ο ναός του μπάσκετ στη Σαλονίκη, το Ποσειδώνιο, μας έμαθε πολλά πράγματα για το τόπι.
1. ναι ο κακός αντίπαλος που θα παίξει σκληρά απέναντι σε ποιο ποιοτικό τεχνικά παίκτη, θα τον παρασύρει σε κακό παιχνίδι-μποξ.
Έτσι κάναμε όταν πέφταμε πάνω σε κάνα κανονικό παίκτη και μας έκανε κουδούνια...ξύλο και άπειρα φάουλ.
2. σκορερ σαν τον Αλεν έχουν τη φαεινή ιδέα να πετάνε όπως όπως τη μπάλα προς τη στεφάνη. No worries. Αμα μπει, δείχνει τρομερή ανεσίλα , ψαρωτικό. Αμα δε σου μπαίνει όμως, ε να σαν τη σημερινή του εικόνα. Τέτοιοι παίκτες δε μπορούν να σώσουν τα προσχήματα. Ή θα ναι σε μέρα και θα γράφουν όλα, ή θα ναι σε κακό φεγγάρι και θα τα σπάνε. Δεν υπάρχει φρένο. Δεν είναι Love ή Bartley, να επικεντρωθεί σε άλλα πράγματα στο κακό του βράδυ...
Τώρα το ερώτημα είναι: ακόμη πιστεύουμε ότι είναι αναβάθμιση έναντι του φευγάτου Τζάκσον; θα λεγα ναι...
YΓ δε φοβάμαι καθόλου το νιονιο.
>Βall every day
>Η δουλειά δεν τελειώνει ποτέ-εμείς τελειώνουμε
>Καιρός για αποτοξίνωση από την υγιεινή διατροφή