Ο Στανόγεβιτς δεν αποτελεί άλλοθι για κανέναν
Sdna - 1 Αυγούστου 2017, 19:56
Μου αρέσουν αυτές οι ποδοσφαιρικές συζητήσεις. Που αφορούν τη δομή μίας ομάδας και πώς εισπράττει τα μηνύματα το αγωνιστικό τμήμα. Μία κουβέντα που δεν τελειώνει ποτέ. Γράφει ο Σταύρος Κόλκας.
Ο Αλεξάντερ Στανόγεβιτς είναι ένας νέος προπονητής, που δεν ξέρει την ελληνική νοοτροπία, ούτε βέβαια τον τρόπο λειτουργίας του ΠΑΟΚ. Επίσης, είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Τόσο καλός που αυτό αποτελεί μειονέκτημα. Το απλά καλός μας κάλυπτε, αλλά έτσι όπως είναι σήμερα τα πράγματα στον ΠΑΟΚ, το πολύ καλός μάλλον φοβίζει.
Το κακό για τον Σέρβο, είναι πως από τη πρώτη στιγμή, δείχνει αναλώσιμος. Όσο αιφνιδιάστηκε ο Μίχελ από την φυγή του Ίβιτς, άλλο τόσο αιφνιδιάστηκε στο να στήσει ένα δίχτυ προστασίας στον νέο προπονητή της ομάδας. Η καθοδήγηση που έτυχε το νέο μέλος, δεν ήταν η πρέπουσα.
Με το καλημέρα μίλησε για έναν σχηματισμό που θα επιλέξει και το ρόστερ δεν είχε τα χαρακτηριστικά να το κάνει. Παίκτες που είχαν ρόλο – έστω και δεύτερο – αποχώρησαν πριν τους δει. Παίκτης που είχε κάνει την ομάδα άνω κάτω, όχι δεν απομακρύνθηκε, αλλά βρέθηκε στις προπονήσεις και πήρε χρόνο συμμετοχής σε φιλική αναμέτρηση ενώ δεν είχε κάνει ούτε το ένα τρίτο της προετοιμασίας. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την εικόνα της ομάδας σε φιλικά και επίσημο αγώνα, έχουν δημιουργήσει την αίσθηση πως ο Στανόγεβιτς θα αποχαιρετήσει.
Κακά τα ψέματα, οι οιωνοί αυτοί είναι, όμως για μία ενδεχόμενη αποτυχία ο τελευταίος που θα φταίει θα είναι ο Στανόγεβιτς. Στο παζλ, υπάρχουν ο Μίχελ και οι παίκτες. Και ο αθλητικός διευθυντής της ομάδας και τα παιδιά μας, δεν λειτουργούν με τρόπο τέτοιο ώστε να πείθουν πως βοηθάνε τον προπονητή.
Η εικόνα της Ουκρανίας ήταν απλά μία συνέχεια της …διάθεσης που έδειξε η ομάδα απέναντι στον προπονητή. Τον οποίο και λογικά δεν χρειάζεται για να περάσει την Ολυμπίκ του Ντόνετσκ που παίζει στο Κίεβο και το άδειο Βαλερί Λομπανόφσκι.
Αυτή η διάθεση ήταν που τρόμαξε τον Στανόγεβιτς και έβαλε ότι πιο αμυντικογενές είχε στο παιχνίδι, προδίδοντας πρώτα απ όλα τα δικά του πιστεύω.
Ο Στανόγεβιτς δεν αποτελεί άλλοθι για κανέναν και το να περνάει το κλίμα πως είναι ο άκρως αναλώσιμος τύπος εντός ομάδας, μόνο άσχημα μηνύματα περνάει στην ίδια την ομάδα.
Σε μία ενδεχόμενη αποτυχία που μακάρι να μην έρθει, στο κάδρο είναι όλοι. Γιατί κανένας δεν έχει δικαίωμα να βγει από τις συμβατικές του υποχρεώσεις επειδή το ένα του ξινίζει και το άλλο του βρωμά.
