Ἐντιμότατε κύριε Θεόδωρε Ζαγοράκη, Πρόεδρε τοῦ Πανθεσσαλονικείου Ἀθλητικοῦ Ὁμίλου Κωνσταντινουπολιτῶν (ΠΑΟΚ) καὶ λοιπὰ ἔντιμα στελέχη αὐτοῦ, ἀθληταὶ καὶ φίλαθλοι, τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητὰ τῆς ἡμῶν Μετριότητος.
Μὲ πολλὴν χαρὰν πληροφορούμεθα ὅτι κατ᾿ αὐτὰς ἀρχίζει ἡ κατασκευὴ νέων, ἐπαρκῶν καὶ συγχρόνων ἀθλητικῶν ἐγκαταστάσεων διὰ τὰς ὁμάδας τοῦ ΠΑΟΚ εἰς Νέαν Μεσημβρίαν Θεσσαλονίκης.
Τὸ προσφιλὲς καὶ καλλίκαρπον ἀθλητικὸν καὶ πολιτιστικὸν Σωματεῖον «Ἑρμῆς» τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 1875, τὸ μετὰ τὰ δραματικὰ γεγονότα τοῦ 1923 μετονομασθὲν κατ᾿ ἀνάγκην εἰς «Πέρα-Κλούμπ», εἶχε χαρίσει πολλὰς χαρὰς καὶ πολλὴν ὑπερηφάνειαν εἰς τὴν Ὁμογένειαν τῆς Βασιλευούσης. Πλεῖστοι Ρωμηοὶ νέοι ἀθλήθηκαν εἰς τὰς τάξεις του, λαμπραὶ ἀθλητικαὶ ἐκδηλώσεις καὶ ποδοσφαιρικαὶ συναντήσεις ἐπραγματοποιήθησαν ὑπὸ τὴν αἰγίδα καὶ τὰ σύμβολά του, καὶ ὅλοι ἠγωνίζοντο ὄχι δι᾿ ὑλικὰς ἀπολαβὰς, ἀλλὰ «διὰ τὴν τιμὴν τῆς φανέλλας», ὅπως χαρακτηριστικῶς ἐλέγομεν. Διὰ τὸν «κότινον», δηλαδή, ὅπως οἱ ἀρχαῖοι ἡμῶν πρόγονοι! Αἱ ἀθλητικαὶ συναντήσεις τοῦ «Ἑρμοῦ» ἦσαν ὑπέροχοι εὐκαιρίαι ἐκφράσεως τοῦ ὑπερόχου σφρίγους, τοῦ ἐνθουσιασμοῦ καὶ τῆς εὐγενοῦς ἁμίλλης τῶν νέων τῆς Ὁμογενείας μας. Οἱ μεγαλύτεροι ἐκαμάρωναν βλέποντες τοὺς νέους, τὰς ἐλπίδας των, νὰ ἀναδεικνύωνται καθημερινῶς «πολλῷ κάρονες» ἐκείνων. Ὅμως, ἡ προϊοῦσα καταιγὶς τῶν ἐνταῦθα πραγμάτων ἐξηνάγκασε τοὺς πλείστους τῶν νέων τοῦ «Ἑρμῆ» νὰ μεταφυτευθοῦν εἰς τὴν Θεσσαλονίκην, ὅπου τὸ 1926 τὰ «Πολιτάκια» ἵδρυσαν τὸν ΠΑΟΚ, μὲ ἔμβλημα τὸν Βυζαντινὸν δικέφαλον, εἰς ἀνάμνησιν τῆς καταγωγῆς καὶ ὑπογράμμισιν τοῦ στερροῦ καὶ ἀκαταλύτου τῶν σχέσεων μὲ τὴν σεβασμίαν Βασιλεύουσαν πατρίδα.
Ἡ ἱστορία τοῦ ΠΑΟΚ εἶναι γνωστὸν ὅτι ἔχει πολλὰς δάφνας μὲ τέσσερα πανελλήνια Κύπελλα καὶ δύο Πρωταθλήματα, μὲ συμμετοχὰς εἰς διεθνεῖς συναντήσεις, ἀλλά, κυρίως, μὲ τὸ χαρακτηρίζον τὴν Ὁμάδα ἁγνὸν φίλαθλον πνεῦμα καὶ ὑγιὲς φρόνημα, τὸ συνδυάζον τὸ «εὖ ἀγωνίζεσθαι» μὲ τὸν σεβασμὸν πρὸς τοὺς ἀντιπάλους καὶ τὴν ἀναγνώρισιν τῆς ἀξίας των. Αὐτὸ τὸ φρόνημα ἄλλωστε ἐκφράζει τὴν εὐγένειαν καὶ ἀρχοντιὰν τῆς Ρωμηοσύνης!
