη δε χρειάζεται να στα πω, άλλωστε μια ζωή η καλύτερη πουτ@να είσαι). Από πού να σε ξεκινήσω; Είναι μία 6άρα στις Σέρρες, είναι κάτι ντόρτια, είναι κάτι απίστευτα ματς όπου έβαζες Θεούς και δαίμονες για να με κερδίσεις… Είναι πολλά ακόμη που σε τσούζουν και δε θέλεις να τα θυμάσαι, γιατί ξέρεις ότι σε είχα ανέκαθεν στη φάπα.
Τι άλλο θες να σε πω; Για την Αλαμάνα, εκεί όπου ενώ νόμιζες ότι είχες να κάνεις με 60 παιδάκια σε πλάκωσαν καμιά 20αριά πούλμαν κι έψαχνες να κρυφτείς στα χωράφια (και που ακόμη αλλάζεις την ιστορία απλά για να μην ξεφτιλιστείς περισσότερο); Θες να σε θυμίσω κάτι κηδείες με κάσες που σε έχω κάνει; Θες να σε θυμίσω ότι κατέβαινα στο ΣΕΦ και έψαχνες να βρεις σιφώνια, πλακάκια και βρύσες να με πετάξεις γιατί πολύ απλά δεν είχες άλλο τρόπο να αμυνθείς; Να σε θυμίσω πόσες φορές ερχόσουν Τούμπα και δεν ήξερες αν θα φύγεις ζωντανός; Που κρυβόσουν πίσω από τους μπάτσους να σωθείς;
Που κατέβαινα στο ΟΑΚΑ χαλαρά με 10 χιλιάδες κόσμο και σε έσπαζα πλάκα; Που ερχόμουν σε αγώνες στην Αθήνα και ήσουν σε επιφυλακή μία βδομάδα πιο πριν επειδή φοβόσουν; Που ήρθα στον τελικό της Φιλαδέλφειας, σε πούλησα τρελίτσα, σε κέρασα μια 4άρα κι έφυγα σαν κύριος; Πόσα ακόμη για να σε αποδείξω ότι η ψεύτικη εικόνα που προσπαθείς να βγάλεις προς τα έξω είναι απλά μία τζαμαρία που είναι πολύ εύθραυστη να σπάσει, αρκεί να φύγουν από πίσω τα στηρίγματα που την υποστηρίζουν τόσα χρόνια;
Η πραγματική σου αξία φάνηκε πριν σε αναλάβει ο Θείος. Και ξέρεις ποια ήταν η ιστορία σου. Αυτή που εσύ ονομάζεις «πέτρινα χρόνια». Είναι η περίοδος που δεν είχες το ανάστημα να επιβληθείς στους άλλους και φαινόσουν τόσο γυμνός- μα τόσο αληθινός. Κι έπειτα, ήρθε ο Κόκκαλης. Σε έβαλε λεφτά, σε πούλησε μύθους και παραμύθια, τσίμπησε το φιλέτο από τα έσοδα της Ευρώπης, σε έβαλε να πληρώνεις 50 χρόνια για το γήπεδο που σε έφτιαξε με ξένα λεφτά και νομίζεις ότι ήταν ο Θεός σου.
Προσπαθείς μια ζωή να στηρίξεις μια ψεύτικη ιστορία με αναλήθειες και να φτιάχνεις μυθεύματα που τα πιστεύεις μόνο εσύ για να φτιάχνεις νέες γενιές από γαυράκια. Πέρυσι ήρθα 2 φορές στο σπίτι σου και το έκανα εξοχικό μου. Πέρυσι, έχοντας για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια μία διαιτησία σχεδόν 50ρίσια, σε είδα πόσο μικρός κι αδύναμος ήσουν να με επιβληθείς. Και ξέρω ότι τρέμεις και μόνο στην ιδέα ο ΠΑΟΚ να δυναμώσει κι άλλο.
Γιατί πλέον εγώ έχω νοήμονες ανθρώπους στο τηγάνι που έχουν μυαλό και μπορούν να φτιάξουν ομάδα χωρίς τα δικά σου λεφτά που αγοράζεις πρωταθλήματα και κύπελλα. Και το ξέρεις πολύ καλά, ότι εάν εγώ καταφέρω να βρω κάποιον που θα με ανεβάσει επίπεδο και στα οικονομικά μου (εκεί όπου είναι το μόνο κομμάτι που με κερδίζεις), τότε, το ξέρεις πολύ καλά, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να με κερδίσεις πουθενά!
Γιατί εδώ και 2-3 χρόνια με βλέπεις πως κατεβαίνω στο Λιμάνι. Βλέπεις την τρελίτσα που σε πουλάω με Γκαρσία, Βιτόλο, Ζλάταν, Τσιρίλο, Ελ Ζαρ που δε μασάνε τίποτα. Εγώ έχω παίκτες με cojones κι όχι ηθοποιούς-παραμυθάδες που στο πρώτο μπουκάλι πέφτουν σαν καλές πουτ@νίτσες. Γιατί εμένα, αυτή είναι η ιδεολογία μου. Ακόμη κι από τη διαφορετικότητα της συμπεριφοράς των παικτών μου καταλαβαίνεις τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα μας..
Αλλά τι κάθομαι να ασχοληθώ μαζί σου; Άλλωστε ξέρω και πάλι πως θα ενεργήσεις και φέτος. Θα βγεις, θα βάλεις και τους δορυφόρους σου να κατακλείσουν όλα τα Μέσα, θα βγουν οι ΑΡΔ σου, θα βγει ο κάθε πικραμένος και θα μας πουλήσετε όλοι μαζί τον παπά του ψευτοπρωταθλητή. Αυτό που λένε, κηδεία με ξένα κόλλυβα! Αλλά είπαμε, οι ώρες σου τελειώνουν. Ξέρεις κι εσύ ο ίδιος πως πολύ σύντομα θα με έχεις μονίμως από πάνω σου και τρέχεις να προλάβεις να χαρείς όσο πιο πολύ μπορείς, γιατί όπως και να ‘χει, είναι πολύ δύσκολο να έχεις μονίμως από πάνω σου ένα Δικέφαλο Αετό και να κοιτάς συνεχώς τα παπ@ρια του!!
ΥΓ. Στο ματς του δευτέρου γύρου να ξέρεις, έχουμε ετοιμάσει υποδοχή της μεγάλης ομάδας της Τρούμπας!! Αν δεις τίποτα οικείες γυναικείες φυσιογνωμίες μην απορήσεις, απλώς θα υπάρχει η αναβίωση των παλιών- γνωστών εθίμων της περιοχής σου!!
ΥΓ2. Α και να ξέρεις, η Θεσσαλονίκη που έβριζες εσύ, ξέρει να «κερνάει» καλύτερα από εσένα, οπότε πριν έρθεις, πάρε προφυλάξεις!
ΥΓ3. Και πολύ ασχολήθηκα μαζί σου γαυράκι.. Τα υπόλοιπα σε καμιά 15αριά αγωνιστικές.. Τότε που θα νοιώσεις πως γ@μάει η Θεσσαλονίκη!!
