Την άρνηση του Σάντος την Κυριακή να κάνει το προφανές (τον Σαβίνι στον Τοροσίδη και τον Μαλεζά δίπλα στον Τσιρίλο) είναι ένα ελάχιστο λάθος σε σχέση με το πιο ασυγχώρητα μεγάλο του, ότι δηλαδή δεν έχει καταλάβει ούτε που βρίσκεται ούτε για ποιο σύλλογο δουλεύει. Ο ΠΑΟΚ έκανε με τον Ολυμπιακό το ίδιο ματς που έκανε πέρυσι με την ΑΕΚ, όταν και προηγήθηκε νωρίς στο σκορ στην Τούμπα.
Το χειρότερο στην περίπτωση ήταν ότι η ομάδα του έμοιαζε εντελώς χωρίς πυξίδα: κάποιοι έπαιζαν για να κερδίσουν και κάποιοι για την ισοπαλία, με αποτέλεσμα να έρθει η ήττα. Για ένα ακόμα ντέρμπι δεν υπήρξε ούτε συνοχή ούτε στόχος: κυρίως δεν υπήρξε πίστη κι αυτό το κατάλαβε και το γήπεδο με το αλάνθαστο ένστικτό του. Ο ΠΑΟΚ δεν ήταν ΠΑΟΚ. Είναι απλό.
Θέμα
Ο Ζαγοράκης μπορεί να κρατήσει τον Σάντος, αν νιώθει ευχαριστημένος με αυτό που τρία χρόνια βλέπει. Αν αυτή η ομάδα μπορεί να μπει στην ιστορία του ΠΑΟΚ, να κάνει κάτι σπουδαίο, να αγαπηθεί, τότε ας κρατήσει τον Σάντος. Υπάρχει τέτοια περίπτωση;
Ο Ζαγοράκης μπορεί και να το πιστεύει. Αυτό που είναι ανεπίτρεπτο είναι ο ίδιος ο Ζαγοράκης να θέτει θέμα Ζαγοράκη, δηλαδή να αφήνει να εννοηθεί ότι πιθανές αποδοκιμασίες στο πρόσωπο του προπονητή μπορεί να είναι λόγος για να φύγει ο ίδιος. Αυτό απαγορεύεται και να το σκέφτεται. Κυρίως διότι, μια και τα λάθη είναι δικά του, μόνο αυτός μπορεί εύκολα να τα διορθώσει.
Λάθη
Ολα τα προβλήματα του ΠΑΟΚ στην έναρξη της περιόδου οφείλονται σε λάθη διοικητικά –γι' αυτό και λύνονται. Ο Σάντος έπρεπε να έχει φύγει πέρυσι, διότι φάνηκε το ταβάνι των δυνατοτήτων της ομάδας που ο ίδιος μπορεί να φτιάξει. Είτε την πούμε δεύτερη είτε τέταρτη, ήταν μια ομάδα που δεν έμοιαζε με τον ΠΑΟΚ που ο κόσμος αγαπάει: υπάρχει κάτι χειρότερο από το να μην έχεις όνειρα –το να παραιτείσαι από αυτά. Η παραμονή του Σάντος ήταν παραίτηση από την πιθανότητα να παίξει ο ΠΑΟΚ το ποδόσφαιρο που ο λαός του ονειρεύεται.
Δράση
Λάθος έγινε και στη διαχείριση της παραμονής του Πορτογάλου. Ακριβώς επειδή ο κόουτς έμεινε, η ομάδα έπρεπε να κάνει ελάχιστες μεταγραφές, αλλά να αλλάξει αρχηγούς στα αποδυτήρια: στον ΠΑΟΚ χρειάζονταν παίκτες με προσωπικότητα κι όχι ρολίστες.
Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ στα δύο χρόνια του Πορτογάλου ήταν πάντα ότι δεν είχε κάποιον να τον πάρει από το χέρι στα δύσκολα ματς: ο Ολυμπιακός τον νίκησε με προβλέψιμη τακτική, αλλά με παίκτες που είχαν γνώση της αποστολής. Οτι στον ΠΑΟΚ έγινε μια λάθος ανάλυση της προηγούμενης σεζόν και των όποιων δυνατοτήτων της ομάδας είναι προφανές, όμως το παιχνίδι δεν είναι χαμένο: απλώς χρειάζεται από τον Ζαγοράκη μια σοβαρή επιτέλους, παραγοντική, δράση.
