@Sera4
Φίλε Sera καλημέρα.
Έχω γράψει κάποια πράγματα στο τόπικ του Καμαρά.
Από τον Ρασβάν δε βλέπω κάποια περίεργη διαχείριση γενικά.
Ίσα ίσα που για χθες θεωρώ πως το είχε πολύ όμορφα σκεφτεί τον αγώνα και αυτό επιβεβαιώθηκε.
Έχω ένα και μοναδικό συγκεκριμένο παράπονο για την είσοδο του Καμαρά.
Αυτό, ναι, είναι ανεξήγητο για μένα.
Επειδή σε διαβάζω, καταλαβαίνω τις αντιρρήσεις σου, όμως για αρκετά από όσα λες δίνω εξήγηση. Πρόσεξε, δε λέω πως έχεις λάθος ή σωστό. Λέω πως καταλαβαίνω τις αποφάσεις του προπονητή.
Πρέπει να έχουμε κάτι στο νου μας. Ο προπονητής καταστρώνει ένα πλάνο για κάθε παιχνίδι πριν τη διεξαγωγή αυτού. Οι αποφάσεις του και η στρατηγική καλούνται να σχεδιαστούν πριν συμβεί το παιχνίδι. Δεν υπάρχει undo ή replay.
Υπό αυτήν την έννοια εγώ δεν έχω κανένα πρόβλημα αν μια απόφασή του αποδειχθεί λάθος εκ του αποτελέσματος αρκεί αυτή η απόφαση να έχει ένα λογικό υπόβαθρο, ένα σκεπτικό, κάποια αιτία που οδηγεί τον προπονητή σε αυτήν την απόφαση. Αν λοιπόν ικανοποιούνται αυτές οι συνθήκες, δεν έχω καμία ένσταση ακόμα να βγει λάθος η απόφαση.
Να σου δώσω ένα παράδειγμα. Ο προπονητής χθες είχε ένα δίλημμα. Να ξεκινήσει Τσάλοφ ή Μύθου. Ξεκίνησε Τσάλοφ. Κατά τη γνώμη δικαιώθηκε για αυτήν την απόφαση και εξηγώ στο τόπικ του Καμαρά το γιατί. Έστω όμως ότι η απόφαση αυτή έβγαινε λάθος και η ομάδα έχανε στο ημίχρονο 4-0 χωρίς να κάνει υποψία φάσης και όλα τα γκολ που τρώγαμε ήταν στη μετάβαση από λάθη του Τσάλοφ. Τι θα κοίταζα εγώ πριν κρίνω τον προπονητή; Αυτή η απόφαση που βγήκε λάθος, πριν την έναρξη του αγώνα είχε κάποιο σκεπτικό; Είχε λόγους αγωνιστικούς ή με αγωνιστικό μακροπρόθεσμο αντίκτυπο ο προπονητής για να προβεί σε αυτήν την απόφαση; Στη συγκεκριμένη περίπτωση βρίσκω λόγο. Έχω ακούσει τον προπονητή να τονίζει πως πολλές φορές αυτοί που τελειώνουν ένα παιχνίδι είναι σημαντικότεροι από αυτούς που το αρχίζουν. Υπάρχει πρόσφατο κακό παράδειγμα με τη Μπραν που επιβεβαιώθηκε το συγκεκριμένο καθώς μόλις μπήκε ο Τσάλοφ, η ομάδα έχασε την πρώτη ζώνη άμυνας και σταδιακά άρχισε να καταρρέει. Οπότε ο προπονητής επέλεξε να έχει δυνατή ομάδα στο τέλος και διαχειριστική στην αρχή. Βλέπω λοιπόν λογική σε αυτό που έκανε. Του βγήκε γιατί με αυτό το πλάνο στο 65 ήμασταν μπροστά στο σκορ. Ακόμα κι αν έβγαινε λάθος δε θα με πείραζε γιατί υπήρχε σκεπτικό πίσω από αυτήν την απόφαση. Οι προπονητές ασταμάτητα βρίσκονται μπροστά σε διλήμματα ειδικά σε στιγμές που το ρόστερ έχει τεντωθεί, έχει φορτωθεί οπότε μοιραία όποια απόφαση και να πάρουν έχει θετικά και αρνητικά. Από τη στιγμή που κάτι πρέπει να αποφασίσουν εμένα δε με πειράζει προς τα που θα γείρει η ζυγαριά αφού εκ των προτέρων ξέρω πως καμία δεν είναι ιδανική. Ξέρω όμως πως υπάρχει σκεπτικό και αυτό μου αρκεί.
