Θέλω να γράψω κάποια πράγματα σήμερα που κέρδισε ο ΠΑΟΚ, παρά να τα γράψω σε ενδεχόμενη ήττα.
Ξεκινάει σε λίγες ημέρες και το βόλεϊ, οπότε δε νομίζω να γράφω με την ίδια ένταση για το μπάσκετ, εκτός αν επιτέλους γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές και πανηγυρίζουμε μαζί μεταγραφάρες.
Ο προπονητής, από τον Ιανουάριο του 2026, δουλεύει και σχεδιάζει για αυτή την ομάδα με στόχο την κατάκτηση του EuroCup και την είσοδο στην Ευρωλίγκα. Δεν ήρθε σε κάποιο χωριό της Αραβίας να διδάξει μπάσκετ. Μιλάμε για μια ομάδα «Old School», από την οποία έχουν περάσει προπονηταράδες και παικταράδες, παγκόσμιοι αστέρες. Στον ΠΑΟΚ η μετριότητα δεν κρύβεται.
Επίσης, η ομάδα και το προπονητικό team στηρίζονται από τον πλουσιότερο πρόεδρο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ, τον πλουσιότερο πρόεδρο που είχε ποτέ ο ΠΑΟΚ στο μπάσκετ. Αυτό που βλέπουμε μέχρι σήμερα επιβεβαιώνει ότι το καλοκαίρι έγιναν λάθος επιλογές. Πονάνε τα μάτια μας.
Ο Τρινκιέρι έχει τη δική του οπτική στο μπάσκετ. Ενθαρρύνει περισσότερο την ελευθερία, τον αυτοσχεδιασμό, τις ατομικές ενέργειες και επενδύει στο προσωπικό ταλέντο. Προφανώς, δεν περιμέναμε να δούμε μια αυταρχική μηχανή, με στρατιωτάκια, όπως του Ιβάνοβιτς και άλλων παρόμοιων προπονητών με άλλες νοοτροπίες. Αλλά η ομάδα, κατά διαστήματα, δείχνει σκορποχώρι.
Υπάρχουν σημαντικά θέματα φυσικής κατάστασης. Το τεσσάρι περπατάει. Φόστερ, Χάτζινς, να μην αναφέρω πάλι τα προφανή...
Στην καριέρα του δεν είχε την ευκαιρία να κοουτσάρει ομάδα με ανάλογες οικονομικές δυνατότητες. Γι’ αυτό, ίσως, δεν έφτασε μέχρι το Final Four της Ευρωλίγκας (εκεί που έχει φτάσει ο ΠΑΟΚ) και δεν κέρδισε κάποιον άλλο ευρωπαϊκό τίτλο. Σήμερα, όμως, είναι στον ΠΑΟΚ, που έχει κερδίσει ευρωπαϊκούς τίτλους και έχει την ευκαιρία να κερδίσουμε όλοι μαζί ακόμη περισσότερα.
Οπότε, τι γίνεται τώρα;
Υπάρχουν δύο δρόμοι: είτε αναθεωρεί, αλλάζει και εισηγείται άμεσα τις απαραίτητες προσθήκες και αλλαγές στο ρόστερ είτε επιμένει και περιμένει στις 21 Νοεμβρίου να τον απολύσει ο Σπανούλης μέσα στο Παλατάκι.
Πάρε, λοιπόν αγαπητέ Αντρέα, τον Ντόρσεϊ και φέρε τουλάχιστον 1-2 NBAers που είναι διαθέσιμοι για να προχωρήσουμε σε δρόμους Δόξας και επιτυχιών.
Αν είχε ο Σούλης Μαρκόπουλος έναν Μυστακίδη από πίσω, θα είχε κερδίσει τα πάντα και θα μιλούσαμε για άλλον ΠΑΟΚ σήμερα...