Σύγκρουση
Το χειρότερο που έκανε ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ ήταν η πρόσφατη συνέντευξή του, στην οποία έδινε συγχωροχάρτια στην ευρωπαϊκή αποτυχία και προκαλούσε όσους δεν γουστάρουν το ποδόσφαιρο που παίζει η ομάδα να μην πάνε στο γήπεδο. Λάθος –ο ΠΑΟΚ τούς έχει ανάγκη όλους. Εγώ από τον Ζαγοράκη περίμενα να τρίξει δόντια, να πάρει κεφάλια, να φωνάξει στην ομάδα όχι ότι την πιστεύει, αλλά ότι δεν είναι διατεθειμένος να συγχωρήσει κανέναν και τίποτα.
Ο ίδιος δήλωσε ότι δεν μπορεί να γίνει παράγοντας. Το λάθος του είναι ότι δεν έχει καταλάβει πως είναι ήδη: ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ, όποιος κι αν είναι, είναι παράγοντας, είναι ηγέτης, είναι άνθρωπος που μπαίνει μπροστά και που δεν διστάζει ακόμα και να συγκρουστεί με όποιον διαφωνεί μαζί του. Να συγκρουστεί κρατώντας τον πάντα δίπλα του, επειδή έτσι είναι ο ΠΑΟΚ.
Διοικητής
Ο Ζαγοράκης είναι η μοναδική λύση, όχι μόνο γιατί όσα έκανε και έδωσε στον ΠΑΟΚ είναι περισσότερα από τα όποια λάθη, αλλά και γιατί δεν υπάρχει κανείς άλλος που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής καλύτερα από τον ίδιο. Ο Ζαγοράκης πρέπει απλώς να γίνει διοικητής. Ο ίδιος λέει ότι παράγοντας δεν θέλει να γίνει, επειδή δεν καταλαβαίνει τους παραγοντικούς ρόλους.
Δεν είναι δύσκολο. Το μόνο που χρειάζεται να θυμάται είναι ότι εκπροσωπεί ένα σύλλογο, στον οποίο η υπερηφάνεια μετρά πιο πολύ από τις νίκες με τη Λιβαδειά και τους όποιους τίτλους που κατακτώνται με κόστος την πώληση της ψυχής στον διάβολο. Αν αυτά τα είχε ως γνώμονά του, σήμερα ο ΠΑΟΚ θα είχε έναν προπονητή που θα καταλάβαινε ότι τα ντέρμπι είναι ξεχωριστά ματς, θα είχε μια ομάδα με δυνατότερη ενδεκάδα και ίσως λίγο μικρότερο ρόστερ, θα είχε τέλος μαζί του όλο τον κόσμο που ζήλευε την ΠΑΟΚτσήδικη καθαρότητα και αρχοντιά. Δεν χρειάζεται μπούσουλας ούτε παραγοντικά μαθήματα: αρκεί η γνώση του συλλόγου, τον οποίο με επιλογές σαν αυτές που σε όλα τα επίπεδα έκανε φέτος απλώς ευνουχίζει.
Ιστορία
Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται κάποιον προπονητή που να ξέρει τον σύλλογο, την ιστορία και τις ανάγκες του. Ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να είναι καταφύγιο λαμογιών και δεν μπορεί να μπλέκει σε εξουσιαστικά παιχνίδια που πληρώνονται με σφυρίγματα και κερατιάτικα. Ο Ζαγοράκης ξέρει την ιστορία του ΠΑΟΚ. Αρκεί να τη θυμηθεί, να αποφασίσει δυο-τρεις απομακρύνσεις και σε λίγο καιρό θα μπει στην ιστορία του ΠΑΟΚ δίκαια ως ένας από τους πιο μεγάλους προέδρους του.
Το κείμενο είναι του Καρπετόπουλου...οι υπογραμμίσεις δικές μου....όπως και η εκτίμησή μου ότι είναι ένα απ' τα κορυφαία άρθρα που έχω διαβάσει για τον ΠΑΟΚ και για τον Ζαγοράκη.
The future is uncertain and the end is always near.
Allahu akbar