Και τα στατιστικά του τελευταίου παιχνιδιού της χρονιάς.
Ξεκινώντας από την υποδοχή, που ενώ δεν ήταν το κύριο πρόβλημά μας στο σημερινό παιχνίδι έριξε την απόδοσή της σε κρίσιμα σημεία των σετ. Ενδεικτικό είναι τόσο στο 2ο σετ, αλλά και ειδικά στο 3ο σετ όπου ενώ προηγείται η ομάδα με 21-17 η υποδοχή πέφτει και επιτρέπει στον Παναθηναϊκό να ισοφαρίσει σε 23-23. Άσχημα λάθη από Μιχελάκη και Κοκκινάκη, ενώ η εικόνα στο τέταρτο σετ ήταν μέτρια.
Το μπλοκ-άμυνα πήρε πόντους αλλά λειτούργησε με εκλάμψεις και βάσιστηκε στο ατομικό μπλοκ και όχι στο ομαδικό. Σε ένα βαθμό βοήθησε, αλλά χρειάζεται διάρκεια και ομαδική λειτουργία. Κάτι τέτοιο δεν εμφανίστηκε σε όλο το παιχνίδι. Στις ελάχιστες φορές που εμφανίστηκε, έκανε τη διαφορά. Αλλά δεν βοήθησε στο μεγαλύτερο διάστημα του παιχνιδιού. Σίγουρα παίζει ρόλο και το κακό σερβίς του ΠΑΟΚ, αλλά υπήρχαν περιπτώσεις όπου θα έπρεπε να είναι αποτελεσματικό.
Το σερβίς μας δεν απείλησε ποτέ την υποδοχή του Παναθηναϊκού. Κάτι που του επέτρεψε να έχει πολύ καλή υποδοχή σε όλο σχεδόν το παιχνίδι, βοηθώντας τον Σπίριτο να παίζει γρήγορα και να βγάζει τους Νίλσεν και Γιάντσουκ με μονά μπλοκ ή να παίζει εύκολους πρώτους χρόνους.
Στην επίθεση ο ΠΑΟΚ είχε τον Ερνάντεζ ως μοναδικό πρωταγωνιστή. Ξεκίνησε μεν νωθρά, αλλά ανέβηκε πολύ και από ένα σημείο και μετά πάλευε μόνος του. Επόμενο ήταν να αρχίσουν τα λάθη και οι χαμένες επιθέσεις από μπλοκ. Ο Κοβάσεβιτς ενώ έδωσε 17 πόντους, δεν ήταν μια πηγή κινδύνου. Ανέβηκε σε ένα σημείο του παιχνιδιού, αλλά δεν έκανε τη διαφορά. Μέτριο παιχνίδι και από τους κεντρικούς στον πρώτο χρόνο.
Ο Γαλιώτος είχε επίσης μια μέτρια μέρα. Δεν τον βοήθησε και η υποδοχή, αλλά αρκετές πάσες δεν ήταν καλές και συντέλεσαν στο να πέσει και η επιθετική αποτελεσματικότητα της ομάδας. Αρκετές λάθος αποφάσεις, σε ένα παιχνίδι που θα μπορούσε και πολύ καλύτερα.
Ο Παναθηναϊκός κέρδισε δικαιότατα, κάνοντας μια πολύ καλή εμφάνιση σε όλους τους τομείς. Ήταν αποφασισμένος και το έδειξε. Είχε τις λύσεις και ήταν μια καλοδουλεμένη ομάδα. Δεν απειλήθηκε ιδιαίτερα, ενώ και το σετ της ισοφάρισης προήλθε περισσότερο από τα λάθη του και όχι από την εμφάνιση του ΠΑΟΚ. Ενδεικτικό κιόλας της κατάστασης δεν είναι μόνο τα 14 μπλοκ, αλλά και ότι στην επίθεση με θετική υποδοχή είχε 59% και στην κόντρα μπάλα 46%! Ποσοστά που δε σηκώνουν αμφισβήτησης της ανωτερότητάς του.