Εννοείται πως φοβάμαι ακόμη και το παιχνίδι της Πέμπτης, εννοείται πως δεν πιστεύω πως το αγωνιστικό τμήμα δουλεύει σωστά, εννοείται πως εκτιμώ ότι το θέμα του ΠΑΟΚ δεν είναι ο Στανόγεβιτς, αλλά το ότι πάντα γίνεται μία προσπάθεια να βρεθεί ο άνθρωπος που θα ριχτεί στα λιοντάρια για να περνάμε οι υπόλοιποι καλά.
Τέλος, θα ήθελα να συμπληρώσω επιχειρηματολογία για το θέμα Ελλήνων – ξένων παικτών που υπάρχει στον ΠΑΟΚ. Είναι σαφές πως στοχευμένα καθαρίζονται ο ένας Έλληνας παίκτης πίσω από τον άλλο. Όποιος πιστεύει το αντίθετο, μπαίνει στη λίστα των αφελών.
Η κουβέντα που έχει ανοίξει δεξιά κι αριστερά, έχει λάθος βάση. Η προσέγγιση «οι Έλληνες είναι μέτριοι» είναι 100% λανθασμένη γιατί και οι ξένοι είναι. Και μάλιστα κοστίζουν και περισσότερα. Και η αναφορά μου δεν αγγίζει μόνο τον ΠΑΟΚ, είναι γενική.
Οι Έλληνες παίκτες του ΠΑΟΚ, είναι κυρίως προϊόντα των ακαδημιών. Δεν αποτελούν ποτέ βάρος στο μπάτζετ, εκτός της περίπτωσης του Κλάους που μετά από 4 χρόνια με όβερ 15 γκολ πήρε 700 χιλιάδες ευρώ. Όσα ο Μάρτενς και ο Μαντούρο δηλαδή.
Οι Έλληνες παίκτες καλύπτουν την 3η κλίμακα των συμβολαίων, την πιο φθηνή και η παρουσία τους δεν εκτινάσσει το μπάτζετ. Επίσης, δεν μουρμουρίζουν αν έχουν δεύτερους ρόλους.
Αν κάποιος προτιμά να έχει στον πάγκο του 500άρια συμβόλαια μέτριων παικτών που μουρμουρίζουν κιόλας, ας σηκώσει το χέρι. Και όχι χουβαρνταλίκια με την τσέπη άλλου, γιατί θα έρθει σίγουρα με αυτή τη νοοτροπία η στιγμή που θα ψάχνουμε για 500άρια επιβίωσης.
Οι Έλληνες επίσης, πρέπει να υπάρχουν για να ελέγχονται τα αποδυτήρια. Η επιχειρηματολογία όσων δεν τους θέλουν, αναφέρει κάτι για κλίκες. Χωρίς να το βασίζει πουθενά, σε κάποιο γεγονός. Απλά γιατί έτσι βολεύει. Αυτό το κλίμα που βγαίνει από την κοινή γνώμη για τους Έλληνες ποδοσφαιριστές, είναι καταστροφικό για τον ΠΑΟΚ. Το γράφω μία και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.
Το να γεμίσουμε ξένους που δεν έχουν κάποιο συναίσθημα για το κλαμπ, ελπίζοντας πως κάποτε θα το αποκτήσουν, κρύβει κινδύνους. Όπως και να γεμίσουμε μεγάλα συμβόλαια που θα είναι ανενεργά.
Για εμένα το ιδανικό σενάριο, είναι η δημιουργία ενός πυρήνα Ελλήνων παικτών που θα καλύψουν τις θέσεις μικρών ή πολύ συγκεκριμένων απαιτήσεων όπως τα ακραία μπακ, μία με δύο θέσεις στα στόπερ, τερματοφύλακα, έναν από τα τέσσερα εξτρέμ, το δεύτερο ή τρίτο φορ και κάποια χαφ δεύτερης γραμμής και τα λεφτά που θα γλιτώσουμε από εκεί να πάνε στα συμβόλαια του άξονα με παίκτες που κάνουν τη διαφορά.
