Top 5 Greek Progressive Rock Creations (λες και υπάρχουν κι άλλες)
Μια ιστορία σε 5 συνέχειες
Σημείωση: το παρακάτω δεν είχα που να το φιλοξενήσω, μπλογκ δεν έχω, σε εφημερίδα ή περιοδικό δεν γράφω, οπότε, το βάζω εδώ.
Το Progressive Rock δεν είναι ένα είδος μουσικής που άνθισε ιδιαίτερα στην Ελλάδα. Βλέπετε η εποχή της ακμής του συνέπεσε με τα τσαρούχια των ανοήτων συνταγματαρχών, που καιρός να ασχοληθείς με νέα ρεύματα της μουσικής, και δη δυτικά. Όταν οι Έλληνες δημιουργοί είχαν ξεκολλήσει από τα πολιτικά δρώμενα το prog rock είχε φύγει εδώ και πολύ καιρό απ' το προσκήνιο, δεν υπήρχε παρά σαν άκουσμα για τους πιο περίεργους, αλλά να φτάσει στο σημείο να επηρεάσει τόσο κάποιους ώστε να διαμορφώσει τα μουσικά γούστα μιας μπάντας, κάνοντας την να μπει σε τέτοιους δρόμους, αυτό ήταν κάτι εξαιρετικά σπάνιο. Και όμως, μπορεί η ελληνική προγκρέσιβ ροκ σκηνή να αποτελείται από πολύ λίγους δίσκους, αλλά δεν της λείπει η ποιότητα. Υπήρξαν ελάχιστα αλλά υπήρξαν prog rock διαμάντια που γεννήθηκαν σε αυτή την χώρα. Από αυτούς τους δίσκους κάποιοι παραμένουν εντελώς άγνωστοι στην Ελλάδα, άλλοι έχουν κάποιο μικρό κοινό, τέλος, κάποιοι έχουν συνδεθεί με άλλα είδη μουσικής, αγνοώντας το γεγονός πως στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ένα σημαντικό κομμάτι της ραχοκοκαλιάς αυτού που θα μπορούσε να είναι η ελληνική Progressive Rock σκηνή και δεν σχηματίστηκε ποτέ.
Παρουσιάζω 5 από αυτά τα διαμάντια από 5 διαφορετικές μπάντες, κατά την γνώμη μου τα 5 σημαντικότερα progressive rock δημιουργήματα της ψωροκώσταινας. H σειρά είναι δική μου και σ' όποιον αρέσει...
No 5 P.L.J. Band - Armageddon (1982)
Τελείως άκυρος δίσκος από ένα τελείως άκυρο συγκρότημα, σε τελείως άκυρη χρονική περίοδο, με τελείως άκυρα μέλη και τελείως άκυρη εξέλιξη τόσο του δίσκου όσο και του συγκροτήματος. Βρισκόμαστε στις αρχές της δεκαετίας του 80, σε μια εποχή που μόνο progressive rock δεν θα σκεφτόταν κάποιος να παίξει. Ακόμα και τα μεγαλύτερα διεθνή ονόματα του χώρου την ψάχνουν αλλιώς ή έχουν διαλύθεί ή ασφυκτιούν βλέποντας το κοινό τους συνεχώς να μειώνεται. Σε μια αδιάφορη γωνιά του πλανήτη ένα καινούργιο συγκρότημα δημιουργείται, και παίρνει ως όνομα το P.L.J. Band, από τα αρχικά των ονομάτων τριών από τα βασικά μέλη, P. από το Παύλος (Κικριλής) L. από το Λαυρέντης και J. από το Jimmy (Βασαλάκης). Όταν μου πρωτοείπαν την παραπάνω πρόταση, ενστικτωδώς μου βγήκε να πετάξω την μαλακία, "ποιος Λαυρέντης, ο Μαχαιρίτσας", για να πάρω την απάντηση...ο ίδιος.
Γιατί οι P.L.J. Band είναι οι πρόδρομοι των Τερμιτών, που κατάφεραν να επιζήσουν για μόλις 2 δίσκους. Ο πρώτος δίσκος κυκλοφόρησε το 1982, είχε τον τίτλο Armageddon και υπεύθυνους για αυτόν 5 μέλη, ανάμεσα τους τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τον Αντώνη Μιτζέλο. Λίγο μετά την κυκλοφορία του θεωρήθηκε από την κυβέρνηση (να θυμήσω την χρονολογία, 1982) πως είναι βλάσφημος λόγω κάποιων στίχων του και διατάχτηκε η καταστροφή του. Τελικά επιβίωσαν περίπου 300 κόπιες, με αποτέλεσμα ο πρωτότυπος δίσκος να θεωρείται υπερ-σπάνιος (κοστίζει κανά χιλιαρικάκι πάνω κάτω). Οι P.L.J. Band συνέχισαν με τον 2ο δίσκο τους που έφερε το όνομα "Τερμίτες", πριν αλλάξουν όνομα παίρνοντας ως όνομα αυτό του τελευταίου δίσκου τους και αλλάζοντας τελείως κατεύθυνση μουσικής.
