Οπως εχω ξαναγραψει απο την πρωτη μερα, η χρονια φετος ειναι καθαρα μεταβατικη
και πρεπει να τη στηριξουμε (οσοι δεν εχουμε αλλους σκοπους), ασχετως αν διαφωνουμε σε πολλα πραγματα και να κανουμε υπομονη.
Φυγαν πολλοι αργοι παικτες και στο μυαλο και στα ποδια (Κετζιορα, Οζντοεφ, κλπ.) Θα φυγουν και αλλοι (Καμαρα, κλπ.), ενω καποιοι προσεφεραν οτι ηταν να προσφερουν
και θα χαιρετησουν και αυτοι. Μιλαμε για μια ριζικη αναδομηση, η οποια ειναι προφανως οτι δεν αρεσει σε καποιους εντος και εκτος της ομαδας.....
Αν πραγματικα θελουμε(ειτε γουσταραμε Ραζβαν οπως εγω, ειτε οχι), να δουμε κατι αλλο πραγματικα, αυτο θελει υπομονη.
Μεχρι πριν λιγες βδομαδες βλεπαμε κατα 80-90% την ομαδα του Ραζβαν.
Εδω και δυο-τρια παιχνιδαι βλεπουμε κατι που παει προς το 50-50.
Σκοπος ειναι σιγα - σιγα, να γινει 20-80 και στο τελος να βλεπουμε (κατα το δυνατον)
απο Λουτσε μπολ, Λισι μπολ.
Σιγουρα ειναι για ολους δυσκολο και ειδικα για εμας που λατρευαμε τον Ραζβαν
τοσο για οσα εδινε στην ομαδα σε καθε επιπεδο, οσο και για την ποδοσφαιρικη του ικανοτητα να κανει ομαδες που τοσο "απλα" φτανανε να μπαινουν οι παικτες με τη μπαλα στα δικτυα......
Ποδοσφαιρο κατοχης, υπομονης, σιγουριας, με φαινομενικα αργη αναπτυξη, να κουρασει τον αντιπαλο, με υπερφορτωσεις στην αγαπημενη του αριστερη πλευρα, κλπ.
Τωρα καποιος νεος προπονητης προσπαθει να κανει κατι αλλο. Τελειως διαφορετικο.
Το τι εγινε απο το καλοκαιρι, αρνητικο και θετικο στην ποδοσφαιρικη ομαδα γνωστο
και δε θα τα επαναλαβω ξανα.
Εδω μιλαμε για τον προπονητη και για ποδοσφαιρο.
Τα υπολοιπα δεν εχουν θεση σε αυτο το νημα.
Το ποδοσφαιρο του Λισι, το ξαναειδαμε σε φιλικα, σε ημιχρονα, σε διαστηματα.
Θελει πρεσιγκ στην αμυνα, αμεσες συνεργασιες, διαρκη κινητικοτητα των παικτων στην επιθεση,
οι οποιοι θα ζητανε μπαλα και ταχυτητα πρωτα απο ολα μυαλου και δευτερον σωματος,
καθοσον παντα η μπαλα θα ειναι γρηγοροτερη απο τα ποδια (για αυτο και βλεπουμε π.χ. οτι ο Ζαφειρης τρεχει κατα κανονα ασκοπα και δεν προσφερει ουσιαστικα).
Δεχτηκαμε και ανεχτηκαμε επι χρονια καποια κολληματα του Ραζβαν. Οπως και τα λαθη του.
Το συγκεκριμενο ποδοσφαιρο, με το συγκεκριμενο συστημα, με στγκεκριμενους ποδοσφαιριστες.
Δεχτηκαμε εναν "ζωγραφο", ο οποιος πηρε αυτουσια μια ομαδα ρολοι, με ενα επιτυχημενο
και πληρες σε καθε επιπεδο ροστερ, των δυο νταμπλ και της πληρης κυριαρχιας μεσω στο γηπεδο,
κοντρα σε ολους, ο οποιος τη διελυσε εκ βαθρων και οι μοναδικες στιγμες που ειδαμε ποδοσφαιρο, ηταν τα πρωτα ματς (καθοσον βλεπαμε την ομαδα Ραζβαν), για αυτο στη συνεχεια ηλθε η καταρευση και το ανεχτηκαμε για εναμιση χρονο και δυο προετοιμασιες.....
Αλλα, ενω το επιζητουσαμε, δε μας αρεσει το διαφορετικο.
. Υπαρχουν κακες στιγμες και καλες. Καλα στοιχεια και ασχημα.
Αλλα δε μπορει να κρινουμε εναν προπονητη ανα εβδομαδα και ανα ημερα ή ανα παιχνιδι.
Ακομη δε μπηκε ο Νοεμβριος. Καμια ομαδα στον πλανητη, δεν κερδισε κατι απο αλλαγη προπονητη στη μεση της χρονιας. Καμια και πουθενα, αν μας ενδιαφερει το μακροπροθεσμο. Αν μας ενδιαφερει να τον βγαλουμε αχρηστο, να κανουμε μερικες νικες,
ή να παρουμε καποιον τιτλο απο σποντα, τοτε ναι, να αλλαξουμε προπονητη.
Ας του δωσουμε το χρονο που του αναλογει και αν δε μπορει, θα προσπαθησουμε με τον επομενο.
Καποιοι πετυχαινουν και καποιοι οχι. Ακομη και ο Αμπελ, πηγε στην Βραζιλια και βρηκε την Ιθακη του.....
Αυτα σε γενικες γραμμες. Θα επανελθω για τα συστηματα και τα υπολοιπα(λαθη, αλλαγες).