Είδα το παιχνίδι των δύο από τις τρεις λέρες του πρωταθλήματος.
Κακό ποδόσφαιρο και κακό θέαμα, αντάξιο της πραγματικής τους αξίας. Αντάξιος κι ο Παλομπαρινι του "επιπέδου" της χαβουζοδημοσιογραφίας.
Ο βάζελος δεν μπόρεσε να φτιάξει μια συνεργασία της προκοπης μπροστά, ούτε συζήτηση για σοβαρή ευκαιρία ακόμη κι όταν είχε πλεονεκτημα ενός παίκτη. Ήταν επίσης ευάλωτος στο πρεσινγκ.
Ο γαυρος λίγα πραγματα μέχρι την κόκκινη κάρτα επιθετικά αλλά ήταν σχετικά καλουτσικος στο πρεσσινγκ, στη συνέχεια έδειξε σοβαρές αδυναμίες στην επιθετική μεταβαση.
Αυτές οι ομάδες και η αεχ μαζί, δεν έχουν μάθει να κερδίζουν παιζοντας ποδοσφαιρο.
Το ποδοσφαιρο δεν ήταν ποτε το φόρτε τους, ούτε το αγαπούσαν ούτε το αγαπούν, διοικήσεις και φίλαθλοι αξεχώριστα.
Αγαπούν την νίκη με κάθε μέσον και κάθε ανομία κι απατεωνιά και στηρίζονται στο ψέμα για να το κάνουν να φανεί ποδοσφαιρικά αξιόλογο.
Χωρίς αβαντες είναι λουζερ, βαθιά μέσα τους είναι ο ορισμός των λουζερ.
ΥΓ. Διαφωνώ με την άποψη που είδα σ ένα ποστ πιο πανω. Ούτε η αεχ παιζει ή έπαιξε ποτέ μπάλα τα τελευταία 10 χρόνια τουλάχιστον. Όλες οι ομάδες του ποκ, ακόμη κι όταν έφτιαχναν καλά συνολα είχαν τεράστια προβολη, προωθηση και κάθε είδους βοήθεια αγωνιστική και εξωαγωνιστικη.
Αυτός που με απογοήτευσε ήταν ο ΟΦΗ. Δεν είδα το παιχνιδι αλλά από όσα άκουσα καταλαβαίνω ότι τους είναι πολυ δυσκολο να παιζουν συνεχόμενα παιχνιδια υψηλής έντασης και με την πιεση του αποτελέσματος. Λογικό ως ένα βαθμό.
Το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς, ο ΠΑΟΚ.
Κερδίζουμε αυριο την Καλαμάτα και βρισκόμαστε ουσιαστικά στην πρωτη θέση, τυπικά στη δεύτερη.
Θέλω να δω την ομάδα μας πως θα αντιδράσει στην πιεση του να είσαι πρωτος.
Πρώτο βήμα η νίκη αυριο.
Πάμε ΠΑΟΚάρα!
Η παιδεία αποτελεί στολίδι στην ευτυχία και καταφύγιο στη δυστυχία.
"Τὴν παιδείαν ἐν μὲν ταῖς εὐτυχίαις εἶναι κόσμον, ἐν δὲ ταῖς ἀτυχίαις καταφυγήν", Αριστοτέλης