Παοκ-γαύρος 2:1 και τα δυο γκολ ο Κούδας, το ένα με πέναλτυ, που παραλίγο να το αποκρούσει ο τερματοφύλακας.
Ήταν το πρώτο του επίσημο παιχνίδι μετά την περιπέτεια των σχεδόν δυο ετών με τον ακατανόμαστο, πατέρα, πειραιά κτλ.
Έκανε φοβερά και τρομερά πράματα εκείνη την μέρα. Έκανε και μια φοβερή ντρίμπλα στον Ζαντέρογλου(πολύ καλό σέντερμπάκ)πήρε την μπάλα ανάμεσα στα δυο του πόδια και την πέρασε πάνω απο το κεφάλι του, δηλαδή την πέρασε πίσω απο τη πλάτη του και πάνω απο τον Ζαντέρογλου, αλλά είπαμε μεγάλος παίχτης και ο αντίπαλος, κατόρθωσε την τελευταία στιγμή να την αποκρούσει τη μπάλα.
Εγώ πιτσιρικάς τότε, προσπάθησα τόσο, ως που να μπορέσω να κάνω κι εγώ αυτό το κόλπο και τα κατάφερα.
Α ρε ΚΟΥΔΑΡΑ, όποιος μπόρεσε και τον απέλαυσε τότε, πρέπει να είναι πολύ ευτυχισμένος (όπως κι εγώ).
Αφού λέγαμε τότε εκείνη την εποχή: εντάξει μωρέ, θα τη πάρει ο Κούδας τη μπάλα και θα το βάλει το γκολ, ο,τι και να γίνει..
Περασμένα μεγαλεία και διηγώντας τα να κλαις...
αλλά ΠΑΟΚ ρε

Τα πάντα ρει, τα πάντα χωρεί, ο Π.Α.Ο.Κ. μένει