Πάμε λοιπόν στο ερώτημά σου. Αν έχω εξήγηση στην προτίμηση Καμαρά αντί Μπιάνκο.
Αυτό είναι που με έχει τρελάνει. Δε μπορώ να βρω εξήγηση.
Αγωνιστικά δε μπορώ να βρω καθώς ο Μπιάνκο έχει δοκιμαστεί σε υψηλότερου επιπέδου ευρωπαϊκούς αγώνες με Λιλ, Μπραν και Γιουνγκ Μπόις. Σε επίπεδο ετοιμότητας δε μπορώ να βρω καθώς ο Μαντί έλειπε πολύ καιρό και μόλις που επέστρεψε. Σε επίπεδο προσαρμογής δε μπορώ να βρω καθώς ο Ρασβάν μετά τον αγώνα με τη Γιουνγκ Μπόις δήλωσε για τον Μπιάνκο πως πλέον έχει προσαρμοστεί και τον υπολογίζει κανονικά στο γκρουπ των εν δυνάμει βασικών. Σε επίπεδο τακτικής προσήλωσης δε μπορώ να βρω καθώς ο Μπιάνκο δείχνει πιο συνεπής από τον Μαντί. Σε επίπεδο απαιτήσεων του αγώνα δε μπορώ να βρω καθώς οι Βούλγαροι δεν έξειξαν μια ομάδα σκληρή που κλωτσούσε και χρειαζόμασταν κάποιον ανώτερο σωματοδομικά. Σε επίπεδο πειθαρχικής συμπεριφοράς δε μπορώ να βρω καθώς αν είχε γίνει κάτι δε θα έμπαινε καθόλου ο Ιταλός. Σε επίπεδο αναγκαιότητας δε μπορώ να βρω καθώς ο Καμαρά δεν είναι Μεϊτέ να σκεφτώ πως έχει ανασφάλεια να αγωνίζεται χωρίς αυτόν.
Δεν μπορώ να βρω από κάπου να πιαστώ. Να έχει πιο ψηλά τον Καμαρά από τον Μπιάνκο; Το βρίσκω απίθανο και απίθανα αυτοκτονικό. Να θέλει να τονώσει το ηθικό του Καμαρά και να τον κάνει να νιώσει σημαντικός καθώς έδειχνε πεσμένος πριν τον τραυματισμό; Μπορεί, αλλά αυτό δεν το κάνεις σε ματς τελικό.
Ειλικρινά δε μπορώ να βρω εξήγηση για κάτι που βάζει όλη την ομάδα σε δύσκολη θέση, για κάτι που εκ των προτέρων φώναζε λάθος. Σου είπα, πάντα με ενδιαφέρει το εκ των προτέρων. Μπορεί ο Καμαρά να το έγραφε στο 98 και να χάριζε τη νίκη. Αυτό είναι εκ των υστέρων όμως. Την ώρα της αλλαγής
όμως στο 65, πριν ακόμα ξετυλιχθεί το κουβάρι του αγώνα, δεν βρίσκω ούτε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα της επιλογής Καμαρά έναντι Μπιάνκο. Στο 65 με τη μορφή που είχε ο αγώνας, ενώ προηγείσαι, δεν υπάρχει Καμαρά ως επιλογή. Δεν υπάρχει επιλογή ενός παίκτη που ενώ η ομάδα στο τέλος καίγεται να σκοράρει, αναγκάζεται ο προπονητής να του λέει κάλμα κάλμα ενώ σε όλους λέει βιαστείτε. Στο 65 ήμασταν μπροστά στο σκορ.