Ἡ ἐν Συντριβανίῳ πρώτη ἑστία τοῦ ΠΑΟΚ μετεκινήθη, παραχωρήσασα τὸν χῶρον της διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μὲ ἀποτέλεσμα τὸ γήπεδον τῶν σωματικῶν ἀγώνων νὰ ἀνυψωθῇ εἰς στάδιον πνευματικῶν ἀθλημάτων. Ἡ ἐν Τούμπᾳ νέα ἑστία, ἀπεδείχθη τελικῶς ἀνεπαρκὴς διὰ νὰ στεγάσῃ τὸν γιγαντωθέντα πλέον ἱστορικὸν ἀθλητικὸν Σύλλογον, μὲ τὰς Ποδοσφαιρικάς, Καλαθοσφαιρικάς, Πετοσφαιρικάς, Χειροσφαιρικάς, Ὑδατοσφαιρικάς, Κολυμβητικὰς καὶ λοιπὰς Ὁμάδας του, τὴν τῆς Πάλης, τοῦ Στίβου, τῆς Ποδηλασίας καὶ τοῦ Χόκεϋ κ.λπ., καὶ ὡς ἐκ τούτου ἔπρεπε νὰ ἀναζητηθῇ τόπος διὰ νέας, συγχρόνους καὶ ἐπαρκεῖς ἐγκαταστάσεις. Ἡ Νέα Μεσημβρία, χῶρος ὅπου τὸ ἐκ Θρᾴκης ὁμογενὲς καὶ φιλοπρόοδον προσφυγικὸν στοιχεῖον ἐρρίζωσε καὶ διαπρέπει, θὰ εἶναι τοῦ λοιποῦ «τὸ σπίτι τοῦ ΠΑΟΚ»! Ἐδῶ ἀναμένομεν νὰ ἀναδειχθοῦν πολλοὶ νέοι Κοῦδαι, Σαράφηδες, Συμεωνίδηδες καὶ Ἰωσηφίδηδες, ἀλλὰ καὶ Ζαγοράκηδες καὶ Βρῦζαι καὶ Φιλίππου καὶ Κατσοῦλαι καὶ Φασοῦλαι, οἱ ὁποῖοι θὰ τιμήσουν ὄχι μόνον τὰ χρώματα τοῦ ΠΑΟΚ καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ὁμάδος, ἀλλὰ καὶ τὸν χῶρον τῆς ἀθλήσεως γενικώτερον!
Ἐπιθυμοῦμεν νὰ σᾶς συγχαρῶμεν ὁλοψύχως διὰ τὸ νέον ἀπόκτημα. Μὲ βάσιν τὸ ἀρχιμήδειον: «δός μοι πᾶ στῶ καὶ τὰν γᾶν κινάσω», ὁ ΠΑΟΚ, ἔχων πλέον τὴν νέαν, μόνιμον, κατάλληλον, σταθερὰν καὶ βεβαίαν βάσιν καὶ ἕδραν του, θὰ δυνηθῇ ἀναμφιβόλως νὰ κατακτήσῃ μεγάλα καὶ σπουδαῖα τρόπαια, ἀγωνιζόμενος πάντοτε μὲ ἁγνὸν ἀθλητικὸν φρόνημα καὶ ἐν πνεύματι εὐγενοῦς ἁμίλλης, ἀφήνων εἰς τὸ περιθώριον τὰς ὑπερβολὰς τοῦ ἀκράτου ἐπαγγελματισμοῦ. Συγχαίρομεν ὁλοψύχως καὶ τὸν μεγάλον χορηγὸν κύριον Βασίλειον Σεργιανίδην, ὁ ὁποῖος εἰσφέρει μὲ πολλὴν γενναιοδωρίαν διὰ τὴν ἀνέγερσιν τῶν νέων λαμπρῶν ἐγκαταστάσεων. Αἱ πατρικαὶ ἡμῶν εὐχαὶ καὶ Πατριαρχικαὶ εὐλογίαι, μαζὶ μὲ τὴν βαθεῖαν στοργὴν καὶ ἀγάπην τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, συνοδεύουν πάντοτε τὴν διοίκησιν, τὰ στελέχη, τοὺς ἀθλητὰς ὅλων τῶν κλάδων καὶ τοὺς φιλάθλους τοῦ προσφιλοῦς ΠΑΟΚ. Εἴθε πάντοτε νὰ μᾶς δίδετε πολλὰς εὐκαιρίας νὰ σεμνυνώμεθα διὰ σᾶς καὶ αἱ πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ τοῦ ἐμβλήματός σας νὰ στολίζωνται «ἐν χλωρότητι χρυσίου» ἀπὸ νίκας ἀθλητικάς, προπάντων ὅμως ἠθικὰς καὶ πνευματικάς!
‚βθ’ Μαρτίου ιη’
όρισε η επιστολή αδερφέ Τάσο