Καλημέρα σε όλους,
«Φρούτα – σούργελα – θα σας αρχίσουμε στα καντήλια – τα φυντάνια που δεν ξέρουμε τι ρόλο παίζουν - κάτι δεν πάει καλά εδώ μέσα..»
Σίγουρα κάτι δεν πάει καλά, όμως πιθανότατα όχι αυτό που φαντάζεσαι αδερφέ.. άδικα περιμένεις να σου υποδείξει κάποιος τον εχθρό και τα χαρακτηριστικά του.
Τα περί παλαιότητας και αριθμό ποστ, τα αντιπαρέρχομαι καθώς απαντήθηκαν επαρκώς. Καλό θα ήταν λοιπόν να αναρωτηθούν κάποιοι, γιατί νορμάλ άνθρωποι με ελάχιστα ποστ, αλλά ευτυχώς με εγγραφή πριν την έλευση του Τέλη – σαν ταυτότητα λειτουργεί μάλλον-, αναγκάζονται να γράψουν τη γνώμη τους εδώ. Προφανώς και όχι για να «φανούν» και να επιβεβαιώσουν την ύπαρξή τους σε αυτόν τον κόσμο.
Επειδή δεν έχω κάποια ιδιαίτερη ανάγκη να ετεροκαθοριστώ ή να ανήκω σε κάποιο γκρουπ με συγκεκριμένη άποψη, παρότι μπορώ να καταλάβω από τα γραφόμενα ότι μπορεί η γνώμη μου να ταυτίζεται με άλλους, θα καταθέσω αυτό που πιστεύω.
Το ότι για χρόνια δεν μιλάω δημόσια, δεν σημαίνει ότι η συγκεκριμένη κατάσταση δεν αντίκειται στην αισθητική μου from day 1.
Το ότι κάνω τουμπεκί τόσα χρόνια και αυτό εκλαμβάνεται ως αδυναμία και ανυπαρξία όμως, δυστυχώς έφερε αυτά τα αποτελέσματα.
Ο Ντέλιας είναι το τελευταίο.
Το να παρουσιάζεσαι ως μεσσίας, σε έναν κόσμο που έχει ανάγκη από μεσσίες, δεν είναι δα και καμμιά τρελή πρωτοτυπία. Από εκεί και πέρα, όλες οι πρακτικές έδειξαν ότι η βασική στόχευση, δεν ήταν ποτέ η γιγάντωση του ΠΑΟΚ. Ήταν αυτή που κανείς δεν θέλει να αγγίξει και βρίσκεται στο ίδιο μέρος που βρίσκονται και τα παγωμένα κεφάλαια.
Το να παίξεις CL καμιά φορά είναι τόσο απλό όσο φαίνεται και φάνηκε εχθές. Όταν όμως η στόχευσή σου είναι άλλη, δεν υπάρχει λόγος να το συζητάμε.
Μα καλά, οι χαρές; Τα πρωταθλήματα;
Lucescu, θα σας πω και παίχτες. Ο ΠΑΟΚ δηλαδή.
Αυτοί είναι ο λόγος που έκανα τουμπεκί.
Αυτοί είναι ο λόγος που άφησα τον εαυτό μου να χαρεί.
Αυτοί είναι ο λόγος που «δεν τη χάλασα» σε κανέναν όλα αυτά τα χρόνια που έλεγε για το πόσο μεγάλο πρόεδρο έχουμε.
Και τελικά, αυτοί και ο τρόπος που έφυγαν, ξαναέφυγαν, ή δεν ήρθαν ποτέ, είναι και η τρανή απόδειξη για τη στόχευση.
Για να προλάβω τα περί επενδύσεων και ακαδημιών, κανείς δεν είπε ότι η οποιαδήποτε στόχευση είναι τσάμπα. Κι εκεί άνθρωποι δουλεύουν όμως.
Δυστυχώς, τα πράγματα έτσι ήταν από την αρχή. Και ξαναρωτάω, τι ακριβώς υπερασπίζεστε;