Για τον ΠΑΟΚ έκλεισε μια χρονιά που θα μείνει και σε αυτή το "γαμώτο". Η παρουσία του στους τελικούς και η κατάκτηση της δεύτερης θέσης ενώ είναι κάτι το θετικό, δεν μπορεί να αντισταθμίσει την αποτυχία αυτής της χρονιάς. Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε πάλι το καλοκαίρι να κινείται σε στοιχήματα αντί να κοιτάξει προσεκτικά τις κινήσεις του για τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής ομάδας. Και αν μπορεί να συμβούν περιπτώσεις σαν του Άλβαρεζ, το γεγονός ότι η ομάδα ξεκίνησε με το δίδυμο Κοκκινάκης-Τόρρες στους ακραίους είναι κάτι το οποίο έβαλε την ομάδα σε πολύ μειονεκτική θέση. Η απουσία πάγκου και λύσεων περιόρισε ακόμα περισσότερο το σύνολο, καθώς είχαν δαπανηθεί ανομοιόμορφα όλοι οι πόροι για τη δημιουργία της ομάδας. Κράτησε επίσης και τον Μιλενκόσκι, όταν και ο ίδιος είχε δείξει ότι είχε κουραστεί και δεν μπορούσε πια να είναι το ίδιο αποτελεσματικός. Η ομάδα μπήκε σε περιπέτειες νωρίς, έδιωξε τον προπονητή και προσέλαβε τον Βαλάντη Μαμάη για να εκτελέσει αυτός χρέη πρώτου προπονητή. Το σύνολο ακόμα δεν μπορούσε να βρει ταυτότητα και τα διαδοχικά παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη το έκανε ακατόρθωτο. Στις μεταγραφές του χειμώνα ο ΠΑΟΚ ενισχύθηκε με ονόματα, όπως του Κοβάσεβιτς και του Τζέντρικ, αλλά παρέμειναν ονόματα. Και αν ο Σέρβος έδειξε σε κάποιες στιγμές το ταλέντο του παρά την αποχή, ο Αμερικάνος κυριολεκτικά εμφανίστηκε στον δεύτερο και τρίτο τελικό του Πρωταθλήματος. Ο Ούρος επίσης άρχισε να δείχνει έλλειψη σταθερότητας και διάθεσης, αλλά και έναν τοξικό χαρακτήρα που έβλαψε την ομάδα. Ελλείψει λύσεων και επιλογών ο ΠΑΟΚ κινήθηκε βασισμένος στην ικανότητα του Ερνάντεζ που ήταν συγκλονιστικός όλη τη χρονιά και στο πότε ο Κοβάσεβιτς θα παίξει καλά με τον Κόλεφ να προσπαθεί να καλύψει τα κενά στο μπλοκ. Αυτό έφερε νίκες, αλλά η ουσία είναι ότι δεν μπορούσε μακροπρόθεσμα να δώσει κάτι παραπάνω. Η ομάδα κλάταρε και ουσιαστικά έχασε το Κύπελλο Ελλάδας, το πλεονέκτημα έδρας, καθώς και μια μοναδική ευκαιρία να φτάσει μέχρι τους τελικούς μιας ευρωπαϊκής διοργάνωσης. Προηγουμένως φυσικά είχε χάσει και το Λιγκ Καπ μέσα από τα χέρια του.
Μπορεί να κέρδισε στην κανονική διάρκεια όλους τους διεκδικητές του Πρωταθλήματος και να έκανε την υπέρβαση στα ημιτελικά, αλλά ο ΠΑΟΚ ποτέ δεν ενέπνευσε εμπιστοσύνη. Η έλλειψη σταθερότητας σε συνδυασμό με την απουσία πάγκου και καλών παικτών έκανε τον ΠΑΟΚ απρόβλέπτο απέναντι σε αντιπάλους που είχαν δομημένα σωστά ρόστερ και μια αγωνιστική ταυτότητα. Ο Μαμάης μπορεί να πάλεψε και να παρουσίασε μια αξιοπρεπή εικόνα στο τέλος και να εκμεταλλεύτηκε κιόλας την έλλειψη εμπειρίας του Μίλωνα, αλλά στο τέλος δεν μπορείς να λύσεις όλα τα προβλήματα και κυρίως να κατακτήσεις έναν τίτλο με έναν μόνο παίκτη απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που δεν ήταν κάτι το φοβερό, αλλά ήταν ομάδα.
Στο τέλος αυτό που μένει ότι ο ΠΑΟΚ μένει μακριά από τους τίτλους για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και δείχνει ότι χάνει και το μέταλλο που είχε χτίσει τα χρόνια του Πρωταθλήματος, μένοντας ικανοποιημένος με ηρωϊκές προκρίσεις ή με ευκαιριακές κατακτήσεις τίτλων. Μόνο που αυτό δείχνει την ανωριμότητα της διοίκησης όταν όλοι οι αντίπαλοι εξελίσσονται και παρουσιάζουν ισχυρά σύνολα. Το ΤΑΠ ΠΑΟΚ και ο Α.Σ. πρέπει κάποια στιγμή να ωριμάσουν. Να καταλάβουν ότι χρειάζονται ανθρώπους με γνώσεις που θα βοηθήσουν το τμήμα να χτίζει ρόστερ βασισμένα στις ικανότητες και όχι στο όνομα των παικτών και να δημιουργήσει έναν κορμό που θα δώσει διάρκεια. Ο μπακαλίστικος σχεδιασμός που σημαδεύει το τμήμα όλα του τα χρόνια πρέπει να σταματήσει. Όπως επίσης πρέπει να δείξει ωριμότητα ο σύλλογος και να κυνηγήσει περισσότερα κεφάλαια και μεγαλύτερη συμμετοχή του κόσμου. Ακόμα και σήμερα έδειξε ο κόσμος ότι μπορεί να στηρίξει. Πρέπει να τον έχει δίπλα του και για να τον έχει δίπλα του πρέπει να προωθήσει το βόλεϊ στις καρδιές του.
Το τι θα γίνει το καλοκαίρι θα το μάθουμε σύντομα. Από αυτή τη χρονιά θα κρατήσω την αξιοπρεπή στάση της ομάδας στους τελικούς και τη δουλειά του Μαμάη, τον κόσμο που ήταν υποδειγματικός ακόμα και αν χάσαμε τον τέταρτο τελικό, την ιστορική παρουσία μας στο Άαλστ και την τρέλα του κόσμου, όπως και την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά τους
@Ambiorix και
@Franky ! Ήταν οι ωραιότερες στιγμές που θα μείνουν.
Με το κλείσιμο του απολογισμού μου να ευχηθώ υγεία σε όλους μας και η σεζόν 2026-2027 να έχει τον ΠΑΟΚ ψηλά!
Πάω να ανοίξω τώρα το τόπικ του 2026-2027 για να μαλώσω με τον
@kataramenos5 που τον αγαπάω πάρα πολύ!
ΠΑΜΕ ΠΑΟΚΑΡΑ!!!!!