Βιβλία

marsantos · 20/10/2026, 11:45

Jean Valjean · 20/10/2026, 11:35...

Καλημέρα Γιάνναρε Αγιάνναρε.

Ένα από τα πράγματα που χαίρομαι σε αυτό το φόρουμ είναι πως συναντώ άτομα που με κάνουν να νιώθω απειροελάχιστος (άλλος έχει το όνομα και άλλος τη χάρη 🤣 🤣 ).

Συνέχισε να μοιράζεις εμπειρίες και βιβλιογραφικές προτάσεις.

Και να έχεις πάντα υγεία (για να διαβάσεις όλη τη στοίβα και όχι μόνο..)

Και προσοχή.. Η στοίβα ακολουθεί τη λειτουργία LIFO. Άρα όσο μεγαλώνει, κάποια πάνε πολύ κάτω στη σειρά ανάγνωσης άρα ξεκίνα τις απωθήσεις..

Φίλε μου ούτε εσύ ούτε κανείς άλλος είναι απειροελάχιστος.
Είναι παμπολλες οι φορές που έχω διαπιστώσει στο πετσί μου πως όσο πιο πολυ εμβαθυνεις τόσο πιο πολυ απομακρύνεσαι από την ουσία. Αυτό σημαίνει ότι η απόλυτη εξειδίκευση μπορει να τυφλώνει αντί να ανοίγει τα μάτια.
Κάποιος έξω από το δικό μου πεδίο γνώσης και ειδίκευσης είναι πιθανο να έχει πιο σωστή εικόνα και να βλέπει πιο καθαρά αυτό που εξετάζω. Αυτό ήταν το μεγάλο μάθημα που πήρα από τη συμμετοχή μου σε διεπιστημονικές ομάδες.
Κι αυτό ως αποψη ενισχυεται από το φαινόμενο του παρατηρητή στην κβαντική μηχανική, που μας λέει ότι αυτός που παρατηρεί ουσιαστικά επηρεάζει το αποτέλεσμα. Το φαινόμενο θα εξελισσόταν διαφορετικά αν δεν το παρατηρουσε.
Η αλήθεια είναι μια συνεχής αναζήτησηαναζήτηση, ένα ανοιχτό συστημα κατά βάση.
Και θα πρεπει να αποδεχτούμε το γεγονός ότι η αλήθεια δεν ολοκληρώνεται ποτέ, όπως εξάλλου μας υποδεικνύει η θεωρία των συστημάτων. Μας το δείχνει και η βιολογία, μας το δείχνει και η ψυχολογία, μας το δείχνει ακόμη και η πληροφορική όπου τα ανοιχτά συστήματα (τα open source δηλαδή) εξ'ορισμού δεν ολοκληρώνονται ποτέ. Υπόψη δε ότι ακριβώς επειδή δεν ολοκληρώνονται ειναι παρα πολύ ανθεκτικά.
Και για να παμε και στην ομαδάρα μας την ΠΑΟΚάρα, ένα πρακτικό ζήτημα, ποιό συστημα θα ορίζαμε ως πιο ανοικτό, άρα και πιο ανθεκτικό; τον ΠΑΟΚ ως συστημα επί Λουτσέσκου ή τον ΠΑΟΚ ως συστημα επί Λισι;
Θέτω το ερώτημα για να σου εξηγήσω γιατί για μενα ήταν σημαντικός ο Λουτσέσκου και μπορούσε με λίγες διορθωτικές κινήσεις να παει πολυ ψηλά σε Ελλάδα και Ευρώπη, ενώ τώρα με τις σαρωτικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα ουσιαστικά μετατρέπεται σε κλειστό συστημα. Και παλι διορθώνεται, απλώς θέλει πολυ περισσοτερο κόπο και χρόνο, άρα ενέχει μεγαλυτερο ρίσκο.
Δεν βλέπω τον ΠΑΟΚ μόνο ποδοσφαιρικά, τον βλέπω και ως συστημα, ζωντανό μάλιστα!

Ριαν_Καπαγιαννιδης · 20/10/2026, 14:29Αυτό που εξέλαβα εγώ ως κύρια θέση του βιβλίου είναι ότι οι ιστορικές αλλαγές υπαγορεύονται από την ενεργό δράση (agency) και την δημιουργικότητα των υποκειμένων, το οποίο κατά την άποψή μου ρέπει επικίνδυνα προς τον φιλοσοφικό ιδεαλισμό. Υπάρχουν υλικές ανάγκες (ή με πιο τεχνικούς όρους, κοινωνικοοικονομικοί καταναγκασμοί), δομές, ομαδοποιήσεις ατόμων κλπ τα οποία όχι απλώς παίζουν πιο καθοριστικό ρόλο από το τι έχουν οι άνθρωποι στο κεφάλι τους, αλλά σε μεγάλο βαθμό το υπαγορεύουν/οριοθετούν.

Μεγάλη κουβέντα γενικά, και νομίζω ότι τόσο οι πολιτικές τους πεποιθήσεις όσο και τα αντικείμενά τους, τους στρέφουν προς ιδεαλιστικά μονοπάτια.

Διαβάζοντας και την παρουσίαση του βιβλίου από το σάιτ της Πολιτείας, μου μοιάζει να τείνουν στην ενδεχομενικότητα των πραγμάτων και όχι ότι όλα τα συνεπαγόμενα ήταν δεδομένα ως στόχος, εξού και η ενεργός δράση/δημιουργικότητα.

Ισχύει αυτό που γράφεις Miles, όμως η σχέση με τον ιδεαλισμό είναι υπαρκτή στην ουσία της αρχικής προσεγγισης, που σημαίνει ότι αυτά που συμβαίνουν, τα φαινόμενα και τα γεγονότα, η κίνηση της Ιστορίας δηλαδή, έχουν πηγή το φαντασιακό. Αυτό είναι ιδεαλισμός κι αυτό εννοεί ο Ριαν. Προφανώς λοιπόν όταν θέλουμε να αλλάξει κάτι αυτό θα προελθει από το φαντασιακό (ατόμων και κοινωνίας). Έτσι η σημασία που δίνονταν μέχρι τότε στις υλικές συνθήκες, που προσδιοριζαν το τι και πως πρεπει να αλλάξει στο κοινωνικό πεδιο, ουσιαστικά μειώνεται.
Έτσι κατάλαβα την επιφυλαξη του Ριαν.

Η συζήτηση για υλισμό/ιδεαλισμό είναι σαν αυτή με το αυγό και την κότα, τι προηγείται. Και δεν έχει λυθεί, νομίζω, όσο και να γουστάρουμε τον γνωστό κυριούλη με τα μούσια.

Για μένα δεν είναι έτσι. Φυσικά για πολλούς μπορεί να είναι σαν το δίλημμα κότας-αυγου.
Για μένα δεν έχει σημασία ποιο προηγηθηκε.
Έχει σημασία τι πρεσβευει κάθε ρευμα σκέψης και ποσο αποτελεσματικά εξηγεί την κίνηση της Ιστορίας και την εξέλιξή της.
Μια φιλοσοφική προσεγγιση για να έχει νόημα θα πρεπει να έχει θετική επίπτωση στον τρόπο που παρατηρουμε, εξηγουμε και αλλάζουμε τον κόσμο. Να έχει δηλαδή πρακτικο αποτέλεσμα, να μην είναι μια απλή άσκηση θεωρητικολογιας.