Δεν υπάρχει λόγος να δώσουμε 400 χιλιάρικα στον Λεβέκ που κάνει 5 παιχνίδια τη σεζόν. Ο Γιαννούλης μπορεί να κάνει και περισσότερα και να πάρει υπεραξία. Δεν χρειάζεται να δώσω 500 για τον Μπελούσι, αφού έχω τον Πούγγουρα. Δεν χρειάζεται να δαπανήσω 1εκατ. ευρώ αγορά συν 400 συμβόλαιο για τον Τσίμιροτ αφού έχω τον Πέλκα, ούτε 800 για τον Ζάιρο αφού έχω τον Λημνιό. Από το παραπάνω παραδείγματα και μόνο – μπορώ να βρω κι άλλα – φορτώνω με 3εκατ. ευρώ σε συμβόλαια του άξονα που με ανεβάζουν επίπεδο.
Και σας ρωτώ εγώ τώρα. Με αυτή τη λογική που επικρατεί σήμερα, ποιος πραγματικά ευνοείται; Ο ΠΑΟΚ σίγουρα όχι.
Εδώ ο Στ. Κόλκας δεν κάνει ρεπορτάζ, αλλά γράφει την άποψή του. Όπως κάθε άποψη, είναι κι αυτή υποκειμενική. Το πρόβλημα είναι ότι ο Κόλκας είναι - υποτίθεται - οπαδός του ΠΑΟΚ, πέραν από δημοσιογράφος του ΠΑΟΚ. Ωστόσο αναλώνεται όχι σε γεγονότα, αλλά σε (υποκειμενικές) κρίσεις, οι οποίες ΟΛΩΣ ΤΥΧΑΙΩΣ είναι εις βάρος των στελεχών της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.
Πάμε νε τις δούμε μία προς μία.
1. Ο Αλεξάντερ Στανόγεβιτς είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Τόσο καλός που αυτό αποτελεί μειονέκτημα.
Ανόητο συμπέρασμα χωρίς κανένα επιχείρημα.
2. Το κακό για τον Σέρβο, είναι πως από τη πρώτη στιγμή, δείχνει αναλώσιμος.
(μάλλον φταίει του Σλαβικό κούτελο) Άλλο ένα αυθαίρετο συμπέρασμα.
3. Παίκτες που είχαν ρόλο – έστω και δεύτερο – αποχώρησαν πριν τους δει. Παίκτης που είχε κάνει την ομάδα άνω κάτω, όχι δεν απομακρύνθηκε, αλλά βρέθηκε στις προπονήσεις και πήρε χρόνο συμμετοχής σε φιλική αναμέτρηση ενώ δεν είχε κάνει ούτε το ένα τρίτο της προετοιμασίας.
Προφανώς αναφέρεται στους Κίτσιου, Χαρίση και Warda. Οι πρώτοι δύο δόθηκαν δανεικοί, πολύ σωστά μήπως μπορέσουν – επιτέλους – και δουλέψουν σοβαρά στα ελαττώματά τους και παρουσιάσουν σημαντική βελτίωση. Ο δανεισμός οφείλεται στο ότι η ΠΑΕ πιστεύει σ’ αυτούς. Ο Warda παρουσίασε κακή συμπεριφορά, αλλά είναι ανόητο να λέμε ότι έκανε την ομάδα άνω-κάτω. Την ομάδα άνω-κάτω την έκανε ο αγαπημένος σας Τζαβέλλας. Ο Warda δόθηκε δανεικός λόγω αυτής της συμπεριφοράς.
