Πρώτες εντυπώσεις:
η ομάδα παλεύει στην άμυνα. Θέλει ακόμα δέσιμο μέσα στη ρακέτα, αλλά παλεύει δυνατά και θα είμαστε πιο αποτελεσματικοί απέναντι σε πιο βατούς αντιπάλους και όχι παίκτες Γιουρολίγκα. Αλλά κι έτσι καλοί είμασταν.
Καλή πληρότητα στο rotation. Μπορούν να σταθούν ο Σλαφτσάκης και ο Φίλλιος, σαφώς και ο Κόνιαρης.
Πολύ ποιότητα και στον άσσο και στο 5.
Τι δε μου άρεσε: ενώ δείχνει μεγάλη η δύναμη πυρός στο 5 με Μαρβιν και Μουρ, δεν το χτυπάμε ως σημείο.
Ακομη χειρότερα, ο τρόπος που προσπαθεί να περάσει η μπάλα μέσα είναι προβλέψιμος , απλοικός, χαμηλού επιπέδου. Πάσες από τον αγκώνα, είχαμε πάρα πολλά προβλήματα να περάσουν μέσα. Εδώ κάτι πρέπει να αλλάξει...
o Steven Brown μου άρεσε. Καλύτερη εντύπωση από την αρχική πέρσι (αν και αποδείχθηκε λανθασμένη γιατί ο παίκτης ανέβηκε κάθετα όταν ξεπιάστηκε) του αντίστοιχου Ρέυνολντς.
Βασικά ο παίκτης έχει κάτι που σπάνια βρίσκεις πια. /είναι ¨ανακατωσούρας¨ , κοντοπούτανος. Δηλαδή με πολύ χαμηλό κέντρο βάρους και ταχύτητα μπορεί να περνάει τον αντίπαλό του- ειδικά όταν έχει γίνει αλλαγή και είναι ψηλότερος- , να μπουκάρει στην ρακέτα και από εκεί να δημιουργεί καταστάσεις. Βλέπει πάσα, έχει και εκτέλεση.
Σε κατάσταση αιφνιδιασμού έβαλε 3 συνεχόμενα μπασίματα στη σειρά μπροστά στους ψηλούς κάπου πριν το τέλος του ημιχρόνου. Αυτό κάτι λέει. Είχε και συνέπεια σε βολές και τρίποντα (χωρίς να βγάζει μάτια, είναι καλός).
Γενικά χρησιμοποιεί το χαμηλό ύψος θετικά. Παίζει πάνω στο πλεονέκτημά του.
...αντίθετα δεν είδα τα ίδια από τον Τζάκσον. Ας ελπίσουμε...τουλάχιστον δείχνει πολύ δυνατός αμυντικός.
