pilotosThe_StalkerΟι ποντιακοί χοροί είναι εύκολοι και ουσιαστικά είναι ένας: απαλλαγή από κατσαρίδες. Πρώτα τινάζεσαι για να πέσουν κάτω και μετά πηδάς για να τις πατήσεις.
Η δε ποντιακή μουσική είναι ο πρόδρομος της trance. Είναι το πρώτο είδος μουσικής όπου ακούς συνέχεια το ίδιο. Εκνευριστικά επαναλαμβανόμενο, χωρίς μουσικότητα, που χρειάζεσαι κουμπιά για να το αντέξεις..
Τα παραπάνω από έναν μη Πόντιο που έχει υποφέρει σε ποντιακά γαμήλια γλέντια, όπως άλλωστε όλοι οι μη Πόντιοι..

Νομίζεις ότι ακούς το ίδιο...

Θα γράψω όταν βρω χρόνο τί έπαθε ένας Αμερικανός περιηγητής όταν βρέθηκε στον πόντο γύρω στο 1900...
Στάλθηκε από το SM-G920F μου
pilotos, ακουγεται ενδιαφερον αυτο, περιμενω να το διαβασω.
Ομως ο Stalker δεν εχει και πολυ αδικο και αυτο κατα τη γνωμη μου οφειλεται στην κακη ποιοτητα των μουσικων-"σκυλαδων" που συνηθως παιζουν σε κεντρα και γαμους (ακομα και στην πλειονοτητα των ηχογραφησεων) και οχι στην κακη ποιοτητα της ποντιακης μουσικης. Εχω κι εγω υποφερει απο μικρο παιδι απο αυτο που λεει ο Stalker, αν και ειμαι Ποντιος. Ομως οταν πρωτοακουσα κεμεντζε απο ανθρωπο που ενιωθε, αγαπουσε και σεβοταν τη μουσικη, ανατριχιασα. Δυστυχως αυτοι ειναι ελαχιστοι και το αποτελεσμα ειναι η ποντιακη μουσικη να εχει περασει στον κοσμο σαν αυτο το κακοηχο συνοθυλευμα που μας δινουν οι μουσικαντηδες του κιλου που δεν εχουν κανεναν σεβασμο και γνωση. Καλα, να μην σχολιασω και για κατι πληκτραδες και μπασιστες που συνοδευουν και κανουν το αποτελεσμα ακομα χειροτερο.
ΥΓ: Αν μπορει καποιος να με βοηθησει. Ειχα πετυχει πριν χρονια ενα βιντεακι, οπου ενας παπους Ποντιος απο τη Γεωργια, επαιζε λυρα επανω στο καραβι που τους εφερνε απο τη Γεωργια (δεκαετια 90), την ωρα που περνουσαν τον Βοσπορο. Εκει ειχα δακρυσει μαγκες. Το εχω ξαναψαξει να το βρω αυτο το βιντεακι αλλα δεν τα καταφερα. Αν καποιος καταλαβε ποιο εννοω, ας βοηθησει.