4. Είναι σαφές πως στοχευμένα καθαρίζονται ο ένας Έλληνας παίκτης πίσω από τον άλλο. Όποιος πιστεύει το αντίθετο, μπαίνει στη λίστα των αφελών.
Είναι σαφές ότι αφελής είναι όποιος σε διαβάζει τόσα χρόνια και δεν ξέρει τι ρόλο βαράς. Οι απόψεις τους είναι λες και είμαστε υπό Βουλγαρική κατοχή και κάνουν αφελληνισμό του πληθυσμού. Κανείς από τους παίκτες που δόθηκαν δεν ήταν πρωτοκλασάτος. Εξ άλλου για καλό πηγαίνουν δανεικοί, όχι για στοχευμένο (= δόλος) καθαρισμό.
5. Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την εικόνα της ομάδας σε φιλικά και επίσημο αγώνα, έχουν δημιουργήσει την αίσθηση πως ο Στανόγεβιτς θα αποχαιρετήσει.
Μάλιστα. Θα είναι σαν να έχουμε προπονητή, αλλά δεν θα έχουμε.
6. Σε μία ενδεχόμενη αποτυχία που μακάρι να μην έρθει, στο κάδρο είναι όλοι. Γιατί κανένας δεν έχει δικαίωμα να βγει από τις συμβατικές του υποχρεώσεις επειδή το ένα του ξινίζει και το άλλο του βρωμά. Εννοείται πως φοβάμαι ακόμη και το παιχνίδι της Πέμπτης, εννοείται πως δεν πιστεύω πως το αγωνιστικό τμήμα δουλεύει σωστά, εννοείται πως…
Πο@#$κη εντελώς παράγραφος που προδίδει και το ποιόν του συγγραφέα. «Μακάρι να μην έρθει», αλλά έρχεται και «εννοείται πως φοβάμαι το παιχνίδι της Πέμπτης». Να το φοβάσαι Σταύρο. Όπως μας φοβούνται και οι εχθροί μας όταν αποκλείουμε τους αντιπάλους μας (με κόντρα διαιτησίες) και πλησιάζουμε τους στόχους μας. Ή θα είσαι μαζί μας ή θα ζεις με τον φόβο μας.
7. Το να γεμίσουμε ξένους που δεν έχουν κάποιο συναίσθημα για το κλαμπ, ελπίζοντας πως κάποτε θα το αποκτήσουν, κρύβει κινδύνους.
Χορτάσαμε το συναίσθημα των Τζιόλη, Τζαβέλλα και λοιπών, που κάθε χρόνο κατέρρεαν και έδιωχναν τον προπονητή. Δεν θέλουμε τέτοιους. Θέλουμε επαγγελματίες παίκτες που να σέβονται τα – πολλά - λεφτά που παίρνουν.
8. Κακά τα ψέματα, οι οιωνοί αυτοί είναι, όμως για μία ενδεχόμενη αποτυχία ο τελευταίος που θα φταίει θα είναι ο Στανόγεβιτς. Στο παζλ, υπάρχουν ο Μίχελ και οι παίκτες. Και ο αθλητικός διευθυντής της ομάδας και τα παιδιά μας, δεν λειτουργούν με τρόπο τέτοιο ώστε να πείθουν πως βοηθάνε τον προπονητή.
Εδώ πλέον αποκαλύπτεται ο πραγματικός λόγος του άρθρου. Φύγε Μίχελ (γιατί δεν μπορώ να δουλέψω καλά μ’ εσένα) και όλοι οι παίκτες που έφερες (από τους οποίους δεν μπορώ να κερδίσω τίποτε).
Αυτός είναι «έγκυρος» δημοσιογράφος Στ. Κόλκας. Για να ξέρουμε (όσοι δεν έχουμε καταλάβει ακόμη) περί τίνος πρόκειται και να κρατάμε αποστάσεις όταν γράφει κάτι καλό για την ΠΑΕ.