Από χθες όλοι οι κίτρινοι "κυβερνητικοί" δημοσιογράφοι βγαίνουν συντεταγμενα και κατηγορούν τη διοίκηση για τη μη έλευση αριστερού μπακ χρησιμοποιώντας είτε στον προφορικό είτε στο γραπτό λόγο λέξεις όπως αποτυχία, ανικανότητα κτλ.
Κάτι συμβαίνει εκεί μέσα. Κάποια εσωτερική διαμάχη εξελίσσεται.
Μακάρι να παιζόταν ο αγώνας το άλλο σουκου να ήμασταν ξεκούραστοι και μακαρι να ήταν υγιής ο Αντρίγια καθότι είναι ο μοναδικός εκεί μπροστά που έχει αρχηγικο μενταλιτε και μπορεί να τραβήξει την ομάδα μπροστά σε τέτοιου είδους παιχνίδια. Ευτυχώς υπάρχει ο Πελκας που άμα χρειαστεί ρίχνει και καμιά κλωτσιά αλλά δεν ξέρω πόσο έτοιμος είναι να μπει και να είναι επιδραστικος. Πρέπει όλοι οι μπροστινοι να πιάσουν καλή απόδοση και πρέπει με κάποιο μαγικό τρόπο α αντεξουν οι πιο πίσω.
Αν η άεκ είχε προπονητή τον Μεντιλιμπαρ που είναι ενας ιδιαίτερα οξυδερκης προπονητής με ικανότητα να διαβάζει αδυναμίες του αντιπάλου θα ξεκίναγε αύριο με 5αδα μεσοαμυντικα και μεσοεπιθετικα τους Σιμανσκι, Γιονσον, Πινέδα, Κοιτα, Ελιασον, θα μας πέθαινε στο τρέξιμο και θα εγερνε την πλάστιγγα υπέρ του.
Ευτυχως υπάρχει ο Αλμέιδα που σίγουρα θα βάλει 2 από τις 3 πριμαντονες (Λαμελα, Μαρσιαλ, Περειρα) και θα περιοριστεί κάπως το αρνητικό χάντικαπ που δημιουργείται για την ομάδα μας από το Πέμπτη - Κυριακή.
Τρομερά δύσκολο παιχνίδι. Θεωρώ πως αν η πνευματική προσέγγιση είναι σωστή και μένουμε ζωντανοί κατά τη διάρκεια του αγώνα έχουμε τύχη. Τι εννοώ με αυτό; Η αεκ καίγεται για τη νίκη. Δεν το φωνάζει όμως, κινείται μουλωχτά. Θα προσπαθήσει να παίξει παιχνίδι υπομονής και κάποια στιγμή να μας χτυπήσει. Αν εμείς δεν τσιμπήσουμε και προσπαθήσουμε να το αντιστρεψουμε (οπως δλδ στα 3 τελευταία περυσινά των πλέι οφ) θα αρχίσουν σιγά σιγά να χάνουν ισορροπία. Ένα ματς σαν αυτό του κυπέλλου θα είναι ότι πρέπει. Κανένα ρίσκο, ελεγχόμενη επιθετικοτητα και το γκολ μπορεί να έρθει είτε στο 5 επειδή ξεχάστηκε ο Μαρσιαλ είτε στο 95 επειδή τους βρήκαμε μποσικους.
Υγ. Κυριλε κάνε μια καλή εκτέλεση σε τελική. Αποντος του Αντρίγια είναι απαραίτητο.