Συνέδριο για τα 100 χρόνια ΠΑΟΚ

Μακάρι να μπορούσα να είμαι εκεί. Από τις πιο σημαντικες εκδηλώσεις που έχουν διοργανωθεί στα περί ΠΑΟΚ. Μακάρι να μπορέσουμε να διαβάσουμε πολλά από όσα ειπώθηκαν παρόλο που δεν θα είναι το ίδιο με το να συμμετάσχουμε

Από ΠΑΟΚ Θεσσαλονίκης, ΠΑΟΚ της Ελλάδας
Απορία μεγάλη για την απουσία του Κουδα

"Η παλιά δόξα του Δικεφάλου, Παναγιώτης Κερμανίδης σε ανάρτησή του αναφέρει:

Το τριήμερο διεθνές επιστημονικό συνέδριο με τίτλο «100 Χρόνια ΠΑΟΚ: Ποδόσφαιρο και Κοινωνία» πραγματοποιήθηκε Παρασκευοσαββατοκύριακο 9-11 Οκτωβρίου για τον ένα αιώνα ιστορίας του συλλόγου στο πεδίο της έρευνας και του διαλόγου. Το συνέδριο έφερε κοντά πανεπιστημιακούς, ιστορικούς, ανθρώπους του αθλητισμού και σύσσωμη την «ασπρόμαυρη» οικογένεια . Η ομιλία του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή και εμβληματικού αρχηγού, Κούλη Αποστολίδη, με τίτλο «Αμφίδρομη ταύτιση του ΠΑΟΚ με την κοινωνία», αποτέλεσε για εμένα μία από τις πιο ξεχωριστές και συγκινητικές στιγμές της σημερινής, τρίτης ημέρας του συνεδρίου. Ο τρόπος που ο πρώην συμπαίκτης Κούλης Αποστολίδης ξετύλιξε τις αναμνήσεις του από τη «χρυσή» επταετία (1971-1977) καθήλωσε το ακροατήριο, καθώς δεν στάθηκε μόνο στα αγωνιστικά επιτεύγματα, αλλά στο πώς εκείνη η ομάδα «κούμπωσε» απόλυτα με το κοινωνικό γίγνεσθαι της εποχής.

Ως πρωταγωνιστής εκείνης της μοναδικής γενιάς (μαζί με τον Γιώργο Κούδα, τον Σαράφη, και τους άλλους μεγάλους), ανέδειξε τρία κεντρικά στοιχεία:

• Η γέννηση μιας ποδοσφαιρικής ουτοπίας: Περιέγραψε πώς μια παρέα ταλαντούχων παιδιών, υπό την καθοδήγηση του Λες Σάνον αρχικά, κατάφερε να παίξει ένα πρωτοποριακό, ελκυστικό ποδόσφαιρο που ανάγκασε όλη την Ελλάδα να υποκλιθεί.

• Η ομάδα ως κοινωνικό καταφύγιο: Εξήγησε ότι μέσα στο κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της δεκαετίας του ’70, οι επιτυχίες του ΠΑΟΚ (τα Κύπελλα του ’72 και ’74, το Πρωτάθλημα του ’76) λειτούργησαν ως μέσο έκφρασης, υπερηφάνειας και δικαίωσης για τη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα απέναντι στο κατεστημένο του κέντρου.

• Το ήθος και η πνευματική σύνδεση: Έχοντας ο ίδιος την εμπειρία τόνισε ότι η δύναμη εκείνης της ομάδας κρυβόταν στο γεγονός ότι οι παίκτες ήταν «ένα» με τον κόσμο, μοιράζονταν τις ίδιες αγωνίες και δεν έβλεπαν το ποδόσφαιρο απλώς ως επάγγελμα, αλλά ως κοινωνική αποστολή.

Ήταν μια τοποθέτηση που υπενθύμισε σε όλους γιατί αυτό το διάστημα θεωρείται η «μήτρα» του σύγχρονου οπαδικού κινήματος και της ταυτότητας του συλλόγου. Αυτή η «συνάντηση» κορυφής συμπυκνώνει όλο το νόημα του ΠΑΟΚ! Βρέθηκα δίπλα σε ανθρώπους που ο καθένας, από το δικό του μετερίζι, αποτελεί ζωντανό κεφάλαιο της «ασπρόμαυρης» ιστορίας:

• Κούλης Αποστολίδης: Ο άνθρωπος που όπως είπαμε έδωσε το πνευματικό και κοινωνικό στίγμα της «χρυσής» εποχής.

• Άγγελος Αναστασιάδης: Η προσωποποίηση του ασπρόμαυρου πάθους, της αυθεντικότητας και του συναισθήματος. Ένας άνθρωπος που συνδέθηκε όσο λίγοι με τον σύλλογο ως παίκτης, ως προπονητής σε δύσκολες αλλά και ένδοξες στιγμές, και πλέον ως στέλεχος (βρέθηκε στην επιτροπή εορτασμών για τα 100 χρόνια).

• Κλεάνθης Βαλαρούτσος: Μια σπουδαία προσωπικότητα της Θεσσαλονίκης. Ο διπλός του ρόλος ως γιατρός (πρώην διευθυντής ΕΣΥ) και δημοσιογράφος, αλλά και ενεργός με συμμετοχή στην επιτροπή των 100 χρόνων. · Αλεξανδρίδης Κυριακος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο της επόμενης μεγάλης γενιάς του συλλόγου, καθώς υπήρξε αρχηγός και βασικό στέλεχος της ομάδας που κατέκτησε το δεύτερο Πρωτάθλημα του ΠΑΟΚ το 1985

Αυτό το συνέδριο πέτυχε. Εγινε η γέφυρα όπου η ακαδημαϊκή ανάλυση συνάντησε τους ανθρώπους που έγραψαν την ιστορία στα γήπεδα και στα δημοσιογραφικά θεωρεία.

Χαίρομαι που παρευρέθηκα σε αυτό το ιστορικό γεγονός για τον σύλλογο! Σας ευχαριστώ"

Ένα πολύπλευρο συνέδριο υψηλού ποδοσφαιρικού-αθλητικού επιπέδου. Πολύ ΠΑΟΚ φυσικά, αλλά και τοποθετήσεις για αυτό καθεαυτό το ποδόσφαιρο ως το πλέον δημοφιλές άθλημα και για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το άθλημα στην σύγχρονη εποχή.
Απάντηση σε κάποιους αλλόθρησκους που ισχυρίζονταν ότι στο συνέδριο αυτό πρωταγωνιστές θα είναι ο Μπάμπης ο σουγιάς και ο Μάκης ο φαλτσέτας.
Συγχαρητήρια στους διοργανωτές και στους ομιλητές.