Ο δίσκος παραμένει εντελώς άγνωστος στην Ελλάδα, αντίθετα με το εξωτερικό. Είναι λίγο ειρωνικό το γεγονός πως ο Μαχαιρίτσας είναι γνωστός σε ένα κύκλο μουσικόφιλων στο εξωτερικό ως ο κύριος υπεύθυνος του καλύτερου Progressive δίσκου που βγήκε ποτέ από την Ελλάδα. Υπερβολές θαρρείτε; Παραθέτω την άποψη ενός από του πιο έγκυρους κριτικούς του πιο μεγάλου φόρουμ πάνω στο Progrsessive Rock, του progarchives.com:
The album "Armageddon" (1982) by the formation PLJ BAND is often considered as
one of the most compelling progressive rock albums ever made. The sound is very unique: a captivating progressive blend of acoustic - and electric folk and (space) rock with a strong psychedelic undertone. The tension between the acoustic - and classical guitars (twanging and rhythm) and the soaring and spacey keyboards on one hand and the fiery and howling, distorted electric guitarplay on the other hand creates a lot of tension and compelling climates, emphasized by the hypnotizing vocals. The stunning surrealistic cover art is in the vein of Salvador Dali. Perhaps his mind reigns over this album?
If you want a psychedelic experience without drugs, this one is yours!
Στα παραπάνω σχόλια να προσθέσω 2-3 προτασούλες δικές μου. Ένα, πως οι τύποι χρησιμοποιούν 3 κιθάρες, και το κάνουν πολύ πετυχημένα. Ένα δεύτερο, πως ο δίσκος σε γενικές γραμμές είναι με διαφορά ότι πιο κοντά στο kraut βγήκε ποτέ από την Ελλάδα. Τέλος, πως αφού ο δίσκος σώθηκε από την τότε κυβέρνηση κατάφερε να φτάσει μέχρι σήμερα, και να επανακυκλοφορήσει σε CD. Αν το βρείτε πουθενά, τσιμπήστε το.
Δύο από τα καλύτερα τραγούδια του δίσκου,
το Intro (φαίνεται το εξώφυλλο του δίσκου)
και το Armagedon II
ΠΑΟΚτσήδικες Αναμνήσεις: Σαν σήμερα, 12 ΝοεμβρίουArticle · πριν 3 ώρ.
Ο Πονζ στο πλευρό του Λίσι – Αναλαμβάνει τον ΠΑΟΚ Β ο ΜαλεζάςΠοδόσφαιρο · πριν 10 ώρ.
Η διάγνωση για τον ΓιάκιτςΠοδόσφαιρο · πριν 12 ώρ.
Επιστροφή στο γήπεδο [εικόνες]Προπόνηση · πριν 12 ώρ.
Κωνσταντίνα Δρακογιαννάκη: Στα ασπρόμαυρα το νέο ταλέντο του ΠΑΟΚ!Γυναίκες · πριν 15 ώρ.
Ντεσπόντοφ: «Η πιο ευτυχισμένη στιγμή μου ήταν το πρωτάθλημα με τον ΠΑΟΚ»Συνεντεύξεις · πριν 19 ώρ.
Τι ακολουθεί μετά τη διακοπή για τον ΠΑΟΚΠοδόσφαιρο · πριν 19 ώρ.
Ντεσπόντοφ ετών 30 - Οι ευχές του ΠΑΟΚ στον Βούλγαρο εξτρέμ (pic)Ποδόσφαιρο · πριν 20 ώρ.
Γιαννακά: «Θέλουμε τον κόσμο του ΠΑΟΚ δίπλα μας!»Γυναίκες · πριν 20 ώρ.
Eπιστροφή και δουλειάΠροπόνηση · πριν 22 ώρ.
Και κερδίζει και γουστάρει!Ευρώπη · πριν 22 ώρ.
Η απάντηση των… ξεγραμμένωνΠοδόσφαιρο · πριν 22 ώρ.
μέταλ μουσικής.
...που στα 80ties...έμαθε σε πολύ κοσμάκη να παίζει το όργανον 
