Αγχωτική νίκη.
Ταϊρί και Όσμαν οι καλύτεροι παίκτες μας.
Με ενοχλεί που δεν παίρνουμε πολλά πράγματα από τους ψηλούς μας και δεν έχουμε έναν ψηλό να είναι το φόβητρο κάτω από το καλάθι και να μην τρώμε τόσους πολλούς πόντους κάτω από τη ρακέτα μας.
Μουρ ο μόνος ψηλός που μου αρέσει πολύ. Ναι, ναι, αυτός του Χατζόπουλου
@katafraktos, το εμπεδώσαμε.
Ο Αλεξάντερ καλός μεν, ανεβαίνει όσο περνάει ο καιρός, αλλά πολύ σοφτ ο άτιμος ρε γμτ.
Μια του φεύγει η μπάλα, μια δεν μπορεί να πηδήξει πολύ ψηλά να πάρει σταθερό ριμπάουντ, δεν μου εμπνέει δύναμη.
Ο Γκρεϊ τόσο - όσο και ο Λιθουανός είναι σαν να είχε σταματήσει το μπάσκετ και επέστρεψε.
Ο ατάλαντος ο Ομορούγι, πόσο χειρότερος θα ήταν; Τουλάχιστον έβγαζε δύναμη και αθλητικότητα σε physicality.
Ένταξει, αφού πήραμε τη νίκη, πάλι καλά. Αν χάναμε θα είχε μπόλικη γκρίνια.
Σημαντική η νίκη, κομβικός μήνας ο Νοέμβριος για την ομάδα, ψυχολογικά και αγωνιστικά.
Γκρίνια θα υπάρχει. Όταν έχεις πρόεδρο δισεκατομμυριούχο, θα υπάρχουν απαιτήσεις για τίτλους και πολύ δυνατή ομάδα.
Μερικές φορές με ενοχλεί η γκρίνια, άλλες φορές μπορεί να συμμετέχω κι εγώ σε αυτή.
Τώρα τελευταία όχι και πολύ συχνά, γιατί είμαστε ακόμα στην αρχή των πρωταθλημάτων που δένουν οι ομάδες.
Απλά στο μπάσκετ, επειδή ουσιαστικά είναι η πρώτη κανονική χρονιά της νέας διοίκησης, δεν έχω ξεπεράσει ακόμα το προσωπικό όριο κορεσμού από επαναλαμβανόμενα λάθη σε recruiting - μεταγραφές - κοουτσαρίσματα - προπονητές και άλλα πολλά.
Αλίμονο άλλωστε.
Η τελευταία παράγραφος, απαντάει περισσότερο στο προηγούμενο ποστ από το δικό μου.
